Items filtered by date: Πέμπτη, 07 Φεβρουαρίου 2019 - Radio 0211
Πέμπτη, 07 Φεβρουαρίου 2019 23:09

Βγες και ζήσε τη ζωή που χάνεις

Πήξαμε στο τρέξιμο και στο άγχος. Φουλάρουμε προγράμματα, δεν έχουμε χρόνο για πολλά-πολλά κι επενδύουμε κατά κύριο λόγο στα επαγγελματικά μας. Έτσι πιστεύουμε ότι θα καταφέρουμε να αγοράσουμε μεγαλύτερη τηλεόραση, γρηγορότερο αυτοκίνητο, ότι θα μπορέσουμε να πληρώσουμε το μεταπτυχιακό που τείνει να μας μείνει απωθημένο ή ότι θα γυρίσουμε απλά εξαντλημένοι το βράδυ στα σπίτια μας με μόνη έννοια μας το να κοιμηθούμε.

 

Hello. It’s me. Για την ακρίβεια, είναι η ζωή σου που την παραμελείς και σου φωνάζει για να θυμηθείς ότι ουσιαστικά δεν την ζεις. Την αφήνεις να σε προσπερνάει. Δουλειά-σπίτι και σπίτι-δουλειά. Η λέξη «έξοδος» σου χτυπάει κάποιο καμπανάκι; Λέγοντας έξοδος δεν εννοείται το να γυρνάς ξημερώματα, ούτε το να βγαίνεις σε καθημερινή βάση. Αλλά χρειάζεται να ξεφεύγεις λίγο απ’ τη μονοτονία της καθημερινότητας. Και πώς θα το κάνεις αυτό; Κάνοντας μια βόλτα στο κέντρο, με φίλους ή και μόνος σου. Να το επιδιώκεις, να το προκαλείς, να το ζεις. Να βγαίνεις τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, είναι κι αυτή μία ανάγκη σου, που ίσως να μην την βλέπεις ή να την αγνοείς.

Βγαίνοντας για έναν καφέ ή ένα χαλαρό ποτό (αυτό που όντως είναι ένα και δε σε επιστρέφει σπίτι το πρωί) αλλάζεις εικόνες, βλέπεις κόσμο, σπας την ανία. Αναζωογονείσαι συζητώντας με φίλους, χαμογελώντας σε γνωστούς που θα συναντήσεις τυχαία κατά τη διάρκεια της εξόδου σου κι έχοντας λίγο ζαλιστεί και χαλαρώσει μετά από ένα κρασάκι και μερικές ειλικρινείς συζητήσεις, γυρνάς σπίτι με μια δόση ανακούφισης κι απελευθέρωσης. Έχεις εισπνεύσει καθαρό αέρα κι αυτός έχει κάπως καθαρίσει το μυαλό σου.

Η έξοδος δεν είναι απλά το ποτό που θα πιεις και το μαγαζί που θα κάτσεις, είναι φυγή απ’ το τούνελ της ρουτίνας σου. Λίγη ώρα για σένα που σε χαλαρώνει και σε ξεκουράζει. Για λίγο σταματάς να σκέφτεσαι όσα έχεις να κάνεις αύριο και μεθαύριο. Ή, έστω, τα μοιράζεσαι με τους δικούς σου, ανάμεσα σε γέλια και τσουγκρίσματα, συνειδητοποιώντας πως δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα, τελικά. Επιδιώκοντας μια τσάρκα στον έξω κόσμο, μακριά από μονότονα γραφεία, άγχη κι αυστηρές συζητήσεις, μπορείς να γνωριστείς με κόσμο αλλά και με τον εαυτό σου. Να πας σε εκείνη την έκθεση φωτογραφίας που κάθε χρόνο χάνεις, να φλερτάρεις, να ανταλλάξεις απόψεις, να συνεχίσεις με την παρέα για χορό, να πιεις και να περάσεις όμορφα, κυρίως ξέγνοιαστα.

Όχι, δε θα σου πάρει κανένας το κεφάλι που ίσως για λίγο βγήκες εκτός προγράμματος. Ποιο πρόγραμμα, εξάλλου; Το τσαγάκι κι η σοκολάτα αγκαλιά με την κουβέρτα, λιώνοντας με σειρά στον καναπέ, μέχρι να σε πάρει ο ύπνος; Ωραία κι αυτά, χρειάζονται πότε-πότε, δεν αντιλέγω, και φυσικά το άραγμα στο σπίτι προσδίδει ηρεμία και ζεστασιά αλλά όχι να μας γίνει και λατρεία. Γιατί μόνο στον έξω κόσμο γίνονται τα απρόοπτα, τα φαντασμαγορικά!

