Items filtered by date: Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018 - Radio 0211

Κι η απάντηση που περίμενες δεν ήρθε. Η τελευταία συνομιλία, η τελευταία επαφή δε σου άφησε περιθώρια. Επέλεξες για σένα έναν άνθρωπο κι αυτός δεν ανταποκρίθηκε στην επιλογή σου. Σύμφωνα, μάλιστα με τις δικαιολογίες που σου έδωσε, δεν έκανες γι’ αυτόν, δεν ταίριαζαν οι χαρακτήρες σας, δε θα είχατε μέλλον ή δυστυχώς, σε βλέπει μόνο φιλικά.

 

Ουσιαστικά αυτό που απέφυγε να σου πει, γιατί δεν το επιτρέπουν οι καλοί του τρόποι ή ίσως φοβήθηκε πως δε θα αντέξεις να το ακούσεις, είναι ότι δεν του αρέσεις. Δεν είχες τίποτα πάνω σου ή είχες πολύ λίγα από όσα ο άνθρωπος αυτός θεωρεί ελκυστικά. Μπορεί αυτό που τον απώθησε να ήταν ο σωματότυπός σου, τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου ή ο τρόπος που στέκεσαι και κινείσαι.

Πιθανόν, να έχει τελείως διαφορετικά γούστα απ’ τον προηγούμενο και τον επόμενο σύντροφό σου. Κάθε άνθρωπος έλκεται από συγκεκριμένους τύπους. Έχουμε μια θεματική στο μυαλό μας και προσεγγίζουμε ερωτικά όσους μπορούν να προσαρμοστούν, να ταιριάξουν ή να αφομοιωθούν σε αυτή τη θεματική.

Το πρόβλημα υπάρχει όταν το πρόσωπο που ταιριάζει στο δικό σου θέμα, δεν ακολουθεί το ίδιο μοτίβο με σένα. Κάποιες φορές επιλέγουμε για τον εαυτό μας θεματικές που εμείς με τα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά μπορεί να μην πληρούμε στο μυαλό άλλων. Κι αυτό δεν είναι κάτι αρνητικό, εφόσον μπορούμε να καλύψουμε τις θέσεις που προσφέρουμε.

Στην περίπτωση, λοιπόν, που βρεθεί κάποιος να ταιριάζει στα γούστα μας, άλλα εμείς δεν πληρούμε τους δικούς του όρους, τότε οδηγούμαστε στην απόρριψη. Ναι, απόρριψη λέγεται, αλλά δεν πρέπει να της δίνουμε υπεραξία. Το γεγονός ότι δε γίναμε αποδεκτοί από κάποιους, δε σημαίνει αυτόματα ότι είμαστε άσχημοι ή δεν αξίζουμε την αποδοχή γενικότερα.

Μπορεί πολύ απλά να μην πληρούσαμε τις προϋποθέσεις του συγκεκριμένου ατόμου. Εάν για παράδειγμα ο άνθρωπος αυτός έχει ως κριτήριο επιλογής του τη ζυγαριά κι εσύ έχεις σταματήσει παρτίδες μαζί της, τότε αναπόφευκτα θα σε κόψει απ’ τη διαδικασία διαλογής. Ε και; Γιατί πρέπει αυτό να γίνεται σημαία και σημείο αναφοράς σου και να το φέρεις βαρέως κάθε φορά που κάποιο ερωτικό παιχνίδι δεν κερδίζεται. Όλοι έχουμε μειονεκτήματα κάποια γνωστά κι εμφανή και κάποια άγνωστα κι όλοι κάποια στιγμή φάγαμε απόρριψη ή θα απορριφθούμε για αυτά.

Το μεγάλο λάθος σε μια απόρριψη είναι πως δε θεωρούμε το γεγονός ως μεμονωμένο, αλλά τείνουμε να κατηγορούμε τους εαυτούς μας, επειδή δεν είχαμε όλα όσα η άλλη πλευρά ζήτησε. Κανείς, όμως, δε σκέφτεται πως για να μην τα έχουμε, μάλλον δεν τα χρειαζόμαστε. Σε καμία περίπτωση δε σημαίνει πως ό,τι είσαι κι ό,τι έχεις να δώσεις δε θα το γουστάρει κάποιος, ο οποίος έχει άλλα κριτήρια και γούστα.

Το ότι μας απέρριψαν επειδή δεν είχαμε το πάθος ή τη σκηνική παρουσία να ενσαρκώσουμε έναν συγκεκριμένο ρόλο είναι λάθος να θεωρείται σαν απόρριψη του ίδιου μας του εαυτού. Κανένας δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε όλους τους ρόλους που θα του ζητηθούν.

ΥΓ. Η ερωτική απόρριψη είναι πιο προσωπική και γι’ αυτό ενοχλεί, πληγώνει, πονάει περισσότερο. Την έχουμε βιώσει, όμως, όλοι κι εμείς οι ίδιοι ακόμα έχουμε απορρίψει ανθρώπους, όχι επειδή δεν άξιζαν, αλλά γιατί απλά δε μας άρεσαν.

Published in Απόψεις

Τον βρήκαμε επιτέλους τον άνθρωπό μας κι είναι εκείνος που μαζί του βιώνουμε μια αγάπη που δίνει άλλο χρώμα στη ρουτίνα μας. Για τα ζευγάρια που μετρούν χρόνια κοινής πορείας, μοιράζονται καθημερινότητες κι ίσως και το ίδιο σπίτι, υπάρχουν κάποιες κοινές συνήθειες που τα χαρακτηρίζουν.

 

1. Το μπάνιο πάντα θα είναι κατειλημμένο όταν το χρειάζεσαι

Η κλασική ιεροτελεστία πριν τα ραντεβού και φυσικά τα επικά πρωινά πριν τη δουλειά. Ένας αγώνας δρόμου για το ποιος θα προλάβει να μπει πρώτος. Τα στοιχήματα πάνε κι έρχονται και στην προκειμένη περίπτωση το πιο γρήγορο καζανάκι κερδίζει πανηγυρικά!

2. Τα δύο τρίτα του κρεβατιού ανήκουν μόνο στον έναν

Δεν έχει σημασία πόσο ζυγίζεις, αν είσαι μεγαλόσωμος, ψηλός ή μικροσκοπικός. Πάντα ένας απ’ τους δύο θα βρίσκεται τιμωρία στη γωνία του στρώματος, χωρίς να καταλαβαίνει το πώς και το γιατί. Κάποιος απλώνεται σαν χταπόδι το βράδυ κι εσύ το ανακαλύπτεις όταν πια βρίσκεσαι καταμεσής του πατώματος με το πάπλωμα αγκαλιά -αν δεν πρόλαβε να το καβατζώσει κι αυτό.

