Ari und Irini

Ari und Irini

Την περασμένη Τετάρτη, η αστυνομία στο Βερολίνο προχώρησε στη σύλληψη ατόμων μελών μιας ακροδεξιάς οργάνωσης, που αυτοαποκαλούνται «Εθνικοσοσιαλιστές Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν Γερμανίας». Στην κατοχή τους βρέθηκαν περισσότερα από 100 όπλα, μεταξύ αυτών αεροβόλα, σπαθιά, ματσέτες και μαχαίρια, καθώς και λίστες με τα στοιχεία των μελών της οργάνωσης. Οι προσαχθέντες κατηγορούνται για επιθέσεις σε βάρος 17 ανθρώπων, ωστόσο δεν έγιναν συλλήψεις.

Το περιστατικό αυτό φέρνει με τον πιο άγριο αλλά και ανησυχητικό τρόπο στην επιφάνεια ένα θέμα που η Ευρώπη γενικότερα αλλά και η Γερμανία ειδικότερα γνωρίζει εδώ και χρόνια, αλλά δείχνει να αδυνατεί να ελέγξει: την άνοδο της ακροδεξιάς, στην πιο επιθετική μορφή της.

Η Κου Κλουξ Κλαν πρωτοεμφανίστηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα όπου και έδρασε, έχοντας το ιδεολόγημα της υπεροχής των λευκών έναντι των άλλων φυλών, τον αντισημιτισμό, τον ρατσισμό και την ομοφοβία. Υπήρξε μακράν η μεγαλύτερη ακροδεξιά οργάνωση, χρησιμοποιώντας τρομοκρατία, βία και πράξεις εκφοβισμού, στοχεύοντας κυρίως στους Αφροαμερικανούς και έπειτα σε άλλες φυλετικές ομάδες. Πέρα από το ιδεολόγημά της, έγινε γνωστή και για την χαρακτηριστική ενδυμασία των μελών της στη διάρκεια τελετουργιών, με τις λευκές ρόμπες και τις λευκές κουκούλες σε σχήμα κώνου.

Η σταδιακή αλλά σταθερή άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, κατέληξε στην αναβίωση της Κου Κλουξ Κλαν στη Γερμανία, για τη δράση της οποίας γίνονται αναφορές εδώ και τρία χρόνια. Τον Οκτώβριο του 2016, η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung σημειώνει σε δημοσίευμά της ότι η κυβέρνηση εκτιμά πως υπάρχουν τέσσερις ενεργές ομάδες ΚΚΚ στη χώρα. Πριν από αυτό, τον Μάιο του ίδιου έτους, η Αντιτρομοκρατική έλαβε αναφορές για «καιόμενους σταυρούς» και ομάδες που υψώνουν σημαίες με τη σβάστιγκα, τραγουδώντας «αντικαθεστωτικά τραγούδια».

Ωστόσο, η Κου Κλουξ Κλαν δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στη Γερμανία τον 21ο αιώνα. Για πρώτη φορά έκανε την εμφάνισή της τη δεκαετία του 1920 και έκτοτε είναι πότε ενεργή και πότε ανενεργή. Έχει γίνει γνωστό από την αμερικανική ΚΚΚ ότι μέλη της έχουν ταξιδέψει σε αυτές τις δεκαετίες στη Γερμανία, προκειμένου να συμμετάσχουν με τα μέλη της γερμανικής ΚΚΚ σε ιεροτελεστίες.

Κατά τη γερμανική κυβέρνηση, το παρακλάδι της ΚΚΚ στη χώρα αριθμεί πολύ λίγα μέλη, σε σύγκριση με την υπόλοιπη ακροδεξιά εξτρεμιστική σκηνή. Βέβαια, αυτό δεν πρέπει να εφησυχάζει σε σχέση με τον κίνδυνο που ελλοχεύει η κατάσταση. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της SZ, έχουν συμβεί δολοφονίες και απόπειρες ανθρωποκτονιών που σχετίζονται με την ΚΚΚ. Για παράδειγμα, το 1992 μια ομάδα ακροδεξιών εξτρεμιστών προσπάθησε να δολοφονήσει έναν Αφροαμερικανό στο Βραδεμβούργο, φωνάζοντας «Κου Κλουξ Κλαν». Μάλιστα, ένας εξ αυτών, πρότεινε να κρεμάσουν το θύμα. Τελικά, ο άνθρωπος επέζησε με βαρείς τραυματισμούς. Από το 2001, δε, οι γερμανικές Αρχές μετρούν 68 εγκλήματα, σχετιζόμενα με την ΚΚΚ.

