Ari und Irini

Ari und Irini

Με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 4 του ν.4172/2013 ορίζεται ότι ένα νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας για οποιοδήποτε φορολογικό έτος, εφόσον :
α) συστάθηκε ή ιδρύθηκε, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο,
β) έχει την καταστατική έδρα του στην Ελλάδα ή
γ) ο τόπος άσκησης της πραγματικής διοίκησης είναι στην Ελλάδα οποιαδήποτε περίοδο στη διάρκεια του φορολογικού έτους.

Περαιτέρω, με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 4 του ν.4172/2013 ορίζεται ότι ο «τόπος άσκησης πραγματικής διοίκησης» είναι στην Ελλάδα με βάση τα πραγματικά περιστατικά και τις συνθήκες λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τα εξής:
α) τον τόπο άσκησης καθημερινής διοίκησης,
β) τον τόπο λήψης στρατηγικών αποφάσεων,
γ) τον τόπο ετήσιας γενικής συνέλευσης των μετόχων ή εταίρων,
δ) τον τόπο βιβλίων και στοιχείων,
ε) τον τόπο συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου ή όποιου άλλου εκτελεστικού οργάνου διοίκησης,
στ) την κατοικία των μελών του διοικητικού συμβουλίου ή όποιου άλλου εκτελεστικού οργάνου διοίκησης.

Σε συνδυασμό με τη συνδρομή των παρακάνω περιστατικών και συνθηκών είναι δυνατόν να συνεκτιμάται και η κατοικία της πλειοψηφίας των μετόχων ή εταίρων.

Σημειώνεται ότι η διαπίστωση της φορολογικής κατοικίας του νομικού προσώπου ή της νομικής οντότητας ανάγεται, ως θέμα πραγματικό, στην ελεγκτική αρμοδιότητα της καθ’ ύλην αρμόδιας φορολογικής αρχής, προκειμένου να κρίνει με βάση τα πραγματικά περιστατικά και τις υφιστάμενες συνθήκες.

Επίσης, σε περίπτωση που υφίσταται Σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας (ΣΑΔΦ) θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι σχετικές διατάξεις περί φορολογικής κατοικίας που εμπεριέχονται σε αυτές, καθόσον οι Διεθνείς Συμβάσεις υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου του εσωτερικού ελληνικού δικαίου (βάσει του άρθρου 28 του Συντάγματος).

Με τις διατάξεις του άρθρου 6 του ν.4172/2013 ορίζεται η έννοια της απόκτησης μόνιμης εγκατάστασης για μια αλλοδαπή επιχείρηση στην Ελλάδα και επομένως εάν υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος στη χώρα μας, όταν δεν υφίσταται Σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας (ΣΑΔΦ) με το κράτος φορολογικής κατοικίας της αλλοδαπής επιχείρησης.

Οι προϋποθέσεις απόκτησης ή μη μόνιμης εγκατάστασης εξειδικεύονται στις παραγράφους 3, 4, 5 και 6 του άρθρου αυτού.

Εξάλλου, με τις διατάξεις του άρθρου 65 του ν.4172/2013 (ΚΦΕ) καθορίζονται οι προϋποθέσεις με βάση τις οποίες η Ελλάδα εκδίδει κατάλογο κρατών με προνομιακό φορολογικό καθεστώς (σχετ. Η ΠΟΛ.1277/29.12.2015 (ΦΕΚ Β’ 2905/31.12.2015) Απόφαση του Υπουργού Οικονομικών για το φορολογικό έτος 2015), στον οποίο συμπεριλαμβάνεται η Βουλγαρία ως κράτος με προνομιακό φορολογικό καθεστώς.

Με τις διατάξεις της περίπτωσης ιγ’ του άρθρου 23 του ν.4172/2013, όπως ισχύουν και όπως διευκρινίστηκε με την ΠΟΛ.1197/22.12.2016 ερμηνευτική εγκύκλιό, δεν εκπίπτει καταρχήν από τα ακαθάριστα έσοδα των φυσικών προσώπων που αποκτούν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων το σύνολο των δαπανών που καταβάλλονται προς φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα που είναι φορολογικός κάτοικος σε κράτος μη συνεργάσιμο ή που υπόκειται σε προνομιακό Φορολογικό καθεστώς, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 65 του Κ.Φ.Ε., εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει ότι οι δαπάνες αυτές αφορούν πραγματικές και συνήθεις συναλλαγές και δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταφορά κερδών ή εισοδημάτων ή κεφαλαίων με σκοπό τη φοροαποφυγή ή τη φοροδιαφυγή (μαχητό τεκμήριο).

Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου δεν  αποκλείει την έκπτωση των δαπανών που καταβάλλονται προς φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα που είναι φορολογικός κάτοικος σε κράτος – μέλος της Ε.Ε. ή του Ε.Ο.Χ., εφόσον υπάρχει η νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Ελλάδας και αυτού του κράτους – μέλους.

Επιπλέον, η Ελλάδα έχει θεσπίσει ειδικό αντικαταχρηστικό κανόνα Ελεγχόμενων αλλοδαπών Εταιρειών (ΕΑΕ- CFC rules).

Ειδικότερα, με το άρθρο 66 του ν.4172/2013 και με βάση όσα διευκρινίστηκαν με την ΠΟΛ.1076/17.3.2014 ερμηνευτική εγκύκλιό μας εφαρμόζονται κανόνες Ελεγχόμενων αλλοδαπών Εταιρειών (ΕΑΕ) για την καταβολή τόκων, δικαιωμάτων, μερισμάτων και εισοδήματος από μεταβίβαση μετοχών, εισόδημα από κινητά περιουσιακά στοιχεία, εισόδημα από ακίνητη περιουσία (παρ. 3 του άρθρου 66) σε νομικό πρόσωπο ή νομική   οντότητα που υπόκειται σε προνομιακό φορολογικό καθεστώς.