3. Μια μέρα δεν ξεκινάει καλά χωρίς φιλί για «καλημέρα»

«Ένα φιλάκι είναι λίγο, πολύ λίγο». Είναι ίσως η πιο σημαντική στιγμή της ημέρας, αφού αν δεν ξεκινήσει γλυκά, μάλλον θα πάει στραβά κι όλη η υπόλοιπη! Πάντα υπάρχει χρόνος για μια πρωινή αγκαλιά -ίσως εξελιχθεί και σε κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον. Αν την ξεχάσεις, μην εκπλαγείς αν δεν έχει ούτε βραδινή.

4. Αυτός με τα παγωμένα πόδια βρίσκει παρηγοριά και ζεστασιά στα πόδια του άλλου

Ο χειμώνας έχει όμορφες στιγμές, χαλαρές, χουχουλιάρικες, αλλά έχει και κρύο. Λατρεμένη η στιγμή που ερωτοτροπείς με την κουβέρτα, μέχρι που δύο κρύα πόδια έρχονται να μπουν ανάμεσά σας! Θα σου τριφτούν μέχρι να τα ζεστάνεις, πώς να πεις όχι;

5. Το ποιος θα πλύνει τα πιάτα μετά το φαγητό αποτελεί μια αιώνια κι άλυτη διαμάχη

Τι κι αν είναι η σειρά του άλλου; Τι κι αν ο ένας λέρωσε περισσότερα; Όσα κίτρινα χαρτάκια κι αν κολλήσεις μες στο σπίτι, πάντα θα παίζετε την κολοκυθιά γι’ αυτό το θέμα. Μπορείτε να δοκιμάσετε παιχνίδια με τις σαπουνάδες, αν δε φάτε καμιά γλίστρα, θα πλύνετε έστω κάνα ποτήρι.

6. Ό,τι κι αν γίνει μες στη μέρα πέφτετε για ύπνο μονιασμένοι

Μπορεί η διάθεσή σου μέσα στην ημέρα να έχει τα πάνω και τα κάτω της. Μπορεί να τσακωθείτε για χίλια-δυο ασήμαντα πράγματα, να κρατήσετε μούτρα, αλλά όταν έρθει η ώρα να κοιμηθείτε, ξαπλώνετε αγκαλιά!

7. Μία κάλτσα ροζ και μία λευκή δεν αποτελεί πάντα πρόβλημα

Όταν μιλάμε για το πλύσιμο των ρούχων κι οι απόψεις διίστανται για το αν κάτι ξεβάφει ή όχι. Έστω κι αν σου παραπέσει η χριστουγεννιάτικη κόκκινη καλτσούλα σου με τον Ρούντολφ στο πλυντήριο με τα λευκά, το ροζ πάντα θα είναι στη μόδα!

8. Το τελευταίο παγωτό/γλυκό ανήκει σε αυτόν που έχει φάει τα λιγότερα

Από εδώ εξαιρούνται οι λαίμαργοι που δεν τους σταματάει τίποτα! Είπαμε, άνθρωποι είμαστε, μπορεί να μας έπιασε μια υπογλυκαιμία ή να βρεθήκαμε σε μια ευάλωτη στιγμή, αλλά σκεφτόμαστε και τον άλλον. Έχουν γίνει φονικά για τέτοια πράγματα, παιδιά.

9. Μια κοινή αγαπησιάρικη φωτογραφία μία στις τόσες δεν είναι κακή ιδέα

Οι γαμπροί κι οι νύφες καραδοκούν, οι ανασφάλειες μας χτυπούν την πόρτα κι η ζήλια είναι πάντα επίκαιρο συναίσθημα. Για να μην αρχίσεις να τραγουδάς «ξημερώματα δίνεις δικαιώματα», καλό θα ήταν πού και πού να υπάρχει κάτι που να αποδεικνύει στους τρίτους πως είστε ακόμη μαζί.

10. Γκρίνια για τα άπειρα ρούχα που έβαλες πάλι στη βαλίτσα σου

Το πόσες αποσκευές θα πάρεις στις διακοπές δε θα έπρεπε να απασχολεί κανέναν, ακόμη κι αν χρειάζεσαι μεταφορική για να τις κουβαλήσεις. Υπάρχει περίπτωση να τα χρειαστείς όλα, φυσικά!

12. Στη γνωριμία με τους γονείς οι αδυναμίες αποκαλύπτονται από νωρίς

Είτε θα σε λατρέψουν είτε θα σε μισήσουν, μέση λύση δεν υπάρχει. Συνήθως, σε συμπαθούν τόσο που παίρνουν το μέρος σου και βλέπουν το παιδί τους να βγάζει καπνούς.

12. Το «σ’ αγαπώ» δεν είναι δεδομένο επειδή είστε καιρό μαζί

Ίσως το θεωρείς αυτονόητο, αλλά δε βλάπτει πού και πού να το λες. Όλοι έχουμε ανάγκη λίγη επιβεβαίωση.

13. Κι οι καβγάδες μες στο παιχνίδι της σχέσης είναι

Δε μιλάμε για καθημερινούς κι ομηρικούς καβγάδες αλλά για πεισματάκια και διαφωνίες, που στο τέλος αφήνουν το ζευγάρι πιο δεμένο.

14. Οι φίλοι και τα στέκια γίνονται πλέον κοινά

Οι φίλοι του καλού και της καλής σου είναι δύο φορές φίλοι σου. Βγαίνετε μαζί, πηγαίνετε διακοπές, έχετε το στέκι σας, από κάποια στιγμή και μετά δε θυμάσαι ποιος είναι φίλος ποιου, είστε όλοι μια παρέα.

15. Όλοι ξέρουμε πως οι φιλίες με τους πρώην είναι απαγορευμένες

Είσαι πλέον σε μια σοβαρή σχέση και δεν υπάρχουν περιθώρια για τυχόν επαφές που μπορούν να οδηγήσουν σε ρήξη κι αμφιβολίες! Αυτό σου έλλειπε.

16. Οι νυν είναι κλάσεις ανώτεροι απ’ τους πρώην

Εδώ που τα λέμε, προφανώς και ζηλεύουμε το παρελθόν του συντρόφου μας κι ας μην το βρίσκουμε λογικό, ενστικτωδώς μας συμβαίνει. Κοιτάμε, όμως, το παρόν και δεν αφήνουμε τα παλιά να μας γίνουν εμμονή και να χαλάσουν όσα ζούμε. Εσένα έχει επιλέξει!