Μια ομάδα βγαλμένη από τις πιο μαύρες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο για όλους τους λάθος λόγους. Κάτι έχει πάει πολύ στραβά με την ανθρωπότητα, τελικά.

Πηγές: The New York Times, The Local,ethnos

In den nächsten Tagen und Nächten sollten wir etwas vorsichtiger Auto fahren als sonst: Der Wetterbericht sagt auch auf den Düsseldorfer Straßen „überfrierende Nässe“ voraus.

Der Winterdienst der AWISTA hat die aktuelle Lage im Blick und bereitet sich auf mögliche Einsätze vor.

Kommende Nacht (Donnerstag, 17. Januar auf Freitag, 18. Januar) werden wahrscheinlich sieben Fahrzeuge die Straßen in der Stadt kontrollieren.

Kritisch wird es, wenn die Straßen noch nass vom Regen sind und die Temperaturen dann unter 0 Grad fallen. In diesem Fall könnte es überall glatt werden.

Jetzt am Wochenende wird der Winterdienst nachts wohl regelmäßig unterwegs sein und die Straßen abfahren.

Durch die hohe Luftfeuchtigkeit kann es dann auch bei trockenem Wetter, vor allem auf Brücken, gefährlich werden.

Für den Fall, dass in den nächsten Wochen auch der „richtige Winter“ kommt, hat die AWISTA vorgesorgt und über 3.000 Tonnen Streumittel eingelagert.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η «Πράσινη Εβδομάδα» στο Βερολίνο, η μεγαλύτερη έκθεση αγροτικών προϊόντων και διατροφής στον κόσμο. Μέχρι τις 27 Ιανουαρίου αναμένονται πάνω από 400.000 επισκέπτες. Τιμώμενη χώρα η Φινλανδία.

Η Grüne Woche δεν απευθύνεται μόνον σε όσους θέλουν να δοκιμάσουν και να ενημερωθούν για νέα προϊόντα, μεθόδους παραγωγής και νέες τάσεις. Η μεγαλύτερη έκθεση αγροτικών/κτηνοτροφικών προϊόντων και διατροφής στον κόσμο είναι βασικό σημείο αναφοράς και για εκείνους που θέλουν απλώς να συζητήσουν για νέες διατροφικές συνήθειες, τις επιπτώσεις της μαζικής παραγωγής στον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον. Ένα από τα κυρίαρχα ερωτήματα και φέτος είναι πώς μπορεί να διασφαλιστεί η τροφοδοσία του ραγδαία αυξανόμενου παγκόσμιου πληθυσμού;

 

Τα τελευταία χρόνια η «Πράσινη Εβδομάδα» έχει καταφέρει να προσελκύει όλο και περισσότερους ενδιαφερόμενους. Ο εκθεσιακός χώρος έχει μεγαλώσει πλέον αισθητά καθώς έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των εκθετών που φέτος θα ξεπεράσει τους 1.700. Οι συμμετέχοντες προέρχονται από 60 διαφορετικές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο εκθετών της Grüne Woche, η ελληνική συμμετοχή είναι αρκετά μικρή και περιορίζεται σε μονοψήφιο αριθμό εκθετών (GOJI SPIRIT, K.L.NI. N Lemis & Sia OE, Armakadi, Bioagros, Tsakalakis Cretan Products).

Τεράστιες ζημίες λόγω καύσωνα

Κατά τη διάρκεια της «Πράσινης Εβδομάδας» πραγματοποιούνται στη γερμανική πρωτεύουσα αρκετές διαδηλώσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων κατά της μαζικής εκτροφής ζώων και της αγροτικής βιομηχανίας και υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και του κλίματος.

«Είμαστε υπέρ της απόλυτης διαφάνειας, θέλουμε να δείξουμε πόσο βιώσιμη είναι η παραγωγή των τροφίμων», διεμήνυσε στο προοίμιο και ενόψει της έκθεσης ο πρόεδρος των γερμανών Αγροτών Γιοάχιμ Ρούκβιντς.

