Items filtered by date: Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018 - Radio 0211
Ο Αρκάς ξαναχτυπά και αυτή τη φορά πιο αδυσώπητος από ποτέ
 

Πολιτικά σχόλια του Αρκά, αυτά τα λατρεμένα. Το τελευταίο σκίτσο δε, που φέρει την υπογραφή του και έκανε την εμφάνισή του στην επίσημη σελίδα του στο Facebook, κατάφερε ξανά να προκαλέσει γέλια… απελπισίας.

 

Ο λόγος; Το συγκεκριμένο πολιτικό του σχόλιο ήταν κάτι παραπάνω από εύστοχο.

Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής έχει «τρελάνει» το κοινό.

Ανήκοντας στην κατηγορία «Χρόνια Δίσεκτα», το σκίτσο αυτό δε θα μπορούσε παρά να καυτηριάσει την τρέχουσα πολιτική κατάσταση της Ελλάδας.

Και μάλιστα με τον πιο σωστό τρόπο. Σωστά;

Το νέο πολιτικό σχόλιο του Αρκά που πόνεσε πολύ και πολλούς (Pics)

Αυτό, βέβαια, είναι ένα από τα πολλά που έχουν κυριολεκτικά σαρώσει σε likes τις τελευταίες ημέρες.

Ώρα να απολαύσετε και τα υπόλοιπα…

 
 
Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018 23:02

Κάθε άνθρωπος είναι ένας ολόκληρος κόσμος

Κάθε άνθρωπος που συναντάμε στην πορεία της ζωής μας φέρει μαζί του μια ιστορία που εξελίχθηκε -κι εξελίσσεται ακόμα- στη δημιουργία ενός προσωπικού κόσμου, με τον οποίο κόσμο μέχρι πρότινος δεν είχαμε ουδεμία εμπλοκή. Αυτός ο κόσμος, όπως κάθε ανεξερεύνητος προορισμός κι όπως αντίστοιχα κι ο δικός μας κόσμος, φέρει πρόσωπα απ’ το παρελθόν, φέρει γεγονότα που καθόρισαν συμπεριφορές, γούστα, διαταραχές, ανομολόγητες ντροπές κι ένα μάτσο από ενοχές, προσδοκίες κι εντυπώσεις.

 

Φαινομενικά το πράγμα δείχνει απλό. Δυο άνθρωποι γνωρίζονται και -σε πρώτη τουλάχιστον φάση- ο καθένας τους ακολουθεί μια τακτική, συνειδητή ή όχι, δεν έχει και τόση σημασία (ή μάλλον έχει, αλλά είναι άλλο άρθρο). Μια τακτική προσέγγισης και δεκτικότητας. Άλλοι τονίζουν όσα θεωρούν δυνατά τους σημεία ή όσα η ιστορία τους, τους έχει αποδείξει ή έστω δείξει ότι προσμετρώνται ως τέτοια. Άλλοι πάλι αυτοσαμποτάρονται τόσο κραυγαλέα που σχεδόν δίνουν την εντύπωση ότι υποβάλλουν εαυτό και φιλοθεάμον κοινό σε τεστ αντοχής. Και στις δύο περιπτώσεις βέβαια η προσδοκία είναι ίδια: Αποδοχή. Όλα αυτά, λίγο πολύ, είναι γνωστά στους περισσότερους σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο, γιατί τη στιγμή που τα περιγράμματα των κόσμων μας θ’ ακουμπήσουν, κάθε γνώση, κάθε πρότερη ερωτική εμπειρία και συνειδητοποίση, μπαίνει σ’ ένα ωραιότατο ντουλαπάκι που ονομάζεται «εγκυκλοπαίδια του έρωτα» και βγαίνει στην επιφάνεια αυτόματα και φυσικά η ορμή κι η συνήθεια. Θέλει πάρα πολύ προσπάθεια να μπεις σ’ ένα νέο ερωτικό παιχνίδι και παράλληλα να ‘χεις ανοιχτή την εγκυκλοπαίδια και να της ρίχνεις κλεφτές ματιές. Γενικώς το πιο δύσκολο απ’ όλα στο σχετίζειν είναι να σπάσεις τα pattern.

Και το pattern πάνω κάτω, τις περισσότερες φορές, πάει κάπως έτσι:

«Καλωσόρισες άγνωστη ή άγνωστε κι εσύ κι ο κόσμος σου! Θέλω τόσο να τον μάθω, για να σε ανακαλύψω, για να διδαχτώ, για να θαυμάσω, για να ταξιδέψω, για να γυρίσω όμως στα γνώριμα, για να σου μάθω μετά το δικό μου, για να σε πείσω γιατί είναι καλύτερος, για να διαπραγματευτούμε παρέα τι θα κρατήσουμε απ’ τον παλιό δικό σου κόσμο μιας και σ’ επέλεξα ως τον προνομιούχο που θα μοιραστεί το δικό μου, αλλά τώρα που τον ξαναβλέπω το δικό σου, λίγο ανώριμος δεν είναι; Μα καλά πώς ζούσες τόσα χρόνια σ’ αυτόν τον κόσμο; Τι έκανες πριν με γνωρίσεις;»