17. Το σεξ όσο πάει και μειώνεται

Ναι, είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, κανένας λόγος να πανικοβαλλόμαστε. Ούτε ύποπτο είναι ούτε παράξενο! Από κάποια στιγμή και μετά το πάθος υποχωρεί, αλλά μας δένουν πολλά περισσότερα απ’ τη σαρκική επαφή.

18. Το ταμείο είναι κοινό

Ακόμα κι αν το ταμείο είναι μείον και το πορτοφόλι σου άδειο έχεις κάποιον να σε σιγοντάρει. Τη μία θα κεράσεις εσύ, την επόμενη εκείνος. Ακόμα κι αν στην τελική αράξετε στο παγκάκι με πασατέμπο, σούπερ θα περάσετε!

19. Με τον καιρό αρχίζετε να μοιάζετε -σε συμπεριφορές, ακόμη κι εμφανισιακά

Περνάτε τόσο χρόνο μαζί που καταλήγετε να φέρεστε και να σκέφτεστε με έναν κοινό τρόπο. Συνειδητά ή όχι, κλέβετε εκφράσεις ο ένας απ’ τον άλλο κι οι συνήθειες σας καταλήγουν να είναι ίδιες.

20. Δε θες να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς εκείνο

Το άλλο σου μισό, όπως λένε. Μετά από καιρό δεν είναι απλά μια σχέση αλλά ο σύντροφός σου. Εκείνος που έχει κατακτήσει ένα μεγάλο μέρος του εαυτού και της καρδιάς σου.

Από ένα σημείο και μετά, οι αναμνήσεις είναι κοινές. Το ταίρι σου είναι φίλος σου, εραστής σου, οικογένειά σου, φτιάχνετε μαζί στιγμές, σας δένουν όνειρα και πολλές μικρές (μα υπέροχες) καθημερινές συνήθειες!

Published in Bella Vita

Kυριακή μεσημέρι. Οι μυρωδιές του φαγητού της μάνας σου είχαν κατακλύσει από νωρίς το σπίτι.

Είχες κάνει (υποτίθεται) τα μαθήματά σου, είχες πεταχτεί στο πρακτορείο να ρίξεις ένα ΠΡΟ-ΠΟ του πατέρα σου (με έξι διπλές και κόστος 1.260 δραχμές) και πλέον μετρούσες αντίστροφα.

Από την ώρα που καθόσουν μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια στο τραπέζι μέχρι την ώρα που θα σηκωνόσουν ένα μόνο πράγμα υπήρχε στο μυαλό σου:

Τα παιχνίδια της αγωνιστικής στο πρωτάθλημα!

Ματς από το ραδιοφωνάκι: Οι μαγικές εποχές που ακούγαμε και χάναμε 10 χρόνια από τη ζωή μας!

Αφού έτρωγες λοιπόν βιαστικά, με την τελευταία μπουκιά του κοκκινιστού κυριολεκτικά στον λαιμό σου ακόμα, πεταγόσουν ελατήριο από την καρέκλα:

Αν η ομάδα σου έπαιζε εντός έδρας, για να πας στο γήπεδο παρέα με τον πατέρα σου.

Αν όμως η ομάδα σου έπαιζε εκτός έδρας (ή εντός αλλά για τον οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούσατε να πάτε εκείνη τη μέρα) η λύση ήταν μια:

ΡΑΔΙΟΦΩΝΑΚΙ!

Ματς από το ραδιοφωνάκι: Οι μαγικές εποχές που ακούγαμε και χάναμε 10 χρόνια από τη ζωή μας!

 

Έχουμε επιχειρήσει ξανά ν’ απαριθμήσουμε τους αμέτρητους λόγους που νοσταλγούμε την παλιά καλή Α’ Εθνική.

Σίγουρα όμως ένας από τους βασικότερους ήταν η μυσταγωγία του ν’ ακούς το παιχνίδι της ομάδας σου στο περιβόητο τρανζιστοράκι.

Με όλα τα παιχνίδια της αγωνιστικής να ξεκινούν ταυτόχρονα το μεσημέρι της Κυριακής (εκτός από το «καλό» που γινόταν απόγευμα και το έδειχνε η τηλεόραση) το να μεταφερθείς νοερά στο γήπεδο ήταν μονόδρομος σε περίπτωση που δεν μπορούσες να βρεθείς στην εξέδρα.

Βέβαια η αλήθεια είναι ότι και στο γήπεδο όταν πήγαινες, κουβαλούσες ενίοτε ραδιοφωνάκι.

Όχι μόνο για να ενημερώνεσαι τι κάνουν οι άλλες ομάδες, αλλά γιατί γούσταρες να γίνεσαι το επίκεντρο της εξέδρας και να σε ρωτούν όλοι τι γίνεται στα υπόλοιπα ματς.

Όπως και να ‘χει όμως, το ότι είχες μονάχα ήχο και όχι εικόνα του τι γίνεται στο παιχνίδι δεν ήταν απαραίτητα άσχημο. Είχε τη δική του μαγεία. Σ’ έκανε να νιώθεις περισσότερο το ματς.

Ματς από το ραδιοφωνάκι: Οι μαγικές εποχές που ακούγαμε και χάναμε 10 χρόνια από τη ζωή μας!

Καταρχάς ανέβαζες θερμοκρασία ακόμα κι όταν η περιγραφή δεν γινόταν από το γήπεδο της δικής σου ομάδας.

Άκουγες ιαχές «γκολ» από άλλο γήπεδο (αφού τα μικρόφωνα ήταν ανοιχτά παντού ώστε να μπορεί να παρέμβει άμεσα ο εκάστοτε σπίκερ) και η καρδιά σου έπαιζε ταμπούρλο:

Ήταν από τον δικό μας αγώνα; Κι αν ήταν, το βάλαμε ή το φάγαμε; Τα δευτερόλεπτα που μεσολαβούσαν μέχρι να μάθεις ήταν βασανιστικά, αλλά συναρπαστικά.

Έπειτα έπλαθες το παιχνίδι όπως ήθελες εσύ στο μυαλό σου. Μέσω του σπίκερ έφτιαχνες μια δική σου πραγματικότητα.

Γιατί αυτό που έκανε τότε ο σπίκερ ήταν πραγματικά λειτούργημα. Τα λόγια του (ως μόνου μέσου να μάθεις εκείνη την ώρα τι γινόταν στο γήπεδο) ήταν ευαγγέλιο. Γι’ αυτό φρόντιζε να σε βάλει -όσο περισσότερο μπορούσε- μέσα στο γήπεδο.