Για τους γερμανούς παραγωγούς το 2018 ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά. Η πρωτοφανής παρατεταμένη ανομβρία και ξηρασία του περασμένου καλοκαιρού κατέστρεψε μεγάλο μέρος της σοδειάς, κυρίως στη βόρεια και την ανατολική Γερμανία. Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δέχθηκε περισσότερες από 8.500 αιτήσεις για την παροχή έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.

Νέες τάσεις

Καθότι πραγματοποιείται κάθε Ιανουάριο, μήνα κατά τον οποίο αγρότες και κτηνοτρόφοι έχουν συγκριτικά λιγότερη δουλειά, η «Πράσινη Εβδομάδα» έχει καθιερωθεί πλέον ως το πρώτο κάθε χρόνο τετ-α-τετ των παραγωγών. Απ΄ όλη τη Γερμανία αναμένονται πάνω από 2.000 λεωφορεία.

Οι παραγωγοί εκμεταλλεύονται τη μικρή ανάπαυλα για να ενημερωθούν, μεταξύ άλλων, για νέες δυνατότητες παραγωγής και επεξεργασίας των προϊόντων τους. Τα drones, για παράδειγμα, εξελίσσονται ήδη σε βασικό εργαλείο παρακολούθησης και ελέγχου μεγάλων αγροτικών επιχειρήσεων.

Άλλοι αξιοποιούν την έκθεση για να προωθήσουν νέα προϊόντα και ιδέες. Όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον προσελκύουν τα προϊόντα vegan, όπως φαίνεται και από τον αριθμό των εκθετών. Ενώ πριν από πέντε χρόνια εκπροσωπούνται στην έκθεση μόλις τρεις παραγωγοί, φέτος η έκθεση μετρά 65 παραγωγούς προϊόντων της λεγόμενης ολικής χορτοφαγικής διατροφής.

Με συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη και την προβολή της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα», άνοιξε χθες το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Βερολίνου, Hellas Filmbox, το οποίο πραγματοποιείται για τέταρτη συνεχή χρονιά.

Ο θεσμός, που έχει ως στόχο να γνωρίσει την ελληνική κινηματογραφική παραγωγή στο γερμανικό κοινό, και ξεκίνησε ως μέσο γεφύρωσης των διαφορών και κατάρριψης των στερεοτύπων που επικρατούσαν στις ελληνογερμανικές σχέσεις τα προηγούμενα χρόνια, επέστρεψε φέτος στον ιστορικό κινηματογράφο Μπάμπιλον, στην εμβληματική πλατεία Ρόζα Λούξεμπουργκ του ανατολικού Βερολίνου και συγκεντρώνει ήδη το έντονο ενδιαφέρον των κινηματογραφόφιλων.

Την έναρξη κήρυξε χθες η διευθύντρια του Φεστιβάλ, Σάντρα φον Ρουφίν, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν, ο υφυπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Επικοινωνίας και Τύπου Λευτέρης Κρέτσος και ο Χόλγκερ Έλερς, πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Συνδέσμου.

Η Μαρία Φαραντούρη «έντυσε» μελωδικά την βραδιά, τραγουδώντας το έργο των Μίκη Θεοδωράκη και Ιάκωβου Καμπανέλλη «Μαουτχάουζεν», ενώ η πρώτη ταινία του φεστιβάλ ήταν «Το τελευταίο σημείωμα», η οποία πραγματεύεται την ιστορία της εκτέλεσης των 200 αντιστασιακών στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944. Την προβολή παρακολούθησαν και οι δημιουργοί της ταινίας, Παντελής Βούλγαρης και Ιωάννα Καρυστιάνη, οι οποίοι κατόπιν συμμετείχαν σε συζήτηση με το κοινό.

Στην έναρξη του Φεστιβάλ παρευρέθησαν μεταξύ άλλων ο τέως Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Γιοάχιμ Γκάουκ, η αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου, Κλαούντια Ροτ, ο Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αυγουστίνος, η γνωστή τραγουδίστρια Βίκυ Λέανδρος και ο Έλληνας πρέσβης στο Βερολίνο, Δημήτρης Δασκαρόλης, ο οποίος, πριν από την προβολή της ταινίας, μίλησε για την εποχή και την εξέλιξη των ελληνογερμανικών σχέσεων.

Το φεστιβάλ περιλαμβάνει το διαγωνιστικό τμήμα «αναδυόμενων Ελλήνων», ταινίες μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ, παραγωγές "New Vision", ειδικές προβολές και αφιερώματα - και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή.