Σκεφτείτε γιατί στην αρχή βομβαρδίζουμε και μας βομβαρδίζουν με ερωτήσεις. Ναι οκ, πέραν του προφανούς ότι θέλουμε να ανακαλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για να δούμε αν μας ταιριάζει ή αν θα βαρεθούμε οικτρά, κάπου στο βάθος γεμίζουμε τη γωνία μας με αυριανά όπλα κι όχι απαραίτητα όπλά για να «χτυπήσουμε» σε αδύναμες κι εγωπαθείς στιγμές, αλλά κυρίως για να επιβεβαιώσουμε πόσο καλύτερες είναι τελικά οι δικές μας επιλογές, γιατί αξίζει να υιοθετήσει ο άλλος τον κόσμο το δικό μας. Και μ’ αυτόν τον πόθο νομίζουμε ότι θα λυθούν ως δια μαγείας όλσ τα προβλήματα της τωρινής μας σχέσης, όλων των προηγούμενών μας, της απόρριψης ή της υπερπροστασίας που φάγαμε απ’ τη μαμά και τον μπαμπά, αρκεί να βρούμε ή να δημιουργήσουμε έναν σύντροφο που θα του φορτώσουμε όλες τις προσδοκίες και τις ελλείψεις μας. Είναι τρελό, είναι πέρα για πέρα ακατανόητο και παρανοϊκό αλλά στην πραγματικότητα μας ελκύουν στους άλλους τα στοιχεία που εμείς όχι μόνο δε διαθέτουμε, αλλά που θα ‘ναι και τα πρώτα που αύριο μεθαύριο θα θελήσουμε να αλλάξουμε επάνω τους!

Σαφώς και δεν υπάρχει σκοπιμότητα. Είμαστε όντως τυφλά πεπεισμένοι ότι ο τρόπος μας, ότι ο κόσμος μας, είναι ο πιο «σωστός». Αλλά καμιά φορά δεν είμαστε κι απόλυτα σίγουροι, ε; Άσχημη αυτή η αμφιβολία. Στοπ. Εδώ τώρα στοπ. Ας πιούμε όλοι ένα ποτήρι νερό. Η πιθανότητα του να εκτιμά κάποιος περισσότερο τον κόσμο του, παίζει. Κι αυτό είναι υγεία, αυτό είναι που πρέπει να επιθυμούμε για εμάς και να επιτρέπουμε και στους άλλους. Να παραμένουμε δηλαδή στο στάδιο της διδαχής, του θαυμασμού, της διαδρομής, πριν αρχίσουν οι εξουσιολαγνείες. Κανένας δε σου υπόσχεται ότι θα σου αρέσουν όλα όσα συναντάς, το πιθανότερο όμως είναι ότι όλα εκείνα που δε θα σ’ αρέσουν, θα υποψιάζεσαι ή θα ξέρεις (αναλόγως του πόσο έχεις δουλέψει με τον εαυτό σου) ότι δε σ’ αρέσουν ακριβώς επειδή κάπου, κάπως, σου χτυπάνε ένα καμπανάκι. Είτε επειδή σου θυμίζουν κάτι που είδες κάποτε και δεν έμεινες με τις καλύτερες εντυπώσεις, είτε επειδή καταβάθος είναι χαρακτηριστικά που θα ‘θελες να διαθέτεις και δεν μπορείς. Πριν προσπαθήσεις να τ’ αλλάξεις, προσπάθησε να καταλάβεις γιατί σ’ ενοχλούν. Ακόμα κι αν το να ερμηνεύσεις τις αιτίες δε λύνει από μόνο του κάποιο πρόβλημα, θα ‘χεις στα σίγουρα μάθει πολλά για σένα, δεν το λες κι αμελητέο.

Βεβαίως «σχέση» δε σημαίνει ο καθένας τον τρόπο του, την ιστορία και τον κόσμο του αποκλειστικά κι άντε να τα βγάλεις πέρα. Και ασφαλώς επιβάλλεται να ξεφεύγουμε σχετικά σύντομα απ’ τα περιγράμματα και να επιτρέπουμε να δουν το κέντρο μας και βέβαια για να δουλέψει με ισορροπία το πράγμα, θα πρέπει να το επιτρέπει κι άλλος να δούμε το κέντρο του. Άλλο όμως οικειότητα κι αποδοχή κι άλλο ταύτιση. Και οι δύο πλευρές της φάσης είναι εξοντωτικές. Και στο μεν και στο δε καταλήγεις απλά εκνευρισμένος κι ανικανοποίητος. Και δυστυχώς τις περισσότερες φορές προσπαθούν να επιβληθούν κι οι δυο ταυτόχρονα και το αποτέλεσμα δεν είναι παρά αποπνικτικό.

Το ωραίο με τους εν δυνάμει ολοκαίνουριους κόσμους είναι ότι είναι άπειροι, όσοι ακριβώς κι οι ενδεχόμενοι ερωτικοί συνδυασμοί. Μπορούν να δημιουργηθούν στο λεπτό ή ν’ αυταναφλεχθούν. Όσο όμως δυο έτοιμοι, ξεχωριστοί, συναντώνται, υπάρχει πάντα η επιλογή αντί του ν’ ανοίξει καθένας τη στοματάρα του για να καταπιεί τον άλλον, να τα βάλουν κάτω, να δουν τι ωραίο παράγει ο ένας, για τι φημίζεται ο άλλος, τι θα μπορούσαν ν’ αφήσουν στην άκρη χωρίς εξωφρενικό κόστος και τι όντως θαυμάζουν εκατέρωθεν ώστε επάνω του να χτίσουν έναν τρίτο κόσμο που θα τους φιλοξενεί χωρίς να νιώθουν ότι κάτι προδίδουν ή κάτι αφήνουν πίσω. Ο κάθε άνθρωπος φέρει τη δική του ιστορία, αλλά η με το στανιό επιμονή σ’ αυτήν, πόση «ιστορία» μπορεί να γράψει όντως;

Published in Απόψεις

Εκτός κι αν είσαι πρώτον, ο David Gandy ή δεύτερον, από εκείνους τους τύπους που βγάζουν τα προς το ζην βγαίνοντας από τα ρούχα τους, δεν έχεις κανένα λόγο να μοστράρεις από εδώ και από εκεί το εσώρουχό σου. Από την άλλη, αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα να ντύνεις τον «καλύτερό σου φίλο» με ό,τι κι ό,τι ή ακόμα χειρότερα να μην ακολουθείς τους στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής.