Επίσης, με τις διατάξεις του άρθρου 38 του ν.4174/2013 θεσπίστηκε Γενικός Αντικαταχρηστικός Κανόνας (GAAR) προκειμένου για την αντιμετώπιση τεχνητών διευθετήσεων ή σειρά διευθετήσεων που αποβλέπουν σε αποφυγή της φορολόγησης και οδηγεί σε φορολογικό πλεονέκτημα.

Τέλος, αναμένεται η υιοθέτηση της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/1164  (ATAD1) (εφαρμογή από 1.1.2019) για τη θέσπιση κανόνων κατά πρακτικών φοροαποφυγής που έχουν άμεση επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν τα νομοθετικά εργαλεία που διαθέτει η φορολογική διοίκηση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση πρακτικών φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής και μεταφοράς της έδρας των επιχειρήσεων που αποσκοπούν στη μεταφορά κερδών και τη διάβρωση της φορολογητέας βάσης

Είναι πλεον γεγονός.Ολα τα στερεότυπα που οι γυναίκες προσπαθούν να καταρριψουν , τα τροφοδοτούν οι ιδιες.Τα ενισχυουν εκ νεου , δίχως καν να τό καταλαβαίνουν.
Ουκ ολιγες φορές βρεθηκα σε γυναικοσυζητησεις που πολλες εξ αυτών, με καμαρι και περηφάνια δηλώνουν ποσο πολυ τις βοηθάνε οι σύζυγοι στις δουλειες του σπιτιού. Τι τυχερές σταθηκαν , που εχουν συζύγους που θα πλένουν ενα πιάτο, θα πετάξουν τα σκουπίδια ή θα κρατήσουν το παιδί, για να κάνουν αυτες ανενοχλητα τις δουλειές του σπιτιου.
Αλλες τοσες φορές το διάβασα και στα μεσα κοινωνικής δικτύωσης.
Καμάρι και ικανοποίηση για την βοήθεια που προσφερουν τα εταιρα ήμισυ στο σπιτικό τους.
Και εδω ακριβώς τιθεται η αντίρρηση μου. Δεν προκειται περί βοηθείας. Με περίσσεψε λιγος χρόνος, είχα στην τελική την διάθεση και ειπα να βοηθήσω! Οχι κυρίες μου. Βοηθάς ενα γειτονα να βάψει το σπιτι του. Βοηθάς ενα φίλο να κάνει μετακόμιση. Βοηθάς ενα ξένο προσφέροντας του οδηγιες για να φτάσει στον προορισμο του.
Μέσα σε μια οικογένεια δε βοηθά ο σύζυγός τη γυναίκα του. Μοιράζεται τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες. Ετσι λειτουργούν οι ομάδες. Ολες.Με καταμερισμο ευθυνών. Με κατανομή υποχρεώσεων. Με μοιρασιά. Ολοι προσφέρουν γιατι ειναι υποχρεωμένοι!
Η βοήθεια όμως ειναι αλλο θέμα! Βοήθεια μπορεί να με δωσει η μαμα μου , η πεθερά μου , η φιλη μου , γιατι το θελει και οχι γιατι πρεπει.
Δεν υπάρχει επιβράβευση για την μοιρασιά, υπάρχει ομως ανταμοιβή για την βοήθεια! Οχι χρηματική απαραίτητα, αλλα οταν καποιος σε βοηθα , το λιγότερο που μπορείς να κάνεις ειναι να τον ευχαριστήσεις!
Γιατί λοιπόν θα πρέπει η κάθε σύζυγός, συγκατοικος , φιλη να ευχαριστήσει το αλλο της μισο , σε μια σχεση συγκατοίκησης παντα, επειδή έβαλε σκούπα, πρόσεξε το παιδι τους , ή ακόμα αν θες μαγείρεψε κιόλας.Γιατι ολα αυτα εμεις οι ίδιες οι γυναίκες τα ονομάζουμε βοήθεια! Οπότε μετα θα πρέπει να πούμε Ευχαριστω. Μεγαλο σαφως! Ευχαριστώ γιατί επλενε τα πιατα. Αυτα που έφαγε ολη η οικογένεια. Ευχαριστώ που σκούπισε το πάτωμα, που λερωσαν ολοι.
Πόσοι απο εσας θα σκεφτούν, εγω ξερω τον τάδε ή τον δείνα που δεν ειναι ετσι. Ή εμενα το ταίρι μου ειναι αλλιώς. Δεν μιλάμε για τις εξαιρέσεις, αλλα για τον κανόνα. Ούτε αυτο σημαινει ότι οι άντρες είναι "άχρηστοι" ή δεν προσφέρουν. Δεν πιάνω τα άκρα.Ουτε σαφώς σημαίνει ότι το ζω μέσα στο σπιτικο μου.Αφουγκραζομαι απλώς τον περίγυρο.
Πόσοι αντιρρησίες θα διαβάζουν και θα σκέφτονται, μα οι αντρες δουλεύουν! Οι γυναίκες στο σπίτι ολη μέρα κάθονται.
Οχι οι γυναίκες δουλεύουν και μάλιστα περισσότερο. Εκτός απο την έμμισθη εργασία, εχουν και αυτη την 24/7 . Αυτή που δεν τις κολλανε ενσημα, δεν εχει διαλείμματα, δεν εχει άδεια λογω ασθένειας.
Είναι σταθερή εργασία, πολύπλοκη, συνεχόμενη και η πλεόν κουραστική.
Την επομενη φορα λοιπον , που θα πείτε τη λεξη βοήθεια, ή θα κοκορευτειτε οτι οι συζυγοι σας βοηθούν, σκεφτειτε το αλλιως. Οι δε σύζυγοι ας σταματήσουν να βοηθούν και ας αρχίσουν να συνεισφέρουν.
Μια νότα φεμινισμου , μια απόχρωση της αντιδρασης μου, σε μια πατριαρχική κοινωνια , ντυμένη όμως με το μανδύα της μητριαρχιας ..