Ας το παραδεχτούμε. Λίγο-πολύ όλους μας ενδιαφέρει και κατά καιρούς μας παιδεύει η γνώμη του κόσμου. Τα λόγια των γνωστών, των φίλων, των συνεργατών, ακόμα κι εκείνων των ατόμων που δε γνωρίζουμε καν έχουν δύναμη πάνω μας. Θέλουμε να προβάλλουμε προς τα έξω την καλύτερη, ή μάλλον την πιο αποδεκτή, εικόνα του εαυτού μας για να αποφύγουμε τα αρνητικά σχόλια. Κάπως έτσι, οι άλλοι, οι συχνά άγνωστοι άλλοι, που ίσως καν να μην εκτιμούμε, οριοθετούν τις κινήσεις μας και ρυθμίζουν τις αποφάσεις μας.

 

Μήπως ήρθε ο καιρός να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τη γνώμη του κόσμου, να πάψει να μας ενδιαφέρει το τι θα πει καθένας; Μήπως να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και τις δικές μας επιθυμίες και να μην επικεντρωνόμαστε σε εξωτερικούς παράγοντες, δίνοντάς τους μάλιστα τη δύναμη να μας κατευθύνουν;

Δε θα ‘πρεπε να σκεφτόμαστε την κάθε μας κίνηση με κριτήριο το «τι θα πει ο κόσμος;» γιατί:

1. Ψάχνουν πάντα κάτι αρνητικό

Οι άνθρωποι έχουν μάθει να βλέπουν την αρνητική πλευρά των γύρω τους -μιας κι αυτό ανακουφίζει, στο μυαλό τους, κάπως τις ατέλειές τους. Είναι συχνά ζηλόφθονοι και ξεσπάνε τις ανασφάλειές τους μέσω της κακεντρεχούς κριτικής σε άλλους. Συνεπώς, τα λόγια τους, τις περισσότερες φορές, είναι απλά απόρροια των άσχημων συναισθημάτων που τους κατακλύζουν (του θυμού, της απογοήτευσης) και δεν είναι μία αντικειμενική, εποικοδομητική κριτική που θα μας κάνει καλύτερους.

2. Είναι η άποψή τους, όχι η δική μας

Ακόμα κι αν σε ορισμένες περιπτώσεις αυτός που θα μας κρίνει και θα μας σχολιάσει έχει δίκιο, δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει η άποψή του, η δική του οπτική, γιατί ο καθένας από εμάς ζει στο μικρόκοσμό του, έχει τη δική του κοσμοθεωρία, τις δικές του αξίες κι αρχές, και συνεπώς η γνώμη κάποιου τρίτου δεν ταιριάζει πάντα στο δικό μας καλούπι, κι ούτε είμαστε υποχρεωμένοι να τη δεχτούμε και να την ενστερνιστούμε.

3. Ευνουχιζόμαστε

Όταν σκεφτόμαστε καθετί που θα πούμε και θα κάνουμε με βάση τη γνώμη και την κριτική του κόσμου, το αποτέλεσμα θα ‘ναι η πλήρης καταπίεση του εαυτού μας και της προσωπικότητάς μας. Θα μετατραπούμε σε κάτι που δεν είμαστε και το αποτέλεσμα θα είναι ό,τι χειρότερο, αφού η καταπίεση μόνο εις βάρος μας μπορεί να λειτουργήσει.

4. Μας πηγαίνει πίσω

Η κριτική κι η άποψη των τρίτων, τις περισσότερες, αν όχι όλες τις φορές, είναι κακοπροαίρετη, αυστηρή κι επικριτική. Τα αρνητικά σχόλια έχουν την τάση να καταβάλλουν τον καθένας μας, να μας στεναχωρούν, να μας απογοητεύουν, να μας χαλάνε την ψυχολογία και να μειώνουν την αυτοεκτίμησή μας. Κι έτσι, τελικά, η άποψή τους δε μας προσφέρει καμία απολύτως βοήθεια, παρά μόνο πικρία και μια τάση για παραίτηση -ή ίσως κι οργή, που είναι αυτοκαταστροφική.

5. Είμαστε αυτοί που είμαστε

Αυτοί που παλεύουμε να γίνουμε, κυρίως για μας, και πρέπει να κάνουμε τα λάθη μας, να μαθαίνουμε από αυτά, να αγαπάμε τα ελαττώματά μας και τα σφάλματά μας και να γινόμαστε έτσι καλύτεροι, αλλά με τη δική μας δύναμη και τη δική μας αλήθεια, όχι με του κάθε τρίτου.