Πώς το είπες αυτό; Δε σου αρέσουν τα ξαφνικά και σε τρομάζουν οι εκπλήξεις; Μα ολόκληρη η ζωή απρόβλεπτη είναι. Γιατί εκεί που εσύ περνάς ζάχαρη με την παρέα σου μπορεί να συναντήσεις έναν παλιό συμφοιτητή ή συνεργάτη, να ‘χει η βραδιά σου μια εξέλιξη κινηματογραφικά διαφορετική, να γελάσεις περισσότερο απ’ όσο περίμενες.

Κι εννοείται πως κανένα βολικό άραγμα δε συγκρίνεται με τα τραγούδια που λες δυνατά με φίλους στη μέση του δρόμου, τότε που δε σας νοιάζει αν κάποιος σας ακούει. Ή με τα βιντεάκια εκείνα που τραβάτε για να θυμάστε κάθε λεπτό που περάσατε μαζί. Θέλετε να τα βλέπετε μετά από χρόνια και να λέτε «ρε φίλε, πώς ήμασταν έτσι και τι κάναμε τότε».

Όλα αυτά, τα μη συνηθισμένα, σε βοηθούν να μη βαλτώνεις. Να μην επαναπαύεσαι στην καραμέλα που πιπιλάμε πως οι εποχές είναι δύσκολες και πού χρόνος για βόλτες, αφού λεφτά δεν υπάρχουν. Μπούρδες, ντάρλινγκ. Μπορείς να περάσεις σούπερ έξω με λίγα και καλά, να μην αγοράσεις ακόμη ένα ζευγάρι παπούτσια αλλά να σε βγάλεις έξω και να σε καλομάθεις, κερνώντας σε ένα ακόμα σφηνάκι. Να σε πας για ποτό, σινεμά, μια εκδρομή, ή κι όλα αυτά μαζί.

Μην κλείνεσαι στη μιζέρια σου και μην αφήνεις την καθημερινότητα να σε ρουφάει. Βγες έξω, μύρισε ένα λουλουδάκι απ’ τον κήπο του γείτονα, κάνε μια βόλτα στην παραλιακή, δες ροζ ηλιοβασιλέματα και κόκκινα σύννεφα στον ουρανό, γέμισε τα μάτια σου εικόνες, πάρε βαθιές ανάσες και χαμογέλα στον εαυτό σου γιατί θα τα καταφέρεις.

Θα γεράσεις μόνο όταν παραιτηθείς απ’ τη ζωή -κι αυτό αργεί πολύ ακόμη για να έρθει!

Published in Απόψεις

Κι αν είμαστε πολύ περισσότερα από εκείνο το νούμερο που αναγράφεται στην ταυτότητά μας; Αν τα νούμερα έγιναν αλυσίδες κι εμείς δέσμιοι των περιορισμών τους; Αν γυρεύουμε εναγωνίως μια διέξοδο τις νύχτες που φυσάμε κεράκια, οριοθετώντας ζωές;

 

Συμπληρώσαμε τα είκοσι και φυσικά δε νοούμαστε αρκετά κουλ, εφόσον δεν ξημεροβραδιαζόμαστε στα μπαράκια του γνωστού μας κόσμου. Και τη σταθερή σχέση τι ακριβώς την χρειαζόμαστε όταν τα φλερτ της πρώτης νιότης υπόσχονται τις αξέχαστες αναμνήσεις των γηρατειών;

Για κοίτα, όμως, που αγγίξαμε ήδη τα είκοσι πέντε τώρα. Πρέπει να τελειώσουμε το μεταπτυχιακό, να κάνουμε κι ένα δεύτερο, ίσως και τρίτο, αν επιθυμούμε να σπάσουμε το κοντέρ της μόρφωσης. Ύστερα θα τα κορνιζάρουμε όλα παρέα στη γωνιά του σαλονιού που οικονομεί τον θρίαμβό μας. Γιατί εμείς –από ξεχωριστά υλικά οικοδομημένοι– θα εξελιχθούμε αναμφισβήτητα σε σπουδαίους καριερίστες, σε αψεγάδιαστους γονείς και σε ονειρικούς συντρόφους.