 

Ματς από το ραδιοφωνάκι: Οι μαγικές εποχές που ακούγαμε και χάναμε 10 χρόνια από τη ζωή μας!

Πριν τη σέντρα λοιπόν και αφού είχε μετρήσει πρόχειρα την προσέλευση του κόσμου, σε κατατόπιζε για το τι χρώματα φοράει κάθε ομάδα. Σε ποια εστία (βάσει της τοποθεσίας του γηπέδου) σουτάρει.

Και κάπου εκεί τα πραγματικά γεγονότα άρχιζαν να αναμειγνύονται γοητευτικά με την υπερβολή. Η κανονική δράση να περιχύνεται από (αναπόφευκτες) «σάλτσες».

Κι εσύ με τα μάτια γουρλωμένα και τ’ αυτιά τεντωμένα να κρέμεσαι κυριολεκτικά από το ραδιοφωνάκι.

Διότι αν ο σπίκερ ήταν πολύ ζωηρός και υπερβολικός, τα δέκα χρόνια ήταν ο μίνιμουμ χρόνος που έχανες από τη ζωή σου κατά τη διάρκεια του 90λεπτου.

Ήταν η μπάλα στη σέντρα κι εσύ πίστευες ότι είναι στη γραμμή του τέρματος -έτοιμη να τη σπρώξει κάποιος μέσα.

Γινόταν ένα απλά δυνατό μαρκάρισμα κι εσύ είχες συμπεράνει ότι επρόκειτο για καθαρή απόπειρα δολοφονίας.

Και φυσικά παιχνίδι στο οποίο η ομάδα σου ήταν μπροστά στο σκορ και προσπαθούσε να το κρατήσει ως τη λήξη ένιωθες ότι δεν λήγει ΠΟΤΕ!

Ότι η περιοχή σας βομβαρδίζεται από παντού. Ότι οι άλλοι (για κάποιον ανεξήγητο λόγο) μοιάζουν να παίζουν με παραπάνω παίκτες. Και ότι το μοιραίο ήταν απλά θέμα χρόνου να έρθει.

Όσο για τις αμφισβητούμενες φάσεις, ο σπίκερ (ήθελε-δεν ήθελε) έπρεπε να πάρει θέση. Δεν υπήρχε η τηλεοπτική πολυτέλεια/υπεκφυγή «μπορείτε να δείτε τη φάση και να βγάλετε τα συμπεράσματά σας».

Ματς από το ραδιοφωνάκι: Οι μαγικές εποχές που ακούγαμε και χάναμε 10 χρόνια από τη ζωή μας!

Το καλύτερο όμως (όπως συμβαίνει σε κάθε μορφή παρακολούθησης αγώνα) ήταν όταν έμπαινε γκολ. Γιατί το έφτιαχνες υπέροχο στο μυαλό σου!

Ακόμα κι αν ήταν ένα τζούφιο σουτ που κόντραρε και κατέληξε στα δίχτυα, μόνο το βράδυ που έβλεπες τις φάσεις στην «Αθλητική Κυριακή» συνειδητοποιούσες ότι ίσως και να είχες υπερβάλλει λιγάκι.

Όχι βέβαια ότι σ’ ενδιέφερε και πολύ. Η πραγματικότητα σπανίως μπορούσε να χαλάσει την υπέροχη εικόνα που το ραδιοφωνάκι είχε φτιάξει μέσα σου. Και την επόμενη Κυριακή την ίδια ώρα ένα ήταν σίγουρο:

Με τ’ αυτί κολλημένο στο ηχείο, η θρυλική μουσική από το «Μικρόφωνο στα γήπεδα» (με Κώστα Μότση, Ηρακλή Κοτζιά και Σήφη Βοτζάκη) θα σ’ έκανε ν’ ανατριχιάσεις ακριβώς όπως το καταφέρνει και σήμερα…

 
 
Published in Bella Vita

Αναρρίχηση που κόβει την ανάσα στους επιβλητικούς βράχους των Μετεώρων είχε την ευκαιρία να θαυμάσει την προηγούμενη εβδομάδα το διεθνές τηλεοπτικό και διαδικτυακό κοινό της κρατικής γερμανικής τηλεόρασης Deutsche Welle σε πεντάλεπτο αφιέρωμα που προβλήθηκε στο δημοφιλές εβδομαδιαίο μαγκαζίνο Euromaxx - Lifestyle Europe. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν από τις 26 έως τις 28 Αυγούστου στην περιοχή, με τη συνδρομή της Υπηρεσίας Εξωτερικού ΕΟΤ Γερμανίας και του Δήμου Καλαμπάκας και τη συνεργασία της Ορειβατικής Λέσχης Καλαμπάκας (ΟΛΚ), με τη δράση αυτή να εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική επικοινωνίας του Υπουργείου Τουρισμού και της υπουργού Έλενας Κουντουρά, την οποία υλοποιεί ο ΕΟΤ, για την ανάδειξη των ειδικών μορφών τουρισμού που προσφέρει η Ελλάδα και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου «365 μέρες το χρόνο».

Οι εντυπωσιακές πανοραμικές λήψεις από το φυσικό τοπίο αλλά και οι εκπληκτικές ικανότητες επαγγελματιών αναρριχητών καθήλωσαν τους θεατές, καθώς το βίντεο ακολούθησε τα «ίχνη» του διάσημου ηθοποιού Roger Moor και της κινηματογραφικής ταινίας «James Bond 007: Για τα μάτια σου μόνο», προβάλλοντας με εξαιρετική επιτυχία τόσο το σπορ της αναρρίχησης στη χώρα μας, όσο και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ευρύτερης περιοχής.

«Βοήθησαν», έστω εμμέσως, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην γιγάντωση της ακροδεξιού, ξενοφοβικού AfD στην Γερμανία; Μήπως τα στελέχη και απλά μέλη του κόμματος είχαν συγκεκριμένη στρατηγική για την αξιοποίηση των social media ή απλά οι ακραίες απόψεις μοιράζονται περισσότερο και από περισσότερους επειδή το «κοινό» είναι πιο παθιασμένο;

Ασχέτως ποια είναι η απάντηση- που σίγουρα δεν είναι εύκολο να δοθεί- γεγονός παραμένει πως το AfD υπήρξε πολύ πιο δραστήριο από όλα τα άλλα κόμματα στην Γερμανία που διεκδίκησαν την ψήφο των πολιτών στις τελευταίες εκλογέςκαι όπως αναφέρει δημοσίευμα του Reuters επικαλούμενο σχετική έκθεση για την on line δραστηριότητα του κόμματος πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2017η αξιοποίηση των δυνατοτήτων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης συνέβαλλε σημαντικά στην εκτόξευση των ποσοστών του. Σήμερα εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις ως το κόμμα που συγκεντρώνει το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στην πρόθεση ψήφου. 