6. Μετατρεπόμαστε σε υποχείρια

Γινόμαστε μαριονέτες στα χέρια του καθενός και στο άκουσμα οποιασδήποτε δυσάρεστης κριτικής, τρέχουμε να βελτιώσουμε ό,τι εκείνος θεώρησε λάθος. Αλλάζουμε ουσιαστικά το χαρακτήρα μας, αλλοιώνουμε την προσωπικότητά μας και, χωρίς να το καταλάβουμε, φτάνουμε στο σημείο να μην είμαστε πλέον εμείς.

7. Μόνο εμείς ξέρουμε ποιο είναι το σωστό και το λάθος για εμάς

Ακόμα κι αν κάνουμε λάθη, εμείς οι ίδιοι θα βρούμε τον ορθό δρόμο και τη λύση που θα ακολουθήσουμε. Ίσως να αργήσουμε, αλλά κάπου μέσα μας γνωρίζουμε ποια είναι τελικά η σωστή –για μας– κατεύθυνση.

8. Ο κόσμος πάντα θα κρίνει

Θα σχολιάσει, θα μεταφέρει λόγια, θα διαστρεβλώσει γεγονότα. Θα μας απογοητεύσει και θα μας στεναχωρήσει. Είναι ανέφικτο, ουτοπικό, να προσπαθήσουμε να ζήσουμε σε έναν κόσμο όπου ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του. Πολλοί περιμένουν στη γωνία για να μας επικρίνουν για το οτιδήποτε. Δεν μπορούμε να προσέχουμε κάθε μας λέξη και πράξη, να μη ζούμε ελεύθεροι αλλά φοβισμένοι. Δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε κανένα να μας περιορίζει. Η κριτική τους έρχεται (και μας επιβάλλεται) μόνο με τη δική μας ανοχή, όταν θέτουμε τα όριά μας κανείς δεν μπορεί να μας πειράξει.

9. Κανείς δεν είναι καλύτερός μας

Κανείς δεν είναι πιο έξυπνος, πιο ηθικός από εμάς, για να μας υποδείξει πώς θα πρέπει να ζούμε κι αυτό όχι, απαραίτητα, γιατί έχει κάνει κι εκείνος (ίδια) λάθη, αλλά γιατί κανείς δεν είναι «εμείς», δεν έχει περπατήσει στα παπούτσια μας, δεν ξέρει ποιοι είμαστε και πώς φτάσαμε ως εδώ. Καθένας μας ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο πώς να διαχειριστεί τη ζωή του.

10. Δεν τους πέφτει λόγος

Δεν υπάρχει λόγος να μας ενδιαφέρει η γνώμη κάποιου τρίτου που δεν εκτιμάμε, πόσο μάλλον που δε γνωρίζουμε καν. Δεν αποτελεί κομμάτι της ζωής μας κι απλά δεν τον αφορά.

Αν δε ζούμε ελεύθερα, για μας, χωρίς να μας επηρεάζει η γνώμη των τρίτων, ποτέ δε θα ζήσουμε πραγματικά!

Ζούμε, αναμφίβολα, στην εποχή της αφθονίας και του υπερκαταναλωτισμού. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από χιλιάδες διαφημίσεις. Στην τηλεόραση (ακόμη και μέσα από εκπομπές), στο δρόμο, στο διαδίκτυο, σε κάθε μας βήμα. Εντυπωσιακές βιτρίνες, λαμπερές μαρκίζες, προσφορές κι εκπτώσεις, σποτ με ευφάνταστους χαρακτήρες και δυναμική, ακόμη κι αστεία, μουσική. Ακόμη κι η ώρα που θα εμφανιστεί μια διαφήμιση στην τηλεόραση παίζει σπουδαίο ρόλο, καθώς κι η περίοδος εκείνη του εκάστοτε μήνα που θα αρχίσουν να ξεπηδούν προσφορές από παντού και για τα πάντα.