Προκειμένου λοιπόν να είσαι σίγουρος ότι τηρείς το underwear etiquette -ναι, υπάρχει κι αυτό- ρίξε μια ματιά στον παρακάτω σύντομο οδηγό για όλα όσα πρέπει να ξέρεις για τα εσώρουχα, από τα στυλ και τα υφάσματά τους μέχρι τους κανόνες που πρέπει να τηρείς με ευλάβεια για να μην είναι η καθαριότητα μισή αρχοντιά, αλλά ολόκληρη.

Μία σύντομη ιστορία του αντρικού εσωρούχου

Η πρώτη αναφορά για οτιδήποτε έμοιαζε/θύμιζε εσώρουχο φαίνεται να εντοπίζεται στο 7.000 π.Χ στην Αίγυπτο, με τους άντρες να τυλίγουν ένα κομμάτι υφάσματος γύρω από τη μέση τους, ώστε να καλύπτουν να μην είναι σε κοινή θέα τα απόκρυφα σημεία του σώματός τους.

Η εδραίωσή του έγινε στον Μεσαίωνα, στα μέσα του 13ου αιώνα, με το εν λόγω ένδυμα να θεωρείται καθαρά αντρική υπόθεση, καθώς υποδείκνυε κοινωνικό κύρος και εξουσία. Η εξέλιξή του σε αναπόσπαστο κομμάτι του αντρικού ντυσίματος ήρθε στα χρόνια της Αναγέννησης και στις αρχές της δεκαετίας του '30 απέκτησε τη μορφή του εσωρούχου – βρακί, κοινώς του σώβρακου. Το πρωτολάνσαρε το 1934 ο σχεδιαστής της καλτσοβιομηχανίας Coopers, Arthur Kneibler.

Η επόμενη χρονολογία σταθμός στην ιστορία του αντρικού εσωρούχου είναι στα θρυλικά '90s με τον Calvin Klein και τις εμβληματικές διαφημιστικές καμπάνιες του με τον Mark Wahlberg έφηβο να λανσάρει και να κάνει μόδα τα στενά μποξεράκια.

Η γραμμή των αντρικών εσωρούχων

Το σλιπ

Είναι το πιο κλασικό στυλ των αντρικών εσωρούχων, που σχηματίζει το γράμμα Y στο μπροστινό μέρος του. Είναι κατάλληλο κυρίως για άντρες που έχουν μεγάλους, χοντρούς μηρούς.

Το μποξεράκι

Επίσης ένα διαχρονικό κομμάτι που προσφέρει σαφώς μεγαλύτερη ευελιξία κινήσεων, ενώ επιτρέπει στον «καλύτερό σου φίλο» να αναπνέει.

Το μποξεράκι trunk

Είναι το ίσως πιο μοντέρνο αντρικό εσώρουχο, που φοριέται άνετα κάτω από slim-fit παντελόνια, καθώς εφαρμόζει άψογα στους γοφούς και δεν είναι μακριά στα πόδια. Είναι ιδανικά για όσους έχουν αδύνατα πόδια, αλλά γεμάτη περιφέρεια.

Το μποξεράκι brief

Είναι μια ενδιάμεση επιλογή ανάμεσα στο κλασικό μποξεράκι και το μποξεράκι trunk. Το μποξεράκι brief εφαρμόζει καλά στη μέση και είναι ελαφρά πιο μακρύ από το trunk στα πόδια. Αποτελεί μια πολύ καλή αγορά για όσους έχουν λίγο πιο γεμάτα οπίσθια.

Το ύφασμα των αντρικών εσωρούχων

Βαμβάκι

Απαλό, υποαλλεργικό, υγιεινό. Το βαμβάκι είναι το πιο κλασικό υλικό που χρησιμοποιείται στην παρασκευή εσωρούχων παγκοσμίως.

Ζέρσεϊ

Ένα επίσης απαλό είδος υφάσματος που χάρη στην ελαστικότητά του επιτρέπει ευελιξία κινήσεων.

Lyocell ζέρσεϊ

Πρόκειται για ένα ύφασμα που αποτελείται τόσο από βαμβάκι, όσο και από φυσικές νανο-ίνες, που προσφέρει μια απίστευτη αίσθηση απαλότητας και ένα άγγιγμα πολυτέλειας στο δέρμα.

Δίχτυ

Υλικό που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για τον σχεδιασμό αθλητικών εσωρούχων, καθώς είναι αρκετά ελαφρύ, απομακρύνει τον ιδρώτα και βοηθάει το δέρμα να αναπνέει.

Μετάξι

Το πιο ευαίσθητο στο πλύσιμο απ' όλα τα υφάσματα που προαναφέραμε, το μετάξι σπανίως πλέον επιλέγεται για την παρασκευή εσωρούχων.