Ερχομενη στη Γερμανία αναγκαστικα να αποχωριστω πολλα! Ανθρωπους μου.Συνηθειες.Φιλους παιδικους.Ατομα που με ενα βλεμμα διαβαζαν την ψυχη κ το ειναι μου.
Αναγκαστικα να αποχωριστω αντικειμενα αψυχα μεν, που με εδεναν ομως με τη ζωη μου εκει. Πραγματα μικρα ομως σημαντικα. Η αισθηση του μονιμου που με ενα μαγικο τροπο σε παρειχαν. Μυρωδιες.Εικονες. Που οσα χρονια και να περασουν θα ειναι αρρηκτα συνδεδεμενες με την πατριδα κ κυριως με την ιδιαιτερη πατριδα μου , την Θεσσαλονίκη. Οι μυρωδιες του Τερκενλη που σε προσκαλουσαν , να τις δοκιμασεις , να τις γεύτεις . Η βολτα με αυτοκινητο στην Νικης κατι απογευματα , μολις προβαλλε η Ανοιξη..Παραθυρα ανοιχτα , μουσικη να σιγοπαιζει.Κ εγω να χαζευω το τοπιο, τους ανθρωπους , τη θάλασσα, την κινηση.Τα λατρευω αυτα τα απογευματα..Με λειπουν , παντα θα τα αναπολω με αγαπη. Ο αποχωρισμος ποτε δεν ειναι ευκολος.Ομως γινεται μεσα απο μικρες αναδρομες του μυαλου , να τα ξαναζεις, εστω κ νοερα.
Με λειπουν ασχετα πραγματα. Οπως η βολτα στη λαικη. Που μεχρι να φτασεις ειχες μιλησεις με τους μισους γνωστους , φιλους κ γειτονες! Ειχες λυσει το κυπριακο κ ειχες κανονισει τους καφεδες , τα ποτα του μηνα! Κ μετα γυρναγες φορτωμενη σπιτι αγκομαχωντας να κουβαλησεις τα ζαρζαβατια του μισου Λαγκαδά κ τα φρουτα της μισης Κρητης! Ενω ειχες βγει πιο πολυ για βολτα.
Να σκαλιζεις μεσα στους τονους ρουχων της προσφορας μπας κ σε αρεσει κατι! Μην χασεις την προσφορα του ευρω! Για κατι που ισως κ να μην φορουσες ποτε! Αλλα δεν ειχε σημασια! Σημασια ειχε η διαδρομη! Το ανακατεμα , το γελιο, η διαδικασια!
Γυρνωντας πισω αναπολω με γλυκια παντα γευση πολλα! Παντα θα τα νοσταλγω. Οι αναμνησεις λεει μοιαζουν με λουλουδια! Συγκεκριμενα με τριανταφυλλα! Μυριζουν υπέροχα, αλλα μολις πας να τα ακουμπησεις σε τρυπανε τα αγκαθια τους! Νομιζω τα δικα μου τριανταφυλλα χανουν ενα ενα τα αγκαθια τους κ με μενει μονο αυτο το υπεροχο αρωμα.
Πολλες φορες αναρωτιέμαι πως θα ηταν η ζωη μας , αν την συνεχιζαμε εκεί. Πως θα ημουν εγω σαν ανθρωπος! Γιατι η αληθεια αλλαξα! Και αλλαξα πολυ! Σκληρυνα αλλα ταυτοχρονα κ εγινα πιο ευαισθητη. Οξυμωρο αλλα κ πραγματικο.Ηρθα εδω μονη ψυχικα , μονη απο φιλους , μονη απο ανθρωπους μου! Ποσο με ελειπε η καθημερινη επαφη , η πρωινη καλημερα.Οι καυγαδες των γειτονων που μαλωναν για τα παρκαρισμενα αυτοκινητα , για τη φασαρια της μουσικης στο διαπασων. Περασα αρκετο καιρο "μονη". Με μονη παρεα τον αντρα μου κ τα παιδια μου.
Ολα αναπληρωνονται! Αλλα η επαφη με τους ανθρωπους ειναι κενο αναπληρωτο. Η ποιοτητα του επιπεδου της γλωσσας , ποτε δεν θα με αφησει πραγματικα να δεθω με γερμανοφωνους. Οσο κ αν το θες, οσο κ αν το λαχταρας, ειναι δυσκολο να λες τον πονο σου , την χαρα σου φροντιζοντας τις δοτικες , τις αιτιατικες, τα αρθρα! Ασε που οι νοοτροπιες οσο κ να το γυρίσεις το θεμα ειναι διαφορετικες.
Ο θεος ομως , σε οποιον κ να πιστευετε , δεν μας αφηνει.Μας δοκιμαζει , αλλα δεν μας ξεχνα!
Εφερε στο δρομο μου , ανθρωπους που με την πρωτη ματια δεθηκαμε. Στην αρχη δειλα, οταν εχεις βγει απο το παιχνιδι της φιλιας, λειτουργεις αλλιως. Λειτουργεις με αορατες ασπιδες.Αυτες που νομιζεις θα σε προφυλαξουν. Κρατάς μια πισινη για το ενδεχομενο της λαθος κρισης. Οσο περνα ο καιρος ανοιγεσαι , δενεσαι , απελευθερωνεσαι. Δινεσαι.
Το γνωρισα αυτο το ατομο. Με το εφερε ο θεος στο δρομο μου. Σε ενα δρομο γεματο διακλαδωσεις.Σε ενα δρομο γεματο σταυροδρομια. Κ ομως βρεθηκαμε. Ταιριαξαμε.Δεσαμε. Δωσαμε σε αυτη την φιλια το ειναι μας. Το ειχαμε αναγκη εξαλλου νομιζω. Και οι δυο πλευρες. Ηταν απωθημενο που εκπληρωθηκε.
Και ενιωσα οτι σαν ανθρωπος βρηκα το καπακι μου.Ενιωσα οτι ειχα το δικο μου μισο , που σε καθε στιγμη θα ηταν εκει! Κ ηταν! Ενιωσα ασφαλεια , μεσα στην ανασφαλεια των αγνωστων! Με το γλυκομιλητο τροπο της. Με την ηρεμια της. Με την εξυπναδα της. Με την καπατσοσυνη της. Με την ορεξη της για ζωη! Για κουβεντα! Για φιλια. Ενιωσα μετα απο καιρο υπεροχα! Μπορουσα πλεον να στηριχτω σε φιλο. Να βγαλω τα εσωψυχα μου , χωρις κατακριση. Χωρις κοτσομπολιο. Χωρις να φοβαμαι. Εγινε μερος της ζωης μου.Κομματι μου. Μελος της οικογενείας μου.
Η ζωη ομως εχει δικους της κανονες! Δικη της λογικη! Οσα σχεδια κ να καναμε , απο καπου μακρυα καποιος γελαγε! Σχεδια , ταξιδια ναυαγησαν.. Επρεπε να φυγει Ελλαδα. Ενα απο τα ατομα που ηθελαν να βρισκονται Γερμανια , επεστρεψαν στη βαση τους. Και εγω εμεινα εδω. Εμεινα με τις αναμνησεις, τα σχεδια , τα γελια ..
Με λειπεις πολυ! Με λειπουν ολα! Τα σαββατοκύριακα που περναγαμε μαζι. Τα καφεδακια μας. Οι ατελειωτες συζητησεις μας. Οι σαλατες σου , ξερεις εσυ!
Λειπεις σε ολους μας! Στα παιδια μου ; που σε αναφερουν συνεχεια.
Ευχομαι να το διαβασεις.
Να σε θυμισω οτι εκεινο το αγγλικο ουισκι που σε τιναξε στον αερα σε περιμενει.
Σε περιμενω κ εγω. Οταν θα μπορεσεις.
Εισαι κομματι μου. Οτι κ να κανεις εχεις κομματι μου πλεον.
Για ολες αυτες τις φιλιες , που μας σημαδεψαν.Για ολες αυτες τις φιλίες που το περασμα του χρονου , θα τις αφησει ανεγγιχτες και αναλλοίωτες..