Υπενθυμίζεται πως το AfD κέρδισε έδρες στο εθνικό κοινοβούλιο για πρώτη φορά τον περασμένο Σεπτέμβριο, και ένα ποσοστό 12,6% ενώ για την προεκλογική του εκστρατεία χρησιμοποίησε πολύ περισσότερο το Facebook και το Twitter συγκριτικά με τα άλλα κόμματα.

Συγκεκριμένα, περίπου οι μισές αναρτήσεις που αφορούσαν τις εκλογές και έγιναν retweet αφορούσαν το AfD και οι αναρτήσεις του κόμματος στο Facebook έγιναν share πέντε φορές περισσότερο επίσης συγκριτικά με των άλλων κομμάτων.

Τώρα, με τις περιφερειακές εκλογές να πλησιάζουν στην Βαυαρία και το Έσσε, το AfD κερδίζει και πάλι έδαφος με διαρκείς αναρτήσεις για θέματα όπως η «αύξηση της εγκληματικότητας» που σύμφωνα με τη δική του ανάγνωση οφείλεται στους πρόσφυγες/μετανάστες. Και για μια ακόμη φορά οι αναρτήσεις αυτές αναπαράγονται και διαδίδονται στα social media ευρέως και με ταχύτατους ρυθμούς από τους υποστηρικτές του κόμματος.

«Χρησιμοποιούν μηνύματα πολύ επιθετικά που ευνοούν την πόλωση, κάτι που προκαλεί τους χρήστες να αντιδρούν» εξηγεί ο Juan Carlos Medina Serrano από την ομάδα πολιτικών επιστημών του Πολυτεχνείου του Μονάχου, που δημοσίευσε την έκθεση.

JOHN MACDOUGALL via Getty Images

Στο μεταξύ το AfD μαζί με διάφορες ακροδεξιές ομάδες, έσπευσε επίσης να συμμετάσχει σε διαδηλώσεις για την δολοφονία ενός άνδρα στο Κέμνιτς, υπόθεση για την οποία συνελήφθησαν δύο αιτούντες άσυλο από το Ιράκ και τη Συρία. Το όλο θέμα προβλήθηκε με ένταση από το κόμμα στα social media και σύντομα «Το Κέμνιτς έγινε ένα από τα 10 κορυφαία hashtags στη Γερμανία για διάστημα δύο εβδομάδων», σχολίασε ο Medina Serrano.

Και η υποστήριξη αυξάνει

Παρά την καταδίκη από τα υπόλοιπα κόμματα του δημοκρατικού τόξου για την συμπόρευση του με ομάδες νεο-ναζί, το AfD κερδίζει όλο και περισσότερους υποστηρικτές μεταξύ των εφήβων, που βέβαια είναι και πιστοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ο εκπρόσωπος της AfD, Michael Pfalzgraf έχει δηλώσει ότι το κόμμα χρησιμοποίησε τα social media για να επικοινωνήσει με υποστηρικτές του και να κατανοήσει τις ανησυχίες τους και για να ενημερωθεί προκειμένου να διαμορφώσει και να διατυπώσει τα πολιτικά του αιτήματα.

Ο ίδιος αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες για τα χρήματα που δαπανώνται για τα social media αλλά ανέφερε ότι ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς, γίνεται από εθελοντές.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, όπως και με τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016, υπήρξαν ανησυχίες ότι οι ψηφοφόροι στη Γερμανία επηρεάζονται από «ψευδείς» ειδήσεις (fake news), αλλά η 60 σελίδων μελέτη που διεξήχθη διαπιστώνει ότι η εξάπλωση τους δεν ήταν σημαντική.

Σε ένα δείγμα 350 εκατομμυρίων tweets που συγκεντρώθηκαν σε διάστημα επτά μήνες πριν από τις γενικές εκλογές, κανένα από τα 100 πιο διαδεδομένα μηνύματα δεν περιείχαν/αφορούσαν ψευδείς ειδήσεις. Ωστόσο 51 από αυτά αφορούσαν το AfD.

Wolfgang Rattay / Reuters

 Σε ό,τι αφορά το Facebook, εννέα από τις 100 πιο shared stories παρουσιάζονται με τρόπο που στοχεύει στην πρόκληση έντονων αρνητικών συναισθημάτων κατά των προσφύγων, αλλά δεν περιείχαν ξεκάθαρα και αποδεδειγμένα στοιχεία «ψευδών ειδήσεων». Γι αυτό και όπως τονίζεται στην έκθεση, αυτά τα στοιχεία δεν αρκούν για να χαρακτηριστούν fake news. 

Retweeting

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης πως οι υποστηρικτές του AfD κατάφεραν να διευρύνουν το κοινό των αναρτήσεων τους ή των σχολίων τους. Χρήστες των social media, θετικά προσκείμενοι στο κόμμα, συχνά κάνουν αναρτήσεις στο Twitter που συνοδεύονται από links σε θέματα της Die Welt, που είναι ένα συντηρητικό μέσω, αλλά σε άλλα μέσα ενημέρωσης που ανήκουν στην «δεξιά πτέρυγα» των ΜΜΕ.

Αυτές οι αναρτήσεις προωθούν συχνά ιστοσελίδες με ειδήσεις όπως το Junge Freiheit και η γερμανική έκδοση του Epoch Times, που αποτελεί μέρος ενός ομίλου ΜΜΕ που δημιουργήθηκε από Κινεζο-Αμερικανούς, μέλη της σέκτας 
Falun Gong και εστιάζει επίσης σε θέματα μετανάστευσης που εστιάζει και το AfD. Επίσης δημοφιλείς είναι ιστοσελίδες ρωσικών ΜΜΕ όπως τοSputnik και RT Deutsch που σκιαγραφούν θετικά το AfD.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί κατά την έρευνα που διεξήχθη, δεν υπήρξαν πολλές ενδείξεις δραστηριότητας από ρωσικούς λογαριασμούς των γνωστών «trolls» που υποπτευόταν ότι επιχείρησαν να χειραγωγήσουν τις εκλογές στις ΗΠΑ. 