Οι κανόνες που πρέπει να τηρείς με ευλάβεια

> Άλλαζε εσώρουχο καθημερινά.

> Απόφυγε τα συνθετικά υφάσματα και προτίμησε εσώρουχα που αποτελούνται από 100% βαμβάκι.

> Για να διατηρήσεις τα λευκά για πάντα λευκά, φρόντισε να τα πλένεις σε ζεστό νερό και με λευκαντικό που δεν περιέχει χλωρίνη, ώστε να μην χάσουν τη φωτεινότητά τους.

> Ξεφορτώσου τα κομμάτια που έχουν γαριάσει, ξεφτίσει, ξεθωριάσει χρωματικά ή ακόμα χειρότερα τρυπήσει.

> Κάνε τις αγορές σου με βάση το μέγεθος της μέσης σου και αφού έχεις ελέγξει πρώτα τον οδηγό μεγεθών της εταιρείας που έχεις επιλέξει.

> Καθάριζε τακτικά το ντουλάπι που τα τοποθετείς, προκειμένου να απομακρύνεις τυχόν σκόνη και βρομιά.

Published in Bella Vita

Ναι, ξέρουμε. Βαριέσαι όσο τίποτα τις τάσεις, τα ντεφιλέ, τους οίκους και οτιδήποτε έχει να κάνει με τον λεγόμενο «κόσμο της μόδας». Από την άλλη, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κυκλοφορείς σαν λέτσος, σωστά; Πολύ δε περισσότερο από τη στιγμή που (ξέρεις ότι) η επιτυχία στα επαγγελματικά, τα συναισθηματικά και, γενικότερα, σε ό,τι σε απασχολεί σε αυτή τη ζωή, εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό -like it or not- και από την εικόνα σου.

Με αυτό το δεδομένο λοιπόν, ιδού τέσσερις απλοί κανόνες πάνω στους οποίους αξίζει να πατήσεις αν θέλεις να εξελίξεις την εμφάνισή σου.

Τα καλά παπούτσια φοριούνται μόνο με καλά ρούχα

Άσχετα με το είδος στο οποίο ανήκουν τα καλά δερμάτινα παπούτσια σου (δηλαδή, είτε μιλάμε για ένα ζευγάρι brogues, είτε για oxfords, είτε ακόμη και για monk straps) δεν υπάρχει σωστός τρόπος για να τα συνδυάσεις με jeans και λευκό t-shirt ή, γενικότερα, με κάποιο casual σύνολο, πολύ απλά γιατί τα συγκεκριμένα υποδήματα -και για να το θέσουμε όσο πιο κομψά γίνεται- θα δείχνουν εντελώς εκτός τόπου και χρόνου.

Τα πράγματα είναι απλά: το παπούτσι πρέπει να ταιριάζει πάντα απόλυτα ως προς το «ύφος» του με τα υπόλοιπα ρούχα που αποτελούν το εκάστοτε outfit. Ή, για να στο κάνουμε όσο πιο λιανά γίνεται, αν η συνολική σου εμφάνισή σου είναι πιο χαλαρή, τότε η μόνη σου επιλογή είναι τα sneakers ή, εναλλακτικά, ένα ποιοτικό ζευγάρι chelsea boots.

Ένα κοστούμι δεν αρκεί για να αναβαθμίσεις την εικόνα σου

Πολλές φορές, θα δεις κάποιον άντρα που φοράει το κοστούμι του όλο καμάρι, αγνοώντας ή, ακόμη χειρότερα, αδιαφορώντας για τις λεπτομέρειες εκείνες που, εν τέλει, κάνουν τη διαφορά σε κάθε «πανοπλία»: την ποιότητα του υλικού από το οποίο είναι αυτή φτιαγμένη και, κυρίως, το αν αυτή έχει σωστή εφαρμογή.

Πρόκειται δε για ένα σφάλμα «φθηνό» στο οποίο υποπίπτουν πολύ συχνά ακόμη και τα πιο καλοντυμένα αρσενικά της show biz -ναι, ακόμη και ο «πολύς» Daniel Craig. Τι μπορείς να κάνεις λοιπόν για να αποφύγεις το συγκεκριμένο λάθος; Πολύ απλά, βρες έναν ράφτη που αξίζει και άφησέ τον να ξεδιπλώσει το ταλέντο και τη γνώση του όχι μόνο πάνω στο κοστούμι σου αλλά σε κάθε κομμάτι της γκαρνταρόμπας σου που κρίνεις ότι χρήζει της φροντίδας του.

Πες «ναι» στους πειραματισμούς, αλλά με μέτρο

Δεν χωράει η παραμικρή αμφιβολία ότι τα χαρακτηριστικά εκείνα που κάνουν μια πιο καλή εμφάνιση να ξεχωρίζει από «το σωρό» είναι η τόλμη και η εκκεντρικότητα, αρκεί, βέβαια, τα συστατικά αυτά να είναι σερβιρισμένα με τον σωστό τρόπο, στις σωστές δόσεις.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι καλό θα ήταν να αποφεύγεις να συνδυάζεις παραπάνω από ένα, άντε το πολύ δύο φανταχτερά κομμάτια ή αξεσουάρ σε κάποιο outfit. Και, αν το κάνεις, φρόντισε να στηρίξεις τις επιλογές σου με το (λίγο μπλαζέ και κομματάκι υπεράνω) ύφος σου. Μην ξεχνάς, εξάλλου, ότι σκοπός σε ανάλογες περιπτώσεις είναι να φορέσεις εσύ το εκάστοτε «δύσκολο» κομμάτι, όχι να σε φορέσει εκείνο...