CAPE TOWN COFFEE LOUNGE Rheinparkcenter / Neuess

Freundliche Mitarbeiter gesucht! Wir suchen für den operativen Bereich freundliche Mitarbeiter ab 18 Jahren mit guten Umgangsformen, guten Deutschkenntnissen, einem gepflegten Äußeren und Teamfähigkeit. Erfahrungen in der Gastronomie und/oder im Lebensmitteleinzelhandel sind von Vorteil, aber keine Voraussetzung. Sie erhalten eine umfassende Einweisung in Ihre Arbeit und werden fortlaufend geschult, insbesondere in der Herstellung von Kaffeespezialitäten. Wenn Sie auf der Suche nach einer neuen Aufgabe in einem jungen und modernen Unternehmen sind, dann zögern Sie nicht, uns zu kontaktieren:       Telefon: 01525 2967891 E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ζητείται βοηθός ιατρού (MFA) για ιατρείο στο Kitzingen am Main. Απαραίτητο πτυχίο ημεδαπής ή αναγνωρισμένο πτυχίο αλλοδαπής, γνώσεις γερμανικών τουλάχιστον Β2.

Βιογραφικά ταχυδρομικώς στο:

Dr. med. univ. Walter Pretsch
Gustav-Adolf Platz 2
97318 Kitzingen am Main

Ζητείται από το vhs Wuppertal φιλόλογος για να διδάξει ελληνικά σε κάποιο τμήμα τους.
Πληροφορίες: Dr. Bea Klüsener
τηλ.: 0202 563-2475 και 0212 290-3251
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ρίχνω μια ματιά στο γραπτό του κ. Τάσου Τσακιρογλου που αφορά τις τελευταίες Γερμανικές Εκλογές και την κ. Μέρκελ. Για άλλη μία φορά διαπιστώνω την ανικανότητα αρκετών που θέλουν να δηλώνουν ειδήμονες, χωρίς να διαθέτουν τις βασικές γνώσεις για πολιτική. Με σήμα την κοκορομαχία, προσπαθούν να κάνουν πολιτική, πράγμα αδύνατο, διότι τους λείπουν 400 χρόνια πολιτικής εμπειρίας. Η ανατολίτικη αντιλογία θεωρείται τουλάχιστον στα ευρωπαϊκά κράτη … dekadent.

Τηλεγραφικά θα απαντήσω στον κ. Τσακίρογλου, απλά διότι δεν δέχομαι να καταπίνω εν έλλειψη φαιιάς ουσίας τα ανέκδοτα που κατά καιρούς διαβάζω

Τον ενοχλούν γράφει ο Τράμπ, Οι Ογροί, οι Πολωνοί, οι Τσέχοι, η Λεπέν, ο Βίντερλς, το Brexit, οι Γερμανοί ακροδεξιοί

Μα αγαπητέ μου κ. Τσακίρογλου, ο Τράμ είναι 10.000ΚΜ μακριά σας, Η Πολωνία 4.000ΚΜ, η Γερμανία 3000ΚΜ, τελικά αυτοί σας ενοχλούν και όχι η Χρυσή Αυγή που είναι δίπλα στο σπίτι σας;

Το ότι οι Έλληνες πολιτικοί είναι πολιτικάντηδες και κομματάρχες και τους αποδέχεστε και τους χειροκροτείτε; Αυτό είναι δήγμα πολιτικής ωριμότητας ;

Αγαπητέ κ. Τσακίρογλου, η κ. Μέρκελ είναι Καγκελάριος της Γερμανίας και υποστηρίζει τα συμφέροντα της Γερμανίας. Που βλέπετε το μεμπτό. Που βλέπετε το παράξενο, όταν ο δανειολήπτης είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης και ζητάει δανικά, ο δανειοδότης να βάζει δικλίδες ασφαλείας για να πάρει πίσω τα χρήματα του

Το θέμα σας είναι ότι σας έβαλε φρένο στα Πάρτι σας. Η θεωρία ζούμε και γλεντάμε με τις επιδοτήσεις, είναι απλώς χαζή και ανεπίτρεπτη.