Φτάσαμε τριάντα, όμως. Σαν ψέματα μας φαίνεται. Ξέρω τι σκέφτεσαι. Καιρός να σοβαρευτούμε. Να γελάμε λιγότερο και να αγαπάμε υπό προϋποθέσεις. Σιγά-σιγά, ας αφήσουμε και τους έρωτες στην άκρη. Κυρίως μπελάδες μας έφεραν τις νύχτες που πιστέψαμε στη χρυσόσκονη των φτερών τους. Ας παντρευτούμε για να απαλύνουμε και την αγωνία των μικροαστών φίλων που ρωτούν συνεχώς. Εξάλλου, οι σοβαρές σχέσεις απαιτούν κουμπάρο και παπά κι οι καθωσπρέπει κοινωνίες εμάς σε ρόλο γαμπρού και νύφης αναζητούν. Ναι, το δίχως άλλο οφείλουμε να τυπώσουμε τα προσκλητήρια.

Τα τριάντα πέντε μας πρόλαβαν, ωστόσο. Τα παιδιά κλαίνε κι αν δεν έχουμε παιδιά, κλαίνε οι συγγενείς που δε διαιωνίσαμε το σπάνιο είδος μας. Φοβούνται, βλέπεις, πως θα καταλήξουμε μόνοι και δυστυχείς ή –ακόμη χειρότερα– θα θεωρηθούμε μόνοι και δυστυχείς απ’ τον περίγυρό μας. Εντωμεταξύ, εμείς δε χορεύουμε πια όσο παλιά. Είμαστε ώριμοι τώρα. Πλήττουμε αφόρητα με το περισπούδαστο καταστάλαγμά μας, αλλά δεν τολμάμε να υποκύψουμε στην τρέλα μας. Με την παρέα βρισκόμαστε στη ζούλα καθώς –μην τα επαναλαμβάνουμε– καβατζάραμε τα τριάντα πέντε και θα ήταν κομματάκι ανεύθυνο να σηκώσουμε κεφάλι απ’ τις υποχρεώσεις, προκειμένου να απολαύσουμε το καφεδάκι της νοσταλγίας.

Κι η ηλικία εξακολουθεί να μας κυνηγά. Σκορπά ομίχλη στον δρόμο μας κι ύστερα ενοχοποιεί τον οδηγό για την περιορισμένη ορατότητα. Τα στερεότυπα ουρλιάζουν, πληγώνοντας την ακοή μας. Και τίποτα δεν απεχθανόμαστε περισσότερο στην αφεντιά τους απ’ την αδιανόητη έλλειψη δικαιοσύνης που κουβαλούν στις μίζερες πλάτες τους.

«Η ρυτίδα στον άντρα δηλώνει γοητεία, ενώ στη γυναίκα καταδίκη» διατείνονται πολλοί. Και το ασπάζονται διότι γιγαντώνουν τις ετικέτες. Οραματίζονται το αρσενικό σαν γενναίο προστάτη που φορά για παράσημο τις χαρακιές του χρόνου και το θηλυκό σαν ευάλωτο τρόπαιο που τρέμει την ημερομηνία λήξης του. Ζούμε σε μια κοινωνία που απαγορεύει στις γυναίκες να μεγαλώσουν, κι εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα στην αδιανόητη στενομυαλιά μας. «Ανέκαθεν έτσι είχαν τα πράγματα» δικαιολογούμαστε σηκώνοντας αμήχανα τους ώμους και διαιωνίζοντας αναχρονιστικές αντιλήψεις.

Κι η κλεψύδρα μας παγιδεύει στις δαγκάνες της. Μας υπαγορεύει το σωστό και το λάθος, μας συγκρατεί απ’ την έξαψη του απρόβλεπτου κι απ’ τις λυτρωτικές ανάσες του αυθόρμητου εαυτού μας.

Ωστόσο, οι άνθρωποι δε γερνούν όταν ερωτοτροπούν με τις στιγμές, όταν απαρνιούνται τη βολή τους και σέβονται τα πάθη τους, όταν δηλώνουν έτοιμοι να μηδενίσουν τη ρουτίνα για μια νέα πρόκληση, μια υπέροχη ιδέα, ένα σπουδαίο όνειρο.