Κάποιες φορές, το πιο απλό είναι και το πιο στιλάτο

Σε μια εποχή που οι τάσεις και οι μόδες έρχονται και φεύγουν με ταχύτητα φωτός (ή, ακριβέστερα, εντός μόλις μερικών εβδομάδων ή μηνών), ένας αληθινός μύστης του στυλ ξέρει καλά πως, τελικά, όπως ακριβώς ισχύει και στη ζωή, έτσι και στη μόδα τα πιο ωραία πράγματα είναι και τα πιο απλά. Γιατί, δε λέμε, καλά τα trends και οι πειραματισμοί, όμως δεν υπάρχει τίποτα πιο διαχρονικά αρρενωπό από ένα λευκό t-shirt που έχει συνδυαστεί με καλό ένα slim cut jean και ένα ζευγάρι μπότες. Το γεγονός, εξάλλου, ότι τη συγκεκριμένη «στολή» την έχουν τιμήσει από τον Marlon Brando, τον James Dean και τον Paul Newman μέχρι τον Johnny Depp, τον Brad Pitt και τον Ryan Gosling, αν μη τι άλλο, κάτι σημαίνει.

Published in Bella Vita

Όχι, δεν πρόκειται για πρωταπριλιάτικο αστείο.

Είναι αποδεδειγμένο! Οι πιο… εύστροφοι άνθρωποι, είναι τελικά αυτοί που πίνουν και κάνα δυο (ή 4-5) ποτάκια παραπάνω…

Το παραπάνω πόρισμα προέκυψε από μια πρόσφατη έρευνα που διενήργησε του LSE (London School of Economics).

Και μπορεί άλλοι να το θεωρήσουν αρνητικό σαν προσόν, εγώ πάλι λέω ότι δε χρειάζεται να νιώθεις άσχημα για χτες βράδυ. Ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ!

Πιο συγκεκριμένα, μάθαμε ότι:

Όσο πιο μορφωμένες είναι οι γυναίκες, τόσο πιο πιθανό είναι να το ρίξουν στο αλκοόλ, κάνοντας μάλιστα παράπονα για τα προβλήματα που τους προκύπτουν λόγω του αλκοολισμού τους.

Κλάμα!

Μην ανησυχείτε αγόρια, έχετε και ‘σεις την τιμητική σας! Απλά σε ένα μικρότερο ποσοστό.

Για τις γυναίκες αποδείχθηκε ότι το 71% αυτών είναι πολύ πιθανό να πίνουν τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας, ενώ για τους άντρες, ΜΟΝΟ το 49%…

Πρακτικά δηλαδή, αν δεν το ‘πιασες, είναι πιθανότερο να ακουστεί η δικαιολογία «Ε κάναμε κάτι γιατί ήμουν λιώμα χθες, βρε μωρό μου» από μια κοπέλα, παρά από έναν αθώο και καημενούλη άντρα…

Και δεν το λέω εγώ, η έρευνα!

Ωστόσο μια είδηση σαν αυτή είναι σίγουρα καθησυχαστική για όλους εσάς εκεί έξω, που δίνετε «δικαιώματα» πίνοντας χωρίς σταματιμό.

Και πόσο μάλλον για εσάς, Κωστάκη και Μαράκι, που χθες βράδυ… μπερδέψατε τη βότκα με το νερό, και το ουίσκι με την πορτοκαλάδα!

Published in Bella Vita

Ένας γερμανός πολίτης αποφυλακίστηκε στην Τουρκία, μία εβδομάδα πριν από την επίσημη επίσκεψη του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Βερολίνο, γνωστοποίησε το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών την Παρασκευή.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αποφυλάκιση αυτή μειώνει τον αριθμό των υπηκόων της Γερμανίας οι οποίοι συνεχίζουν να κρατούνται φυλακισμένοι από τις τουρκικές αρχές για πολιτικούς λόγους σε πέντε.

Συνολικά 35 υπήκοοι της Γερμανίας συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 στη χώρα αυτή.

Οι περισσότεροι κατηγορήθηκαν ότι ήταν μέλη κάποιας τρομοκρατικής οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του κινήματος του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, που φέρεται κατά την Άγκυρα να βρισκόταν πίσω από την απόπειρα ανατροπής του Ερντογάν.

Το ομοσπονδιακό ΥΠΕΞ της Γερμανίας δεν έδωσε καμιά λεπτομέρεια για τον άνδρα που αποφυλακίστηκε. Η εκπρόσωπός του Μαρία Άντεμπαρ περιορίστηκε να διευκρινίσει πως αποφυλακίστηκε την Πέμπτη κατόπιν δικαστικής απόφασης.

Οι συλλήψεις και οι φυλακίσεις Γερμανών επιδείνωσαν τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες μετά την απόπειρα επιβολής στρατιωτικού καθεστώτος. Οι συνεχιζόμενες κρατήσεις συνεχίζουν να αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο, από τη σκοπιά της Γερμανίας, ως προς την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων.

Τρία στελέχη της κυβέρνησης της Τουρκίας επισκέφθηκαν το Βερολίνο την Παρασκευή, ενόψει της επίσημης επίσκεψης του Ερντογάν. Ανάμεσά τους ο υπουργός Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ, γαμπρός και προαλειφόμενος διάδοχός του.