Για να ενημερωθείτε σωστά, σας λέω ότι η θέση σας ότι η κ. Μέρκελ επέβαλε λιτότητα και περικοπές στην χώρα της, είναι απλώς παιδαριώδης και να την λέτε μόνο στα καφενεία με ουζάκι και μεζέ.

Ενημερωτικά, ο άπορος στην Γερμανία έχει δωρεά στέγαση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, 50% έκπτωση σε κρατικά θέατρα, κολυμβητήρια κ.α. Συνάμα λαμβάνει ένα επίδομα 400,-/μήνα.

Το παιδικό επίδομα είναι 195,- ανά παιδί.

Άφησε λοιπόν κ. Τσακίρογλου την κ. Μέρκελ και πάλεψε να έχει και η Πατρίδα σου τις ίδιες παροχές.

Το ότι οι Σοσιαλδημοκράτες συνεργάστικαν με τους Χριστιανοδημοκράτες δηλώνει πολιτική ωριμότητα προς όφελος της Πατρίδας τους. Πράγμα ακατανόητο στην Ελληνική Πολιτική που η κοκορομαχία στα παράθυρα της τηλεόρασης θεωρείται πολιτική.

Όλως τυχαίως έπεσε στην αντίληψη μου ένα κείμενο του κ. Θάνου Τζήμερου. Πολλοί θα είναι οι κατακριτές όσοι και οι επικριτές του του κ. Τζήμερου. Εγώ θα σταθώ σε έναι μεγάλο ερώτημα που τίθεται:                                                                                                                                                               Πόσο ανδρείο είναι να πυροβολήσεις τη γερμανική μοτοσικλέτα κρυμμένος στο ύψωμα και να εξαφανιστείς αφήνοντας εκατοντάδες ανθρώπους ανυπεράσπιστους στις ορέξεις του κατακτητή; Γιατί καμμία διμοιρία του ΕΛΑΣ δεν πήγε μετά την ενέδρα να πάρει θέσεις άμυνας μπροστά από το χωριό των αντιποίνων και να το υπερασπιστεί με τα όπλα και με τη ζωή της από τους εκδικητές που ήταν απολύτως βέβαιο ότι θα καταφθάσουν;

Παραθέτω το κείμενο του κ. Τζήμερου

Ήταν 2 Σεπτεμβρίου του 1944. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ήδη κριθεί. Η απόβαση στη Νορμανδία είχε πετύχει πανηγυρικά, οι Σύμμαχοι προήλαυναν σε όλα τα μέτωπα. Είχαν ήδη απελευθερώσει το Παρίσι κι εκείνη τη μέρα μπαίναν στο Βέλγιο. Στην Ελλάδα, οι Γερμανοί είχαν αρχίσει να αποχωρούν. Οι κάτοικοι της χώρας έκαναν όνειρα για το «μετά». Τα ίδια όνειρα έκαναν και οι κάτοικοι του Χορτιάτη, ξεκινώντας για τις καθημερινές δουλειές τους. Ξαφνικά, στο χωριό τους φτάνουν 20 φορτηγά γεμάτα με Γερμανούς στρατιώτες. Μαζεύουν όσους κατοίκους βρίσκουν. Τους συγκεντρώνουν σε δύο κτήρια και τους καίνε ζωντανούς. 147 ανθρώπους. Μέχρι και νήπια. Η ιστορία κατέγραψε ένα ακόμα κτηνώδες έγκλημα των Ναζί και στον Χορτιάτη άνοιξε μια βαθειά πληγή που ακόμα δεν έχει κλείσει.

Τι συνέβη όμως πιο πριν; Συνέβη το εξής: μια διμοιρία του ΕΛΑΣ είχε χτυπήσει έξω από τον Χορτιάτη δύο αυτοκίνητα. Το ένα ήταν γερμανικό. Το άλλο ελληνικό, του Οργανισμού Ύδρευσης Θεσσαλονίκης. Σχεδόν όλοι έπεσαν νεκροί. Τα δύο αυτοκίνητα μετέφεραν χημικούς και τεχνικούς, Γερμανούς και Έλληνες, υπεύθυνους για την απολύμανση της δεξαμενής του υδραγωγείου, από την οποία έπαιρνε νερό η Θεσσαλονίκη. Κάποιος έπρεπε να την κάνει αυτή τη δουλειά και επί Κατοχής. Κάποιοι έπρεπε, σ’ όλη τη χώρα, να κάνουν όσες δουλειές χρειαζόντουσαν για να λειτουργούν στοιχειωδώς οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δήμοι, οι κοινότητες, η οικονομία. Και να ήθελαν να αρνηθούν, δεν είχαν αυτή τη δυνατότητα. Οι Ναζί δεν ζητούσαν τη γνώμη σου. Σε υποχρέωναν με την απειλή του όπλου, ακόμα κι αν ήσουν νοικοκυρά: ή θα μου πλύνεις τα ρούχα ή σε εκτελώ επί τόπου. Όλοι αυτοί ήταν, κατά τον ΕΛΑΣ, συνεργάτες των Γερμανών και έπρεπε να πεθάνουν. Σκότωσαν λοιπόν οι “αντάρτες” στον Χορτιάτη, 8-10 τεχνικούς της ύδρευσης, στα καλά καθούμενα, ξέροντας ότι θα επακολουθούσαν φριχτά αντίποινα.