Τέλος παρατηρήθηκε πως στις σελίδες που διατηρούν στο Facebook τα γερμανικά πολιτικά κόμματα, το AfD καταγράφει τον μεγαλύτερο αριθμό επισκέψεων και οι αναρτήσεις του μοιράστηκαν πέντε φορές περισσότερο από αυτές του πλησιέστερου αντιπάλου του κόμματος. Και ενώ οι απαντήσεις των αναγνωστών στα μηνύματα στο Facebook των άλλων κομματιών έδειχναν ως επί το πλείστον πως τους άρεσαν ή ότι τα έβρισκαν αστεία οι αντιδράσεις στις αναρτήσεις του AfD εκφράζονται σε σημαντικό βαθμό με το emoji που δείχνει «θυμό»...

Πηγή: Reuters

Πλακάκια, βαψίματα και διάφορα άλλα μερεμέτια. Οι τεχνίτες στη Γερμανία δεν προλαβαίνουν τις δουλειές τους. Η έλλειψη προσωπικού δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στον κλάδο, κάτι το οποίο αντιλαμβάνονται και οι πελάτες.

Η Καταρίνα Λίσεν από τη Στουτγάρδη έχει απογοητευτεί. Εδώ και μήνες ψάχνει τεχνίτες να αναλάβουν την ανακαίνιση του διαμερίσματός της σε ένα νεοκλασικό κτίριο. Η διευθύντρια στον τομέα του μάρκετινγκ επικοινώνησε με εννέα εταιρείες, εκ των οποίων οι έξι της αρνήθηκαν αμέσως, οι δύο θα της έστελναν προσφορά που δεν ήρθε ποτέ και η τελευταία της έκανε μια «ουτοπική, δυσανάλογη με την αγορά» προσφορά.

Ποτέ δεν πίστευε η 51χρονη, η οποία δεν θέλει να δημοσιευτεί το πραγματικό της όνομα, ότι θα αναγκαζόταν να απασχολήσει κάποιον παράνομα. «Αλλά δεν μπόρεσα να βρω κάποιον» λέει χαρακτηριστικά.

Η έλλειψη τεχνιτών είναι αισθητή στη γερμανική αγορά. Συχνά οι πελάτες περιμένουν πολλές εβδομάδες. Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στο πεδίο των δημόσιων έργων. «Εδώ απαιτείται διαγωνισμός και υπάρχουν περιπτώσεις που δεν οι αρμόδιοι δεν λαμβάνουν ούτε μια αίτηση ανάληψης του έργου» λέει ο Γιόχεν Στόιμπερ από το Επιμελητήριο Αρχιτεκτόνων.

Οι τεχνίτες επιλέγουν τις δουλειές τους

Το πρόβλημα του κλάδου είναι ευρέως γνωστό και υφίσταται εδώ και χρόνια στη Γερμανία. Σύμφωνα με τον Γενικό Σύνδεσμο Γερμανών Τεχνιτών (ZDH) το 2017 υπήρχαν 150.000 ακάλυπτες θέσεις εργασίας στον κλάδο. Μάλιστα ο ZDH εκτιμά ότι «ο πραγματικός αριθμός είναι αρκετά μεγαλύτερος δεδομένου ότι δεν δηλώνουν όλοι οι εργοδότες τις ακάλυπτες θέσεις στην Υπηρεσία Εύρεσης Εργασίας.

Επιπλέον κάθε χρόνο υπάρχουν μεταξύ 15.000 και 20.000 κενές θέσεις σπουδαστών στον κλάδο. Το αποτέλεσμα είναι η έλλειψη επαγγελματιών και έτσι «οι τεχνίτες μπορούν να επιλέγουν τις δουλειές τους και να φουσκώνουν τις τιμές» λέει ο Κλάους Μίχελσεν από το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών (DIW).

Παραμένει ψηλά η ποιότητα των υπηρεσιών

Τι επιπτώσεις έχει όμως αυτή η έλλειψη στη φήμη των τεχνιτών και στην ποιότητα της δουλειάς τους; Καμία, υποστηρίζει το Κέντρο του Καταναλωτή στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, αφού ο αριθμός των καταναλωτών που εκφράζουν παράπονα για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών ή τον λογαριασμό παραμένει αμετάβλητος στους περίπου 500 το χρόνο.

Ο Κλάους Μίχελσεν από την άλλη πλευρά είναι βέβαιος ότι η πίεση χρόνου υπό την οποία εργάζονται πολλές εταιρείες έχει αρνητική επίδραση στη δουλειά τους. «Οι αυξημένες τιμές και ο χρόνος αναμονής κάνουν κακό τη φήμη των τεχνιτών», εκτιμά ο ίδιος.

Ωστόσο ο ίδιος δεν πιστεύει ότι η έλλειψη επαγγελματιών μπορεί μακροπρόθεσμα να ευνοήσει τη μαύρη εργασία. Την άποψη αυτή συμμερίζεται είναι και ο Μπέρνχαρντ Μπόοκμαν από το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Οικονομικής Έρευνας στο Τίμπιγκεν (IAW). «Συνήθως η οικονομική ανάπτυξη δεν επιτρέπει την παραοικονομία» δηλώνει ο επιστήμονας.

Στο μεταξύ το σπίτι της κ. Λίσεν είναι έτοιμο. «Ο Πολωνός τεχνίτης ήταν πολύ συνεπής και έκανε πολύ καλή δουλειά και ζήτησε ωρομίσθιο μόνο 20€ την ώρα» αναφέρει χαρακτηριστικά και δηλώνει ότι όταν θα χρειαστεί πάλι κάτι, θα τον προτιμήσει.

Πηγή: DW

Στις Βρυξέλλες σηκώνουν τα χέρια ψηλά για το ελληνικό αίτημα κατάργησης ή έστω αναβολής του μέτρου που προβλέπει τη μείωση των συντάξεων από το 2019 και δείχνουν το Βερολίνο...

Η αυριανή επίσκεψη λοιπόν του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου στη γερμανική πρωτεύουσα και η αναμενόμενη συνάντησή του με τον Γερμανό ομόλογό του Ολαφ Σολτς αποτελούν ευκαιρία για την κυβέρνηση να βολιδοσκοπήσει τις θέσεις του άξιου αντικαταστάτη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για την εφαρμογή ή όχι του μέτρου που επέβαλε με το έτσι θέλω και την ανοχή των Ευρωπαίων το ΔΝΤ.