Ο Αλμπαϊράκ δήλωσε μετά την άφιξή του στο Βερολίνο ότι διαβλέπει την έναρξη μιας νέας εποχής στις σχέσεις των δύο χωρών. «Αφήσαμε τις εντάσεις πίσω μας», υποστήριξε.

Ο υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας συναντήθηκε με τον ομόλογό του Όλαφ Σολτς και με τον υπουργό Οικονομίας της Γερμανίας Πέτερ Αλτμάιερ.

Ο Ερντογάν αναμένεται να φθάσει στη γερμανική πρωτεύουσα την Πέμπτη, όπου θα του αποδοθούν πλήρεις κρατικές τιμές.

Copyright ©2018 RealNews All Rights Reserved

Πηγή: Real.gr –

Σε μια εβδομάδα η UEFA θα ανακοινώσει τη χώρα ανάθεσης της τελικής φάσης του EURO 2024, που φέρει διεκδικητές την Τουρκία και τη Γερμανία. Εν αναμονή της απόφασης, η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία δημοσίευσε τις εκθέσεις αξιολόγησης των δύο υποψηφιοτήτων.

Μια έκθεση στην οποία, στην πραγματικότητα, εκφράζεται έμμεσος προβληματισμός σχετικά με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Την ίδια ώρα η αξιολόγηση της γερμανικής υποψηφιότητας εμφανίζει μόνο θετικά στοιχεία, ενώ στον τουρκικό φάκελο σημειώνονται τουλάχιστον τρία αδύνατα σημεία.

Η Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, υπογραμμίζει η UEFA, κάνει σαφές πως η κυβέρνηση της Άγκυρας δεν έχει παρουσιάσει κανένα σχέδιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στοιχείο που χαρακτηρίζεται από την ανώτατη ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική αρχή ως «έλλειψη ενδιαφέροντος».

Άλλα εμπόδια, μικρότερης σημασίας, σημειώνεται πως αποτελούν οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των εγκαταστάσεων, ελλείψει αεροδρομίων και η απαγόρευση χρήσης αλκοόλ που ισχύει στη χώρα, η οποία «θα μπορούσε να έρθει σε σύγκρουση με πιθανές χορηγίες».

Η κοσμοπολίτικη μητρόπολη του γερμανικού βορρά συνδυάζει καταπράσινη φύση και μεγάλη ναυτική ιστορία.

Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας αποτελεί ένα κράμα αντιθέσεων με βιομηχανικές περιοχές και μοντέρνες αστικές συνοικίες.

Το Αμβούργο πάνω στα νερά του Έλβα και του Άλστερ, εντυπωσιάζει με ένα υπερθέαμα λιμνών, καναλιών και ειδυλλιακών πάρκων.

Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το Δημαρχείο του Αμβούργου και τον Πύργο του που αποτελεί το ψηλότερο κτίριο στην Παλιά Πόλη με ύψος 112 μέτρα. Ακόμη, το International Maritimes Museum που φιλοξενεί τη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή ναυτικών θησαυρών στον κόσμο.

Ο ταξιδιώτης θα ανακαλύψει τη χανσεατική πόλη-λιμάνι κάνοντας μια πλωτή βόλτα γύρω από τις αποβάθρες, περνώντας κανάλια, γέφυρες, αποθήκες και τα εντυπωσιακά πλοία-μουσεία που είναι αραγμένα στα νερά του Έλβα.

Η τεχνητή λίμνη Alster είναι ένας παράδεισος απόδρασης και αναψυχής με βελανιδιές, καστανιές, κύκνους και χήνες του πάρκου που την περιβάλλει και τα ιστιοφόρα που ταξιδεύουν στα ήρεμα νερά της. Η Πινακοθήκη Hamburg Kunsthalle αποτελεί must προορισμό για κάθε φιλότεχνο.

Το Αμβούργο είναι 1 ώρα πίσω από την Ελλάδα και το νόμισμα που χρησιμοποιείται είναι το ευρώ.

Η απευθείας πτήση διαρκεί 3 ώρες και 15 λεπτά από την Αθήνα και 2 ώρες και 50 λεπτά από τη Θεσσαλονίκη.

Published in Bella Vita

Η ζωή μας είναι γεμάτη από στιγμές. Στιγμές που ζήσαμε πλάι σε ανθρώπους περαστικούς, ανθρώπους μόνιμους -μιλώντας πάντα μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, γιατί η ζωή, μας έχει διδάξει πως μπορεί να τ’ ανατρέψει όλα-, ανθρώπους σημαντικούς ή κι αδιάφορους.

 Ανθρώπους που πιστέψαμε πως ήταν σημαντικοί για εμάς κι αποδείχθηκαν ασήμαντοι, ανθρώπους που αξιολογήσαμε τις συμπεριφορές τους για αδιάφορες και στο 90’ κατάφεραν να μας κερδίσουν, αλλά και μια τρίτη κατηγορία αγαπημένη σε όλους, ανθρώπους που απ’ την πρώτη στιγμή φάνηκαν ιδιαίτεροι και σημαντικοί και παραμένουν έτσι μέχρι και σήμερα. Είτε είναι δίπλα μας είτε όχι.