Αιωνίως είμαστε ό,τι αναζητάμε. Είμαστε οι λαμπερές ανατολές της ελπίδας και τα γοητευτικά σκοτάδια της εμπειρίας που μοσχοβολούν ευωδιαστό κρασί. Είμαστε ο τρελοί που αυθαδιάζουν στο πεπρωμένο κι οι γκριζομάλληδες που περιφρονούν το γκρίζο τους.

Κανένα μεγαλύτερο ψέμα δε θα ακούσουμε ποτέ από εκείνο το νούμερο που λαχταρά να μας βάλει –σαν πειθήνια στρατιωτάκια– στη σειρά, από μια ταυτότητα που σαν άλλος δικτάτορας αποφασίζει και διατάζει για την τύχη μας.

Αλλά στον κόσμο ετούτο θα συνεχίζουμε να συναντάμε έφηβους γέρους κι ηλικιωμένους εικοσάρηδες, καθώς στη σπίθα των ματιών καθρεφτίζονται τα χρόνια μας και στην παιδική καρδιά μας οι επιθυμίες ουδέποτε πεθαίνουν.

Published in Απόψεις

Πίνακες ζωγραφικής και σκίτσα που αποδίδονται στον Αδόλφο Χίτλερ κατασχέθηκαν λόγω αμφιβολιών για την αυθεντικότητά τους, ανακοίνωσε σήμερα η εισαγγελία της Νυρεμβέργης.

Συνολικά 63 έργα που έφεραν την υπογραφή «A. H.» ή «Α. Hitler» κατασχέθηκαν, εκ των οποίων 26 επρόκειτο να δημοπρατηθούν το Σάββατο, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

«Διενεργούμε έρευνα στην εισαγγελία της Νυρεμβέργης μετά τις υποψίες για πλαστογράφηση και απόπειρα απάτης», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η γενική εισαγγελέας 'Αντσιε Γκάμπριελς-Γκόρσολκε διευκρινίζοντας ότι στο εξής η έρευνα διενεργείται για να «εξακριβωθεί αν τα έργα είναι πλαστά ή αυθεντικά».

Μόνο πέντε από τα 31 έργα που αναγράφονταν στον κατάλογο του οίκου δημοπρασιών θα διατεθούν τελικά προς πώληση το Σάββατο, επιβεβαίωσε σήμερα ο οίκος Weidler.

Τα υπόλοιπα 26 έργα σβήστηκαν από τον κατάλογο. Η εισαγγελία κατάσχεσε 37 άλλα, η αυθεντικότητα των οποίων αμφισβητείται επίσης.

Στις 24 Ιανουαρίου η αστυνομία κατάσχεσε τρεις ακουαρέλες που αποδίδονται στον Χίτλερ, οι οποίες επρόκειτο να δημοπρατηθούν στο Βερολίνο την ίδια ημέρα έπειτα από αμφιβολίες για την αυθεντικότητά τους.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Οι διαδικτυακές πωλήσεις αλλά και επιστροφές αυξάνονται. Συχνά τα επιστρεφόμενα εμπορεύματα δεν μπορούν να μεταπωληθούν και καταστρέφονται. Τι σημαίνει αυτό για το περιβάλλον;

Η περιβαλλοντική οργάνωση Greenpeace έχει συλλέξει στη Γερμανία 145.000 υπογραφές κατά των επιστροφών εμπορευμάτων που γίνονται διαδικτυακά. Το σχετικό έγγραφο έχει παραδώσει εν τω μεταξύ στον υφυπουργό Περιβάλλοντος Γιόχεν Φλάσμπαρτ. Η Greenpeace ζητά την απαγόρευση καταστροφής φρέσκων εμπορευμάτων και προϊόντων που μπορούν ακόμη να καταναλωθούν. Αυτή η πρακτική φαίνεται πως σε άλλες χώρες όπως στη Γαλλία, αποδίδει καρπούς. Η γαλλική κυβέρνηση μάλιστα σκέφτεται να προχωρήσει σε ρυθμίσεις που δεν θα περιορίζονται μόνο στην καταστροφή τροφίμων, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, αλλά θα εκτείνεται και στην κλωστοϋφαντουργία και άλλους τομείς.

Είναι βέβαιο πως, σύμφωνα με δημοσίευμα της deutsche welle,  ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ψωνίζουν διαδικτυακά όχι μόνο ρούχα αλλά και ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα και τρόφιμα. Παράλληλα όμως αυξάνεται και το ποσοστό των επιστροφών. Σύμφωνα με έκθεση της εταιρείας Bitkom το 2016 μια στις δέκα αγορές επιστρέφονταν. Το 2018 ήταν μια στις οχτώ αγορές. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι επιστρέφονται μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια πακέτα.