 

Τον πρώτο λόγο έχουν τα προϊόντα τεχνολογίας. Παιχνιδομηχανές κάθε λογής, έξυπνες τηλεοράσεις, τάμπλετ κι εξελιγμένα κινητά, παντός είδους gadget, που μόνο καφέ δε σου ψήνουν, κουζινομηχανές με ό,τι αξεσουάρ θα μπορούσες να φανταστείς για να το παίζεις σεφ στο φτωχικό σου. Και πώς θα θεωρηθείς trendy αν δεν έχεις σούπερ ηχοσύστημα ή κινητό με τη διπλή σελφοκάμερα; Κι ας είναι τρύπια τα εσώρουχά σου ή τη βγάζεις αγκαλιά με την κουβέρτα, γιατί δε σε παίρνει ούτε μια σόμπα να ανάψεις μέχρι να ξεχρεώσεις το τελευταίο σου απόκτημα. Κι αν δεν έχεις βηματομετρητή χειρός, πώς θα μετράς τα βήματά σου όταν, αφού δεν έχεις λεφτά για βενζίνη, έχεις πάει με τρεις διαφορετικές συγκοινωνίες ή ακόμη και με τα πόδια στη δουλειά σου;

Ακολουθεί το φαγητό. Δε νοείται γεύμα που να μη μαγειρεύεται με κύβους λαχανικών, κοτόπουλου κλπ. Με αλατάκι και πιπεράκι πώς να κάνει εντύπωση το πιάτο σου; Πώς θα φτιάξεις μακαρόνια για την οικογένεια αν δεν είναι από μεγάλη φίρμα; Και δώστου οι προσφορές «δύο συν ένα δώρο». Δεν έχει σημασία αν έχεις τα χρήματα ή αν χρειάζεσαι δύο από δαύτα. Αρκεί να πάρεις δύο για να έχεις κι ένα τρίτο στην καβάτζα, αν σου χρειαστεί σε κάνα τρίμηνο, να μην τρέχεις τελευταία στιγμή.

Και τι έγινε, λοιπόν, που το μηνιάτικο θα σου τελειώσει σε μία βδομάδα; Εσύ θα έχεις τρία απορρυπαντικά, δύο χαρτιά κουζίνας κι ένα κουτί με κύβους να τα βράσεις σε νεράκι να τα πιεις, γιατί οι υπόλοιπες προμήθειες θα ‘χουν σωθεί. Α, ναι! Πάλι δε θα πληρώσεις τους λογαριασμούς του ρεύματος, γιατί ξεμυαλίστηκες απ’ τις προσφορές και ξέχασες να υπολογίσεις ότι θα έρχονταν κι οι λυπητερές.

Φυσικά, μην ξεχνάμε τις βιτρίνες. Ρούχα, αξεσουάρ, καλλυντικά, αρώματα, παιχνίδια. Όλα τοποθετημένα με τρόπο στρατηγικό, να τραβούν το βλέμμα και σε άκρως δελεαστικές –λέμε τώρα– τιμές. Μία ατέλειωτη πλύση εγκεφάλου, καθώς για να κερδίσεις τις εντυπώσεις πρέπει να κρατάς την εικόνα σου και το ντύσιμό σου in style ώστε να ‘σαι αποδεκτός απ’ τον εαυτό σου κι απ’ τους άλλους. Μα τι σημασία έχει αν στενάζει η πιστωτική σου και θα πρέπει να στερηθείς πολλά για να την ξεχρεώσεις; Εσύ θα φοράς την τελευταία λέξη της μόδας και θα περνιέσαι για ευκατάστατος και το παιδί σου θα ‘χει το πιο ευφάνταστο παιχνίδι, κι ας το πετάξει σε μια γωνιά του δωματίου μετά από δύο μέρες, συνεχίζοντας πεισματικά να φτιάχνει απλές σαΐτες.

Βιάστηκες, μήπως, κάπου εδώ να βγάλεις το συμπέρασμα ότι εσύ δεν άγεσαι και φέρεσαι απ’ τα πρότυπα που σου πλασάρουν; Πάμε, λοιπόν, σε έναν ακόμη τομέα που επηρεάζεται από δήθεν πρότυπα κι έχει, σε πολλές περιπτώσεις, καταλήξει κατευθυνόμενος: οι σχέσεις. Κάθε άνθρωπος που «σέβεται τον εαυτό του» (ή κι όχι) πρέπει να έχει μία σχέση. Αν είσαι μόνος, το γνωστό σε όλους «μπακούρι», θεωρείς ότι δε θα μπορέσεις να σταθείς σε έναν κόσμο που δεν έχει φτιαχτεί για singles. Όλοι γύρω σου θέλουν να ανήκουν κάπου, για να νιώσουν ασφάλεια και να γεμίσουν τα κενά τους κι ακόμη κι αν εσύ δε νιώθεις έτσι, απορείς τι πάει λάθος με σένα και βιάζεσαι να κάνεις μια τυχαία επιλογή, για να έχεις κι εσύ έναν σύντροφο να επιδεικνύεις. Μα το ρωτάς; Φυσικά και δε θα σου βγει σε καλό.