Όλες οι γνωριμίες στη ζωή μας έχουν κάτι να μας διδάξουν, οπότε όλες θεωρούνται σημαντικές. Είναι, όμως, το ίδιο σπουδαίο να σου μάθει κάποιος να μαγειρεύεις παστίτσιο, με το να σου μάθει κάποιος ν’ αγαπάς και να θαυμάζεις; Ζεις και χωρίς να δοκιμάσεις παστίτσιο απ’ τα ίδια σου τα χέρια -όλο και κάποιος άλλος θα σε τρατάρει ένα κομμάτι-,  αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την αγάπη και τον θαυμασμό. Η ζωή δεν είναι ίδια χωρίς αυτά. Για την ακρίβεια δεν είναι καν ζωή!

Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι μόνοι που και να θέλουμε δεν μπορούν με τίποτα ν’ αντικατασταθούν. Κανείς δεν μπορεί να πάρει τη θέση τους! Το καλό είναι ότι ίσως ν’ ανήκουμε κι εμείς οι ίδιοι σε αυτή την κατηγορία. Να καταφέραμε με κάποιον τρόπο να εισχωρήσουμε με την ψυχή μας, τη συμπεριφορά μας ή απλά την αύρα μας, μέσα σε μια άλλη ψυχή. Εκείνη που θα μας κουβαλά μαζί της μια ζωή.

Είτε περάσαμε απ’ τη ζωή κάποιου για μια στιγμή, είτε είμαστε εδώ για να περάσουμε όλες τις επόμενες στιγμές παρέα, το θέμα είναι ακριβώς αυτό. Να έχουμε αφήσει  σε αυτή την ψυχή κάτι που μπορεί να τροφοδοτείται μόνο από εμάς τους ίδιους. Να υπήρξαμε εκείνο το «όχημα» που τα ταξίδια που έκαναν μαζί μας, δε θα μπορέσει να τα προσφέρει ποτέ κανένας άλλος.

Μόνο εμείς να ξέρουμε τον δρόμο για τους προορισμούς που βρεθήκαμε κι όσοι άλλοι προσπάθησαν να βρεθούν εκεί, να μην κατάφεραν να κάνουν το ταξίδι αυτό τόσο απολαυστικό όσο εμείς. Γιατί εμείς διαφέρουμε. Διαφέρουμε τόσο, που κάναμε τη φράση «ουδείς αναντικατάστατος» να μην έχει ισχύ πάνω μας.

Να ξέρουν, δηλαδή, πως μπορούν ν’ αφεθούν ξανά, να επικοινωνήσουν ξανά, να νιώσουν, αλλά αυτό που για εμάς ένιωσαν και νιώθουν, να ξέρουν οι ίδιοι πρώτα, πως δε θα μπορέσουν να το βρουν πουθενά αλλού, παρά μόνο δίπλα μας.

Κάπως έτσι καταλαβαίνεις πόσο σημαντικός υπήρξες σε μια σχέση. Όχι απ’ το πόσο γρήγορα θα βρεθεί ένα άλλο κορμί σ’ εκείνο το κρεβάτι που εσύ αγαπούσες να περνάς τα βράδια και τις μέρες σου, αλλά απ’ το πόσο εύκολα ξεχάστηκαν όλα εκείνα που εσύ νόμιζες πως ήταν αξέχαστα. Ήταν λες; Ήσουν το ίδιο σημαντικός για εκείνον τον άλλον όσο ήταν εκείνος για σένα;

Μέσα σου ξέρεις. Όλοι ξέρουν κι ας μην το παραδέχονται εύκολα. Η δύναμη των συναισθημάτων δεν είναι ίδια για όλους. Αν, όμως, έχεις κάνει δουλειά με τον εαυτό σου, αν έχεις γίνει ένας άνθρωπος που σε αγαπάς και σε θαυμάζεις και κατάφερες για όσο ήσουν δίπλα σ’ εκείνον τον άνθρωπο να τον αγαπήσεις με τον τρόπο που ο ίδιος επιθυμούσε κι όχι μ’ εκείνον που εσύ ήθελες, ακόμη κι αν η σχέση σας τελείωσε, εκείνος θα δηλώνει και θα δείχνει με κάθε τρόπο πως ο δικός σας «αλλιώτικος νόμος» ίσχυε για εσάς τους δυο και ποτέ δε θα ισχύσει και για κάποιον άλλον. Μόνο για τους πιο δυνατούς κρίκους σε αυτή τη σχέση και ταυτόχρονα στα μόνο εμπόδια που συνάντησε. Εσάς!

Κάθε σας κουβέντα, κάθε σας μάλωμα, κάθε σας κρεβάτι κι άγγιγμα είχε ένταση, δυναμική και φλόγα, που μπορούσε να ζεστάνει ή να κάψει, αλλά δεν τα ξαναβρίσκεις όλα αυτά σε ίδια μορφή, δεν μπορούν έτσι εύκολα ν’ αντικατασταθούν. Μόνο να παραχωρήσετε τη θέση τους σε νέες ιστορίες μπορείτε. Μια ιστορία με άλλους πρωταγωνιστές δίπλα σας, που δεν πρόκειται να μοιάζει στη δική σας.

Ίσως να ‘ναι καλύτερη, ίσως και χειρότερη. Ίδια, όμως, δε θα ‘ναι ποτέ! Το μόνο που μένει τώρα, είναι να δεις πόσο γρήγορα θ’ αναζητήσεις, εσύ ή οι άλλοι, αυτή τη νέα αρχή…

Published in Απόψεις
Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018 00:18

Κράνος και προφυλακτικό φοράμε πάντα!