Η Amazon σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι «τα προϊόντα που επιστρέφονται από πελάτες επιστρέφονται στους εμπόρους και στις περισσότερες περιπτώσεις επαναπωλούνται». Επίσης τα προϊόντα που δεν έχουν σχεδόν καθόλου χρησιμοποιηθεί προσφέρονται σε πολύ μειωμένες τιμές. Όσον αφορά τα τρόφιμα, η Amazon δηλώνει πως αυτά που δεν χρησιμοποιούνται τα προωθεί σε διάφορα κοινωνικά παντοπωλεία.

Σκάνδαλο η καταστροφή εμπορευμάτων

Η Greenpeace όμως έχει διαφορετική άποψη, όπως δηλώνει η Βιόλα Βολγκεμούτ, η οποία ηγείται της εκστρατείας κατά της καταστροφής εμπορευμάτων. «Εάν η αποθήκευση των προϊόντων είναι ακριβή για τους εμπόρους στην Amazon, μπορούν είτε να επιστρέψουν τα εμπορεύματα είτε να τα καταστρέψουν. Η επιστροφή είναι πολύ ακριβή και μετά θα πρέπει να βρεθεί νέος χώρος αποθήκευσης. Η Amazon προσφέρει στους εμπόρους καταστροφή των εμπορευμάτων σε πολύ χαμηλές τιμές και με αυτό τον τρόπο ωθεί και στην καταστροφή ολοκαίνουργιων προϊόντων».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:   Η ιστορία της εξέγερσης του Ίλιντεν - Tι εγινε το 1903

Μια τακτική που υιοθετείται τα τελευταία χρόνια είναι ότι οι εταιρείες προσπαθούν να δίνουν όσο το δυνατόν πιο ακριβείς πληροφορίες για τα προϊόντα που πουλάνε έτσι ώστε να μειώνεται και το ποσοστό των επιστροφών. Με βίντεο αλλά και φωτογραφίες 360° επιχειρούν να περιγράψουν καλύτερα τα εμπορεύματα.

Για την Greenpeace πάντως το γεγονός και μόνο ότι είναι πιο επικερδές για μια εταιρεία να καταστρέψει ένα άθικτο προϊόν από το να μπει στον κόπο να διερευνήσει πως μπορεί να το πουλήσει καλύτερα, αποτελεί σκάνδαλο. «Αυτό σημαίνει ότι το κόστος παραγωγής είναι εξαιρετικά χαμηλό. Αν δει κανείς ότι το ράψιμο ενός φορέματος στο Μπαγκλαντές κοστίζει δυο ευρώ και το 60% της τιμής είναι η διαφήμιση, τότε καταλαβαίνουμε πολύ καλά γιατί συμβαίνουν όλα αυτά.»

Σάλος έχει ξεσπάσει στη Γερμανία με πλαστά διπλώματα στα νοσοκομεία. Η ανάγκη για εργατικά χέρια στον ιατρικό και νοσηλευτικό τομέα της χώρας είναι τεράστια. Δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίες παραμένουν κενές. «Βιώνουμε συνεχώς εργοδότες σε οίκους ευγηρίας και νοσοκομεία που πετούν από χαρά όταν βρίσκουν κάποιους για να κάνουν τη δουλειά.

Αναδημοσίευση από: tribune.gr

«Μόνη προϋπόθεση είναι να μιλούν αρκετά γερμανικά» λέει ο Νίκολα Πετρόβιτς, από το Πρακτορείο Εύρεσης Προσωπικού Vispero στη Βόννη. «Ακόμη και μηχανικοί αυτοκινήτων μπορούν να εργαστούν στα νοσοκομεία».

Αυτή η διαπίστωση προκάλεσε βέβαια ιδιαίτερη αίσθηση, κυρίως στις χώρες των Βαλκανίων λόγω γεωγραφικής εγγύτητας με τη Γερμανία. Και εκεί που υπάρχει ζήτηση, υπάρχει και προσφορά.

Μόνο από τη Βοσνία- Ερζεγοβίνη ήρθαν τα τελευταία χρόνια 250.000 άνθρωποι ζητώντας εργασία, πολλοί κατέληξαν στη Γερμανία.