Διότι, ουσιαστικά, η τύχη του εν λόγω μέτρου εξαρτάται από το Βερολίνο, το οποίο για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και ιδίως επίδειξης ισχύος επιμένει ανένδοτο στην εφαρμογή της μείωσης των συντάξεων στην Ελλάδα, με τη δικαιολογία ότι σε διαφορετική περίπτωση θα αντιδράσουν αρνητικά οι αγορές.

Την περασμένη εβδομάδα, φάνηκε πόσο αποδυναμωμένη είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όχι μόνο στο ελληνικό θέμα αλλά και γενικά στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σημερινή Ευρώπη των 27 (μεταναστευτικό, άνοδος της Ακροδεξιάς και... και...).

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ερωτηθείς σχετικά με το κατά πόσον υπάρχουν περιθώρια αναδιαπραγμάτευσης του μέτρου των περικοπών των συντάξεων, δήλωσε από το Στρασβούργο ότι «τα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί πρέπει να εφαρμοστούν». Τελεία και παύλα, χωρίς καμία άλλη διευκρίνιση.

Τι έγιναν οι αλλεπάλληλες δηλώσεις του αρμόδιου επιτρόπου Πιερ Μοσκοβισί, σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν παράθυρα για επανεξέταση της εφαρμογής του μέτρου

Καμία εξήγηση από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μόνο ο εκπρόσωπος Μαργαρίτης Σχοινάς έδωσε μια συνέχεια, για να επαναλάβει ξερά τη δήλωση του προέδρου του και να ρίξει το μπαλάκι στο Συμβούλιο της ευρωζώνης, ισχυριζόμενος ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν είναι δανειστής της Ελλάδας και συνεπώς οι αρμοδιότητές της είναι περιορισμένες. Μια δικαιολογία που επικαλείται η Επιτροπή όταν θέλει να βγάλει την ουρά της απέξω.

Τα «παράθυρα» Μοσκοβισί

Ως προς τον Πιερ Μοσκοβισί, που συμμετέχει στις συνεδριάσεις της ευρωζώνης και είναι λαλίστατος στις συνεντεύξεις Τύπου, καμία αντίδραση μετά το «άδειασμα» από τον Ζ.-Κ. Γιούνκερ.

Τίποτε, ούτε μία δήλωση, κάτι που να δικαιολογεί τα λεγόμενά του περί «παραθύρων» για την επανεξέταση του μέτρου για τη μείωση των συντάξεων. Εξαφανίστηκε από την κοινοτική επικαιρότητα...

Την περασμένη Παρασκευή, στην ερώτηση τι έγιναν οι δηλώσεις Μοσκοβισί, ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Αλεξάντερ Βιντερστάιν περιορίστηκε στην επανάληψη της δήλωσης Γιούνκερ «Pacta sunt servanta» (Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται)...

Ανγκελα Μέρκελ και Ολαφ ΣολτςΑνγκελα Μέρκελ και Ολαφ Σολτς | AP Photo/Markus Schreiber

Τι συνέβηΤο Βερολίνο, ενοχλημένο από τις δηλώσεις του Π. Μοσκοβισί, που δημιούργησαν κλίμα αισιοδοξίας στην Ελλάδα για τη μη εφαρμογή του μέτρου σχετικά με τη μείωση των συντάξεων, έστειλε μήνυμα στον Γιούνκερ να «αδειάσει» τον Γάλλο επίτροπο και να παγώσει κάθε αισιοδοξία. Οπως και έγινε.

Ο Λουξεμβούργιος, που αποχωρεί από την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα τέλη του 2019, είναι πολιτικά αδύναμος και έχει χάσει τον έλεγχο της Επιτροπής, στην οποία αλωνίζουν ο Γερμανός επίτροπος, δεξί χέρι της Ανγκελα Μέρκελ και άτυπα εκπρόσωπος των Γερμανών βιομηχάνων στην Ε.Ε., Γκίντερ Ετινγκερ, και ο πρόσφατα διορισθείς με περίεργες διαδικασίες γενικός γραμματέας της Κομισιόν, Γερμανός Μάρτιν Σελμάιερ, το «τέρας», όπως τον αποκαλεί ο Γιούνκερ.

Αυτοί οι δύο κινούν τα νήματα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετέφεραν την εντολή του Βερολίνου στον Ζ.-Κ. Γιούνκερ να «αδειάσει» τον Π. Μοσκοβισί...

Ακαμπτος και ο Ρέγκλινγκ

Προηγήθηκε η χρησιμοποίηση του άλλου αυλικού του Βερολίνου που διόρισε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Πρόκειται για τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Γερμανό Κλάους Ρέγκλινγκ, ο οποίος, μία ημέρα πριν από τη δήλωση Γιούνκερ στο Ευρωκοινοβούλιο, δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα και μάλιστα απείλησε ότι εάν δεν μειωθούν οι συντάξεις, θα παγώσουν τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους που αποφασίστηκαν στην ευρωζώνη τον Ιούνιο.

Σε συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στην εφημερίδα De Standaard, ο Ζ.Κ. Γιούνκερ καλεί όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να σχηματίσουν ένα ενιαίο μέτωπο απέναντι στους λαϊκιστές, αν και αναγνωρίζει ότι και ο ίδιος βλέπει ενίοτε τον εαυτό του ως ευρωσκεπτικιστή. Κάπως αργά η αυτοκριτική του Λουξεμβούργιου...

Τι έτρωγαν οι Ελληνες το 1.600 π.Χ.; Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας άφησε για λίγο στην άκρη τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο Ακρωτήρι της Θήρας και μίλησε για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας πριν από 3.500 χρόνια.

Η απολαυστική κουβέντα έγινε τον Μάιο του 2014 με την Ευάννα Βενάρδου στην Ελευθεροτυπία: Αποφλοίωση φάβας με αρχαίες μυλόπετρες «Βρήκαμε πολλά κατάλοιπα καρπών, μέσα σε δοχεία που φυλάσσονταν στα σπίτια. Καθώς έπεσε η τέφρα απανθρακώθηκαν και έτσι διατηρήθηκαν», εξηγεί ο Χρ. Ντούμας.

«Οι καρποί αυτοί ήταν προϊόντα καλλιεργειών -γι’ αυτό και έχουμε γνώσεις για τις καλλιέργειες εκείνης της εποχής. Βρήκαμε φάβα, φακές, κριθάρι-, σε ένα μάλιστα πιθάρι γεμάτο τέφρα βρήκαμε αποτυπώματα αμύγδαλων. Εντοπίσαμε επίσης πολλά κουκούτσια ελιών θρυμματισμένα, άρα μιλάμε για παραγωγή λαδιού. Βρήκαμε και ένα πιθάρι με σαλιγκάρια, αν και τα συγκεκριμένα ήταν εισαγωγής! Επρόκειτο για κρητικά σαλιγκάρια».