Θεωρητικά ο καθένας μας θέλει να κάνει πράγματα για να προστατεύει τον εαυτό του, για να ζει χαρούμενος την κάθε μέρα που περνάει, χωρίς φόβους ή ανησυχίες. Προσέχει έτσι σε υλικό, συναισθηματικό και πνευματικό επίπεδο. Αυτοπροστατεύεται  προσέχοντας τη διατροφή του, φροντίζοντας να μην πληγωθεί, να μη χτυπήσει, διαβάζει για να κρατά το μυαλό του σε εγρήγορση.

 

Όλα καλά κι όλα απλώς θεωρητικά. Στην πράξη, αρκεί μια βόλτα σε έναν κεντρικό δρόμο για να δούμε πόσο, στα αλήθεια, προστατεύει ο καθένας τον εαυτό του. Τα πρωινά στο δρόμο για τη δουλειά, τα απογεύματα στις βόλτες μας και τα βράδια στις ρομαντικές ή φιλικές εξόδους μας, κόσμος κυκλοφορεί παντού, βλέπουμε πολλά μηχανάκια αλλά ελάχιστα κράνη.

Γιατί; Θεωρείς πως θα σου βαρύνει το κεφάλι ή μήπως πως θα χάσεις τα ωραία σου μαλάκια; Κι ακόμη κι έτσι να ήταν, τι είναι καλύτερο, να χάσεις τρίχες ή τη ζωή σου; Το να κυκλοφορείς σε λεωφόρους και να έχεις το κράνος σου στην μπαγκαζιέρα είναι απλά σαν να μην το έχεις. Το να παίρνεις τους δρόμους της περιοχής σου για ένα γρήγορο καφεδάκι και να έχεις το κράνος περασμένο να κρέμεται απ’ το χέρι σου, μάντεψε, είναι και πάλι σαν να μην το έχεις.

Μακάρι να ήταν λίγα έως κι ελάχιστα, μονάχα εξαιρέσεις, τα περιστατικά εκείνων που δε φόρεσαν κράνη, αλλά δυστυχώς είναι πολλά. Μπορεί να έχεις χάσει κάποιον δικό σου ή να κόντεψες να τον χάσεις επειδή δε φορούσε κράνος κι αντί να πεισμώνεις και να το φοράς πάντα, ακόμη και στην πιο κοντινή διαδρομή, το αποφεύγεις λες κι είναι ντροπή. Δε θα δείχνεις τόσο μάγκας ή τόσο περιποιημένη αν σε πετύχουν με το κράνος στο κεφάλι; Προτιμάς να δείχνεις τόσο επικίνδυνος για την υγεία σου;

Προστάτευε τον εαυτό σου, του το χρωστάς, μην ξεχνάς πόσο σημαντικός είσαι, για σένα και για τόσους άλλους, μην κάνεις πειράματα με τη ζωή σου. Η λογική του «σιγά μη συμβεί σε μένα» δε θα σε σώσει. Να σε προσέχεις, διαρκώς, σε όλες σου τις στιγμές, ακόμη και στις πιο προσωπικές.

Το να θες έναν άνθρωπο πάρα πολύ και να τον θέλεις πολύ άμεσα, είναι δικαίωμά σου, δεν είναι όμως δικαίωμά σου το να μην είσαι προετοιμασμένος. Δεν είναι ντροπή να έχεις πάντα μαζί σου προφυλακτικό, ωριμότητα είναι. Γιατί να ‘ναι ντροπή το να νοιάζεσαι για σένα και τον παρτενέρ σου και να θες να προλάβεις κάτι που μπορεί να σου στοιχίσει ακόμη και τη ζωή σου; Ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, κίνδυνοι ρεαλιστικοί. Πιστεύουν πως ένα προφυλακτικό θα μειώσει την ευχαρίστηση και προτιμούν να διακινδυνεύσουν την υγεία τους, γίνεται πιο παράλογο;

Λες πως σε αγαπάς και νοιάζεσαι για τον εαυτό σου, τότε απόδειξέ το! Βάζοντας πάντα κράνος (και ζώνη εννοείται) στο δρόμο, θα προλάβεις κάποιο ατύχημα, που είναι πάντα πιθανό όσο σκληρό κι αν ακούγεται. Γιατί στο δρόμο δεν αρκεί απλώς να ‘σαι εσύ προσεκτικός, απ’ τη στιγμή που δεν ξέρεις αν θα ‘ναι κι εκείνος που θα πεταχτεί απ’ το στοπ.

Βάζοντας προφυλακτικό σε κάθε επαφή προστατεύεις τη ζωή σου και του συντρόφου σου. Δε χρειάζεται να ανησυχείτε πριν από κάθε προληπτική εξέταση (που επίσης επιβάλλονται) ούτε να φοβάστε για μια εγκυμοσύνη που δεν είστε έτοιμοι να δεχτείτε αν προκύψει καθυστέρηση.

Το κράνος και το προφυλακτικό είναι για να τα φοράμε πάντα! Όσο πιο γρήγορα βγάλεις απ’ το μυαλό σου την τρέλα της στιγμής και τη (βολική αλλά παράλογη) λογική «δε θα συμβεί και κάτι», όσο πιο άμεσα ωριμάσεις, τόσο το καλύτερο για σένα.

Τι λες, λοιπόν; Θα ξεκινήσεις να σε αγαπάς και στην πράξη;

Published in Bella Vita