Το ότι τα προσόντα τους παίζουν δευτερεύοντα ρόλο στην εύρεση εργασίας, το ανακάλυψε η ερευνητική δημοσιογράφος Άζρα Ομέροβιτς από την ανεξάρτητη διαδικτυακή πύλη Zurnal.info.

Μπήκε η ίδια στη διαδικασία αναζήτησης εργασίας κι όλα κύλησαν πολύ γρήγορα.

Το μόνο που χρειάστηκε ήταν 1.250 ευρώ και ένα σύντομο τηλεφώνημα για να «μετατραπεί» σε νοσοκόμα.

«Χρειαζόμουν δίπλωμα και από τη Γερμανία πήρα μια πρόταση για δουλειά» λέει η Ομέροβιτς σε ένα βίντεο που δείχνει την τηλεφωνική της συνομιλία με έναν μεσάζοντα.

«Του είπα ότι θα χρειαζόμουν το δίπλωμα κατά τα μέσα Ιανουαρίου».

Σε 17 ημέρες πήρε το δίπλωμα από τεχνική σχολή.

Με αυτό μπορούσε να αποδείξει ότι πέρασε με επιτυχία σχολή για νοσηλεύτριες διάρκειας δύο χρόνων και μάλιστα με καλό βαθμό, χωρίς να περάσει καν απ’ έξω από τη σχολή.

Το δίπλωμα είχε όλες τις απαραίτητες σφραγίδες.

Η αποκάλυψη της Άζρα Ομέροβιτς και του συναδέλφου της Άβντο Άβντιτς προκάλεσε αίσθηση στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη αλλά και στη δυτική Ευρώπη.

Ιδιαίτερα στη Γερμανία προβλημάτισε, γιατί κυρίως εδώ αναζητούν δουλειά φτωχοί κάτοικοι των χωρών των δυτικών Βαλκανίων.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας για τη Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες (BAMF), μόνο το 2016 και το 2017 μετανάστευσαν στη Γερμανία 50.000 άνθρωποι από τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη.

Πολλοί από αυτούς βρήκαν δουλειά ως νοσηλευτές σε γηροκομεία και νοσοκομεία.

Οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι τεράστιες.

Υπάρχουν ήδη 36.000 κενές θέσεις εργασίας και ο αριθμός τους συνεχώς μεγαλώνει.

Η γερμανική αγορά δεν μπορεί να καλύψει το κενό.

«Ιδιαίτερα στις πανεπιστημιακές κλινικές υπάρχουν μεγάλες ανάγκες» λέει ο Νίκολα Πέτροβιτς.

«Προσλαμβάνουν όποιον τους παρουσιάζεται, ακόμη κι αν δεν έχει ιδέα από τη δουλειά».

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει κανείς ότι πρόκειται για πλαστά διπλώματα, διότι εκδίδονται από πραγματικές σχολές που αναγνωρίζονται στη Γερμανία.

Μόνο που ο κάτοχος του διπλώματος δεν φοίτησε ποτέ στη σχολή.

Το εμπόριο τέτοιων διπλωμάτων σε μια περιοχή όπου ανθεί η διαφθορά και σπάει κόκκαλα η φτώχεια και η έλλειψη προοπτικής είναι άκρως επικερδές.

Είναι πλέον κοινό μυστικό ότι πολλοί εργαζόμενοι στη Γερμανία κατάφεραν να «αγοράσουν» απολυτήρια σχολείου.

«Εάν είχα περισσότερο καιρό και χρήματα για την έρευνά μου, θα μπορούσα να αγοράσω και πτυχία Νομικής χωρίς να έχω καθίσει στα αμφιθέατρα ούτε ένα δευτερόλεπτο», λέει η Άζρα Ομέροβιτς.

Η έρευνα έδειξε επίσης αδυναμίες και στο χώρο της δικαιοσύνης.

Υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι που απασχολούνται και εκεί με ψεύτικα διπλώματα.

Πέμπτη, 07 Φεβρουαρίου 2019 16:42

Düsseldorf. Mehr Sauberkeit und Sicherheit zu Karneval

Die Stadt will für mehr Sauberkeit und Sicherheit im Karneval sorgen und erhöht die Zahl der temporären öffentlichen Toiletteneinrichtungen in diesem Jahr auf 376.

Das sind fünfmal mehr als 2018.

Gleichzeitig steigt das Bußgeld für "Wildpinkler" auf 70 Euro

Published in Deutschland