Κι αν είσαι από εκείνους που διαλέγουν πιο σχολαστικά τους συντρόφους τους, πόσο σίγουρος είσαι ότι αυτό το κάνεις μόνο και μόνο με τα δικά σου, αποκλειστικά δικά σου, κριτήρια; Πόσο ανεπηρέαστος μένεις απ’ τα πρότυπα της τηλεόρασης (αισθησιακές καμπύλες, δυνατούς κοιλιακούς, οικονομική επιφάνεια, κοινωνικό στάτους, αλαβάστρινο πρόσωπο) και τις αξιώσεις που ‘χει η οικογένειά σου απ’ το μελλοντικό σου ταίρι (καλή θέση στη δουλειά, μισθό άνω του βασικού, περιουσία, εντυπωσιακή εμφάνιση, καλή νοικοκυρά εκείνη, να κερνάει πάντα στα ραντεβού εκείνος) κι απ’ τα κλισέ του τύπου «τι θα πει ο κόσμος»; Κι ας είσαι νέρντ απ’ τη φύση σου και σου ταιριάζει άλλου τύπου σύντροφος, κι ας απεχθάνεσαι τα δεδομένα και τα φλατ και θέλεις ο σύντροφός σου να ‘ναι περιπετειώδης κι ανατρεπτικός. Στο τέλος ίσως κι εσύ καταλήξεις με κάτι ευρέως πιο αποδεκτό.

Αν πάλι, δεν ανήκεις σε καμία από αυτές τις κατηγορίες, συγχαρητήρια! Παράδειγμα προς μίμηση σε μια εποχή που όλα είναι αντίγραφα, τυποποιημένα και δομημένα ώστε να υπηρετούν τον υπερκαταναλωτισμό, την υποκουλτούρα, να αποθεμελιώνουν την κριτική σκέψη και εξυπηρετούν συμφέροντα πέρα από αυτά που μπορείς καν να φανταστείς.

Συνηθίζεται τελευταία οι άνθρωποι να ‘χουν μόνιμα το αίσθημα του ανικανοποίητου. Η προσωπική αξία κρίνεται κι αξιολογείται με βάση την υλική αξία. Απ’ τα αντικείμενα –χρήσιμα και μη– που θα αγοράσεις, μέχρι και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Μετράει η ποσότητα κι όχι η ποιότητα. Κανείς δε θα σε προσέξει αν δεν έχεις μουράτο κινητό κι αυτοκίνητο, κι οι εμπειρίες σου στις ερωτικές σχέσεις κρίνονται απ’ τον αριθμό των ατόμων που πέρασαν απ’ το κρεβάτι σου κι όχι απ’ το πόση διάρκεια είχαν, τι μαθήματα πήρες, αν και πόσο πόνεσες, πόσο εκτίμησες τον σύντροφό σου και πόσα είσαι διατεθειμένος να προσφέρεις.

Αν κοιτάξουμε εις βάθος το ζήτημα, είναι λυπηρό το πόση ανασφάλεια κουβαλά σήμερα ο άνθρωπος. Έγινε μια χειραγωγημένη μηχανή, με πλαστικό –κι όχι πραγματικό, καθώς οι μισθοί είναι αντιστρόφως ανάλογοι των απαιτήσεων της εποχής– χρήμα στην τσέπη του κυνηγώντας την ευτυχία αποκλειστικά μέσα απ’ τα υλικά αγαθά και τις επιφανειακές σχέσεις.

Υποσυνείδητα αισθανόμενος ανελεύθερος, αποφεύγει την εμβάθυνση σε ό,τι τον αφορά, προσπαθώντας να ωραιοποιήσει το κενό που ‘χει μέσα του με φανταχτερά ρούχα και gadget και σχέσεις εφήμερες με τις οποίες αποφεύγει επιμελώς να δεθεί συναισθηματικά. Κι αν ακόμη αποκτήσει όλα αυτά για τα οποία τόσο πολύ προσπάθησε, θα βρεθεί πάλι κάτι άλλο που θα βάλει στο μάτι.