Η ίδια αλληλουχία γεγονότων υπήρξε στις περισσότερες ομαδικές εκτελέσεις των Ναζί: οι “αντάρτες” σκοτώνουν Γερμανούς στρατιωτικούς που έτυχε να περνάν από το σημείο της ενέδρας και στη συνέχεια οι Γερμανοί εκτελούν μαζικά, για εκδίκηση, τους κατοίκους του κοντινότερου χωριού. Και μάλιστα κάθε φορά προειδοποιούν πώς επανάληψη της δράσης των ανταρτών θα σημάνει επανάληψη των αντιποίνων. Κι όμως οι αντάρτες συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο.

Γιατί; Ήταν ωφέλιμες στρατιωτικά αυτές οι “επιχειρήσεις”; Καθόλου! Όλοι οι στρατιωτικοί αναλυτές συμφωνούν πως η συμμετοχή τους στην έκβαση του πολέμου ήταν μηδαμινή. Καμμία πολεμική ζυγαριά δεν γέρνει με σποραδικούς φόνους μερικών στρατιωτών της μιας πλευράς. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί. Σε όλη τη διάρκεια της κατοχής, από τις “αντιστασιακές” ενέδρες σκοτώθηκαν στην Ελλάδα 376 Γερμανοί, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του γερμανικού στρατού. Αριθμός εντελώς αμελητέος συγκριτικά με τα 6,8 εκατομμύρια νεκρούς των δυνάμεων του Άξονα. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, τα… κουνούπια σκότωσαν διπλάσιους απ’ όσους η “ενωμένη εθνική αντίσταση”! 721 οπλίτες και βαθμοφόροι του στρατού κατοχής πέθαναν από ελονοσία, τύφο και άλλες μολυσματικές ασθένειες. Άλλοι 237 Γερμανοί αυτοκτόνησαν επί ελληνικού εδάφους.

Ήταν τόσο άνευ σημασίας η συμμετοχή της ελληνικής αντίστασης στην εξέλιξη του πολέμου, ώστε οι Σοβιετικοί δεν την μνημόνευαν καν, μολονότι πρωταγωνιστές σ’ αυτή ήταν οι ιδεολογικοί τους “σύντροφοι”. Στο βιβλίο του «Στα φτερά του οράματος» ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, επικεφαλής της δολοφονικής επίθεσης του ΕΑΜ στον σταθμό χωροφυλακής του Λιτοχώρου και κατόπιν πολιτικός πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση, Υψηλάντης (Αλέξης Ρόσιος), εξιστορεί με παράπονο: «Στις επετείους, ιδιαίτερα δε στην επέτειο της νίκης τους (των σοβιετικών) στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού τόνιζαν – και δικαιολογημένα βέβαια – τον αποφασιστικό ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης στη νικηφόρα έκβασή του, ανέφεραν και τη συμβολή των Κινημάτων Αντίστασης των λαών στον κοινό αγώνα κατά των γερμανοϊταλών κατακτητών στις διάφορες χώρες της Ευρώπης, στην Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, αλλά άχνα δεν έβγαζαν για τη συμβολή της Ελληνικής Εθνικής Αντίστασης… Πολλές φορές οι πολιτικοί πρόσφυγες θέταμε στη σοβιετική ηγεσία αυτό το θέμα, γιατί το θεωρούσαμε μεγάλη προσβολή για την εθνική μας αξιοπρέπεια, αλλά απάντηση καμία. Και γραπτή διαμαρτυρία στάλθηκε στην ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ από τον Πρόεδρο του Δικαστικού της ΙΧ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Παλάσκα, και πάλι το ίδιο».

Εκτός από 4-5 σημαντικές από στρατιωτικής πλευράς δράσεις της “αντίστασης” (ανάμεσα στις οποίες η μόνη που είχε στρατηγικό στόχο ήταν η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου) οι υπόλοιπες “αντιστασιακές” ενέργειες κατά των Γερμανών ήταν καθαρές δολοφονίες στρατιωτικών σε μη στρατιωτικές επιχειρήσεις ή εκτελέσεις αιχμαλώτων Γερμανών, που είχαν συλληφθεί μετά από ενέδρες. Οι περισσότερες μάλιστα έγιναν όταν η ολοκληρωτική ήττα της Γερμανίας ήταν θέμα χρόνου, από το τέλος του ’43 μέχρι τον Σεπτέμβριο του ’44. Πόσο “πληρώθηκαν”, σε αίμα αμάχων, αυτοί οι 376 νεκροί Γερμανοί; 56.225 Έλληνες εκτελέστηκαν από τους Ναζί στην Κατοχή ως αντίποινα και 1170 χωριά καταστράφηκαν ολοσχερώς! Συγκριτικά, οι νεκροί του πολέμου 1940-41 (συμπεριλαμβανομένου του Αλβανικού έπους) ήταν 13.327. Άξιζε τέτοια παράλογη θυσία;

Δεν ήταν όμως ίδιος ο απολογισμός  των δράσεων των κομμουνιστών ανταρτών κατά των μη κομμουνιστών Ελλήνων. Όταν τέλειωσαν τα Δεκεμβριανά, ΠΡΙΝ αρχίσει “επίσημα” ο συμμοριτοπόλεμος, οι νεκροί Έλληνες από το “χέρι” των ανταρτών είχαν φτάσει, σύμφωνα με τα επίσημα κρατικά στοιχεία, τους 46.985! Να κάνουμε ξανά τη σύγκριση, ανατριχιάζοντας: 376 Γερμανοί νεκροί – 46.985 Έλληνες σκοτωμένοι από τους αντάρτες και 56.225 σκοτωμένοι από τους Ναζί εξ αιτίας της δράσης των ανταρτών! Χωρίς να υπολογίσουμε την οικονομική ζημιά από την ισοπέδωση 1170 χωριών. Ξαναρωτάω: άξιζε τέτοιος φόρος αίματος;