Σαφώς κι είναι ωραίο να ‘χεις όνειρα και στόχους για την εκπλήρωσή τους. Όμως υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στα ρεαλιστικά κι ουσιαστικά και στα μη ρεαλιστικά όνειρα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο δυσάρεστο συναίσθημα του ανικανοποίητου. Το ζητούμενο στους στόχους μας είναι, όταν αυτοί επιτευχθούν, να σου προσφέρουν πληρότητα κι ηρεμία. Η ματαιοδοξία της εποχής δε σε αφήνει όμως. Όλα είναι στα πόδια σου, σε πλήρη αφθονία. Αρκεί μία σου κίνηση και τα ‘χεις όλα. Από αντικείμενα έως κι ανθρώπους. Ή τουλάχιστον έτσι σε έκαναν να πιστεύεις…

Θέλεις να νιώσεις γεμάτος και πλήρης ξανά; Θέλεις να χαμογελάσεις πραγματικά κι αυτό να διαρκέσει; Κλείσε την τηλεόραση και το διαδίκτυο, συνάντησε τους πραγματικά δικούς σου ανθρώπους, πιες έναν καφέ σε ένα όμορφο μέρος με θέα και συζήτησε μαζί τους ό,τι σε απασχολεί. Βάλε την αγαπημένη σου μουσική, ξεκίνα να γυμνάζεσαι κοντά στη φύση, πήγαινε μια εκδρομή, φλέρταρε εκείνο το άτομο που σε κοιτάζει και λιώνει, κάνε τη ζωή σου και πάλι απλή. Η απλότητα  κι οι αληθινές σχέσεις ήταν και θα είναι το κλειδί μιας ευτυχισμένης ζωής.

Die Rassisten vom Ku-Klux-Klan - die meisten kennen sie höchstens aus Hollywoodfilmen. Doch die rechtsextreme Organisation gibt es auch in der Realität. Und jetzt sogar in Langenfeld!

Die Polizei durchsuchte am Mittwochmorgen ein Haus in der Kleinstadt Nahe Düsseldorfs. Dort wohnte ein Mitglied der „National Socialists of the Ku-Klux-Klan Deutschland“.

 

Dabei handelt es sich um eine Gruppierung von rund 40 Neo-Nazis, die sich über soziale Netzwerke wie Facebook oder VKontakte zusammengefunden haben.

In diesen Chats glorifizieren die Mitglieder nationalsozialistisches Gedankengut und die „Weiße Rasse".

Handy brachte Ermittler auf die Spur der Neo-Nazis

Auf die Spur der Rechtsextremisten kam die Polizei in Baden-Württemberg. Im Rahmen eines Ermittlungsverfahrens wegen des Verwendens von Kennzeichen verfassungswidriger Organisationen durchsuchten Fahnder das Mobiltelefon des Beschuldigten und entdeckten darin die Chats der KKK-Gruppe.

So kam man auch auf die Spur eines Rassisten-Pärchens aus Langenfeld. In der Wohnung des 27-jährigen Mannes und der gleichaltrigen Frau wurden dutzende Waffen (Schreckschusspistolen, Messer, Zwillen) und Devotionalien mit NS- und KKK-Symbolen gefunden (siehe Foto).

Pressebild (1)

Diese Waffen und Devotionalien wurden bei einem Neo-Nazi-Pärchen in Langenfeld sichergestellt.  Das LKA Baden-Württemberg hatte eine bundesweite Razzia gegen Mitgliedern des "National Socialists of the Ku-Klux-Klan Deutschland" koordiniert.

Foto:

LKA Baden Württemberg

Jetzt läuft gegen die beiden Neo-Nazis ein Ermittlungsverfahren der Abteilung Staatsschutz der Staatsanwaltschaft Stuttgart. Festgenommen wurden die beiden Langenfelder allerdings nicht.

Weitere Durchsuchungen gab es noch im Oberbergischen Kreis in NRW, sowie in Baden-Württemberg, Bremen, Hamburg, Niedersachsen, Rheinland-Pfalz, Sachsen-Anhalt und Thüringen (hier mehr lesen).

„Ob die Gruppierung konkrete Anschläge geplant hat, können wir noch nicht sagen", erklärt Heiner Römhild von der Staatsanwaltschaft Stuttgart.