Ναι, θα σου πουν οι “ιδεολογικοί κληρονόμοι” των ανταρτών. Διότι ο σκοπός των αριστερών “αντιστασιακών” δεν ήταν να διώξουν τον κατακτητή, όπως διαδίδει η μεταπολεμική φάμπρικα αγιοποίησης. Ήταν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για να εγκαταστήσουν σοβιετική δικτατορία στη χώρα, κάτι που δεν έκρυβαν ούτε καν για να τηρήσουν τα προσχήματα. Ούτε τότε, ούτε και τώρα: http://www.kke.gr/istoria/katoxh_1941-1945_-_h_drash_toy_kke_kai_o_rolos_ton_astikon_kommaton_?morf=1

 Όποιος δεν συμμεριζόταν αυτόν τον στόχο, ακόμα κι αν ήταν αριστερός, ακόμα κι αν αγωνιζόταν στο ΕΛΑΣ, βαφτιζόταν “εχθρός του λαού” και έπαιρνε σειρά για ξεπάστρεμα στον πάτο κάποιας πηγάδας. Η κομμουνιστική στρατιωτική μηχανή προετοίμαζε το “μετά”. Έπρεπε να τρομοκρατηθούν οι πολίτες και να αναγκαστούν να προσχωρήσουν στις τάξεις του ΕΑΜ. Έπρεπε να ξεκληριστούν ολόκληρα χωριά, αν δεν έδιναν όρκο υποταγής στους σταλινικούς. Έπρεπε να αποσταθεροποιηθεί η τάξη για να υπάρχει ελεύθερο πεδίο δράσης στις ένοπλες κομμουνιστικές συμμορίες που θα συγκροτούσαν αργότερα τον “δημοκρατικό στρατό”. Οι ενέδρες σε Γερμανούς, εν γνώσει των συνεπειών, σε αυτό αποσκοπούσαν. Πολύ συχνά μάλιστα ήταν επί τούτου σχεδιασμένες, για να προκαλέσουν τα αντίποινα των Ναζί και να εξαφανίσουν από τον χάρτη χωριά που δεν ήταν αριστερών πεποιθήσεων.

Ήρθε νομίζω η εποχή να το πούμε ξεκάθαρα: οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων των Ναζί ήταν οι αυταποκαλούμενοι “αντάρτες”. Οι Ναζί κροτάλιζαν το πολυβόλο. Στον τόπο όμως της σφαγής, τους νεκρούς και του Χορτιάτη και της Δράκειας και του Δίστομου και των Καλαβρύτων και των περισσότερων μαρτυρικών τόπων της Κατοχής τους οδήγησε η δράση των κοινών εγκληματιών που συνηθίσαμε να αποκαλούμε αντιστασιακούς.

Ποιος Έλληνας με στοιχειώδη αντίληψη, και ψήγματα έστω ανθρώπινων συναισθημάτων θα αποφάσιζε να οδηγήσει στον όλεθρο ένα ολόκληρο χωριό με αντάλλαγμα τον φόνο 2-3 γερμανών στρατιωτών που πέρασαν τυχαία μπροστά από το στόχαστρο του όπλου του; Αν ήξερες ότι στο χωριό απέναντι είναι οι γονείς σου και τα αδέλφια σου και σε λίγες ώρες θα σφαδάζουν σφαζόμενοι, θα πατούσες τη σκανδάλη; Πόσο ανδρείο είναι να πυροβολήσεις τη γερμανική μοτοσικλέτα κρυμμένος στο ύψωμα και να εξαφανιστείς αφήνοντας εκατοντάδες ανθρώπους ανυπεράσπιστους στις ορέξεις του κατακτητή; Γιατί καμμία διμοιρία του ΕΛΑΣ δεν πήγε μετά την ενέδρα να πάρει θέσεις άμυνας μπροστά από το χωριό των αντιποίνων και να το υπερασπιστεί με τα όπλα και με τη ζωή της από τους εκδικητές που ήταν απολύτως βέβαιο ότι θα καταφθάσουν; Έχει η θρασύδειλη πατέντα του “χτύπα και φύγε και άσ’ τους να σκοτωθούν” ίχνος πατριωτισμού; Ίχνος ηρωισμού; Ίχνος ανθρωπιάς; Ή είναι εξίσου θηριώδης, εξίσου αποτρόπαια, εξίσου κτηνώδης με αυτή των Ναζί;

Άλλωστε Ναζί και Κομμουνιστές ήταν συνεταιράκια στην πρώτη περίοδο της Κατοχής. Η γερμανοσοβιετική συνθήκη Ρίμπεντροπ – Μολότωφ με την οποία οι δύο “εταίροι” συμφωνούσαν να μην επιτεθούν ο ένας στον άλλον και επιπλέον διαμέλιζαν, εντελώς δημοκρατικά, τις μεταξύ τους χώρες, έκανε τους ντόπιους κομμουνιστές να βλέπουν περίπου με συμπάθεια τους “φίλους του Πατερούλη”. Έπρεπε να γίνει η αιφνιδιαστική επίθεση του Χίτλερ στην ΕΣΣΔ, στις 22 Ιουνίου του 1941 για να συνεδριάσει, 10 μέρες μετά, στις 1-3 Ιουλίου, η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ αποφασίζοντας “να οργανώσει τις δυνάμεις της λαϊκής εξέγερσης για την εθνική και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ απελευθέρωση της Ελλάδας».

Επισημαίνω στους επαγγελματίες διαστρεβλωτές των απόψεών μου που θα γράψουν “ο Τζήμερος εξισώνει τους Ναζί με την Αντίσταση”, ότι δεν τους εξισώνω. Θεωρώ τις πράξεις των “αντιστασιακών” χειρότερες. Για τους Ναζί οι Έλληνες ήταν ένα τίποτα. Υπόδουλοι, με αξία ζωής μηδέν, αναλώσιμο υλικό στις επιδιώξεις του Γ’ Ράιχ. Για τον Έλληνα όμως “αντιστασιακό», οι υπό εκτέλεση ήταν οι ομοεθνείς του. Οι γείτονες, οι φίλοι του, οι συγγενείς του, τα αδέλφια του. Δεν είναι λίγες οι ιστορίες ανθρώπων που βρέθηκαν στις τάξεις του ΕΛΑΣ και εκτελέστηκαν από τους ίδιους τους συντρόφους τους όταν προσπάθησαν να ειδοποιήσουν συγγενείς στην άλλη πλευρά για τις “αντιστασιακές” θηριωδίες κατά των Ελλήνων ή για τις ενέδρες κατά των Γερμανών που ήταν βέβαιο ότι θα προκαλούσαν εκατόμβες αντιποίνων. Όταν έρθει κάποτε η εποχή – ελπίζω να συμβεί σύντομα – που θα πάψει όλα να τα σκιάζει η φοβέρα και να τα πλακώνει η σκλαβιά του πανίσχυρου μηχανισμού προπαγάνδας της αριστεράς, έχουμε να μάθουμε πολλές τέτοιες ιστορίες και να αναδείξουμε τους πραγματικούς ήρωες εκείνης της εποχής: όσους βρέθηκαν εξαναγκασμένοι ή από αφέλεια στις γραμμές των εγκληματιών και με τίμημα την ίδια τη ζωή τους, θέλησαν να προλάβουν το θανατικό.

Η επονομαζόμενη “εθνική αντίσταση” ήταν ένα διαρκές έγκλημα στο οποίο πρωτοστάτησε ο υπόκοσμος και των δύο πλευρών με θύματα συνήθως φιλήσυχους πολίτες, γυναίκες και παιδιά, που κάποιοι, πολύ συχνά για λόγους προσωπικής αντιδικίας ή ευκαιρίας για πλιάτσικο, κατέδιδαν ως πράκτορες του εχθρού. Η προσπάθεια της μεταπολίτευσης να δημιουργήσει κλίμα εθνικής συμφιλίωσης βαφτίζοντας τις θηριωδίες εκείνης της εποχής (και από τις δύο πλευρές) ως “εθνική αντίσταση” και να την προβάλει ως καθολική και ενιαία δίνοντας μέχρι και σύνταξη αντιστασιακού στους σφαγείς, ήταν ανοησία πρώτου μεγέθους και είχε τελικά το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο: νομιμοποίησε το κατοχικό έγκλημα και αθώωσε αυτούς που είχαν τη μερίδα του λέοντος στην ανθρωποσφαγή: το ΚΚΕ και τις παραφυάδες του. Κι αν τη στάση της μεταπολιτευτικής συμφιλίωσης την ασπαζόταν η αριστερά, θα λέγαμε ότι η παραχάραξη της ιστορίας είχε και κάποιο όφελος. Όμως οι κομμουνιστές ως φανατικοί θρησκόληπτοι (εγώ ειμί ο Μαρξ – ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού) δεν υπήρχε ούτε υπάρχει περίπτωση να παραιτηθούν από τον στόχο τους: την επιβολή ολοκληρωτισμού με τη μορφή της δικτατορίας του προλεταριάτου. “Πάτησαν” λοιπόν στην άφεση αμαρτιών που τους προσέφερε η πλευρά των νικητών, για να δημιουργήσουν έναν μόνιμο διχασμό ανάμεσα στους υποτιθέμενους “υπερασπιστές του δίκιου του εργάτη” και σε όλους τους άλλους που προφανώς θέλουν το άδικο του εργάτη ως “λακέδες των αφεντικών”, “μοναρχοφασίστες” και “γερμανοτσολιάδες”.

“Και γιατί ασχολείσαι με παλιές αρρώστιες;” θα με ρωτήσετε. Διότι ο ιός που τις προκάλεσε εξακολουθεί να ζει και σήμερα. Οι εποχές αλλάζουν αλλά τα εργαλεία του εθνικού διχασμού είναι ίδια κι απαράλλαχτα. Το “Ή εμείς ή  αυτοί” του προεκλογικού Τσίπρα ήταν το διαχρονικό slogan της εμφυλιοπολεμικής αριστεράς η οποία δεν διαστάζει να προπαγανδίζει ανοιχτά τον επόμενο εμφύλιο! Ναι, ακόμα και σήμερα! Ναι, στο επίσημο site τους, πληρωμένο από τα χρήματα του έλληνα φορολογούμενου: http://www.kke.gr/taytothta/

Συμφιλίωση υπάρχει όταν την επιδιώκουν και οι δύο πλευρές. Όταν ο ένας μόνον τη μνημονεύει ή την εύχεται και ο άλλος το εκμεταλλεύεται για να προετοιμάσει την επόμενη επίθεσή του, κάθε προσπάθεια συμφιλίωσης είναι αυτοχειριασμός. Πραγματική συμφιλίωση θα υπάρξει όταν η αριστερά απαξιωθεί στη συνείδηση των Ελλήνων που θα αντιληφθούν τι ακριβώς είναι και μάθουν τι ακριβώς έκανε. Όταν αναγνωρίσει, όπως ο Μίσσιος, ο Κύρκος και ο Λαζαρίδης πως: “ευτυχώς ηττηθήκαμε, σύντροφοι”. Τότε θα έχει ηττηθεί και σε ηθικό επίπεδο. Και τότε θα πάψουμε επιτέλους να ζούμε με τον φόβο ότι το φυτώριο τεράτων του ΚΚΕ συνεχίζει να εκκολάπτει τους μελλοντικούς “καπετάνιους” του διχασμού και της εθνικής καταστροφής: Ζαχαριάδηδες, Βελουχιώτηδες ή Τσίπρες.