Βρήκαν όμως και πάρα πολλούς σπόρους από σύκα: «Αυτή ήταν η ζάχαρή τους. Και βέβαια, το σύκο ήταν το καθαρτικό τους!» (χαμογελάει).

Βρήκατε και υπολείμματα ψαριού;
«Μέσα σε πιθάρια εντοπίσαμε αποξηραμένα ψάρια και κόκαλα ψαριών. Μάλιστα, καθώς σκάβαμε σε βαθιά στρώματα για τα θεμέλια των στύλων του στεγάστρου, βρήκαμε γάρον (garum κατά τους Ρωμαίους).
Πρόκειται για μια πάστα από ψάρι, λιχουδιά για τους Ρωμαίους. Η αριστοκρατία απολάμβανε το καλύτερο μέρος του ψαριού, ενώ η «πλέμπα» και ο στρατός χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια, τις ουρές, τα πτερύγια. Βρήκαμε ένα τέτοιο πιθαράκι και επρόκειτο για σημαντική ανακάλυψη μιας και απέδειξε ότι 1.500 χρόνια πριν τους Ρωμαίους, το έφτιαχναν στη Θήρα. Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ενός λαού που ζει με και από τη θάλασσα…»

Η πιο σπάνια, όμως, λιχουδιά ήταν ο γάρος, μια εκλεκτή σάλτσα που εξυμνούσε ο Σοφοκλής, ο Πλάτωνας και ο Πλίνιος από εντόσθια ψαριών και μικρά ψάρια (σαρδέλες, αθερίνες) που παστώνονταν σε χοντρό αλάτι και απλώνονταν στον ήλιο 2-3 μήνες. Το παχύρευστο υγρό που έπαιρναν από το σούρωμα αραιωνόταν με ελαιόλαδο, κρασί ή ξύδι και αποθηκευόταν στο γαράριον για σάλτσα. Σε ορισμένες περιοχές, μάλιστα, έφτιαχναν γάρο μόνο από συκώτι κολιού ενώ η αρχική συνταγή έδωσε την ιδέα για την σάλτσα αντζούγιας των Σικελών και την γουόστερ σος (Worcestershire sauce).

– Κρέας έτρωγαν;
 «Βρήκαμε άφθονα κόκαλα από αιγοπρόβατα, που αποτελεί βασικό είδος κτηνοτροφίας και σήμερα στα νησιά, ελάχιστα βοοειδή (στα νησιά δεν μπορούν να εκθρέψουν μεγάλα ζώα) και πολύ λίγο κυνήγι (κουνέλια, αποδημητικά πουλιά). Βρήκαμε όμως πάρα πολλά κατάλοιπα από αχινούς, αχιβάδες, κυδώνια και άλλα παρεμφερή θαλασσινά».

 – Εχουμε ιδέα πώς τα μαγείρευαν ολ’ αυτά;
«Ξέρουμε πως είχαν τριποδικές χύτρες -που σημαίνει ότι, αν μη τι άλλο, έβραζαν. Γιαχνί πάντως δεν νομίζω πως έφτιαχναν, αφού δεν είχαν ντομάτες. Σήμερα μπορεί να μιλάμε για τα περίφημα σαντορινιά ντοματάκια, όμως οι ντομάτες μας ήρθαν από την Αμερική! Βρήκαμε επίσης ταψιά και φορητά τριποδικά φουρνάκια: φωτιά από πάνω, φωτιά από κάτω και ταψάκι με καπάκι και πορτούλα. Ενα είδος γάστρας με πόδια». Κρατευτές σουβλακιών

 – Τι σας εξέπληξε πιο πολύ από αυτά που ανακαλύψατε;
«Οι Κρατευτές: πάνω τους έψηναν σουβλάκια. Είχαν εγκοπές αλλά και τρυπούλες για να κυκλοφορεί ο αέρας και να μην σβήνουν τα κάρβουνα. Ηταν πολύ εργονομικοί. Στην άκρη τους είχαν το σχήμα κεφαλής κριαριού. Και εξασφάλιζαν και ένα υγιεινό ψήσιμο, αφού το λίπος έπεφτε».

– Δηλαδή, το σουβλάκι είναι δικό μας έδεσμα… Κι όμως, κάποιοι σήμερα νομίζουν ακόμα πως είναι τουρκικής προέλευσης.
 «Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο. Οι Τούρκοι ήρθαν το 1453 μ.Χ. Κάποτε είχα μια κουβέντα με έναν διαπρεπή Τούρκο αρχαιολόγο, τον ελληνιστή Εκρέμ Ακουργκάλ. Και του έλεγα ότι έχουμε δανειστεί κι εμείς πολλά από την τουρκική κουζίνα. Φέρνοντάς του ως παράδειγμα τον κεφτέ. Και μου λέει:

 «Είστε αφελής. Οι Τούρκοι όταν ήρθαν εδώ ήταν νομάδες. Δεν είχαν κουζίνα. Απλώς υιοθέτησαν τη βυζαντινή κουζίνα. Ας μην κοροϊδευόμαστε: η λέξη «κεφτές» δεν είναι τούρκικη. Είναι η βυζαντινή λέξη «κοπτόν κρέας…».

Και πράγματι, θυμάμαι ακόμα τη μαμά μου και τη γιαγιά μου να κόβουν γρήγορα και σταυρωτά το κρέας με δύο κοφτερά μαχαίρια κάνοντας το κιμά!».

– Οι ανασκαφές του Ακρωτηρίου αποτελούν τα παλαιότερα τεκμήρια για το τι έτρωγαν οι Ελληνες;
«Οχι. Υπάρχουν σκόρπια ευρήματα και από τη νεολιθική εποχή (5η και 4η χιλιετία π.Χ.) σε Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη. Ομως στο Ακρωτήρι, χάρη στο ηφαίστειο, πρώτη φορά βρέθηκαν τόσο πολλά μαζεμένα -και τόσο καλά διατηρημένα. Σκεφθείτε πως στις λάβες της Σαντορίνης υπάρχουν εγκλείσματα φυτών όπως τα φοινικόδεντρα ή οι ελιές που χρονολογούνται 60.000 χρόνια πριν από σήμερα. Και αποκαλύπτουν ένα κλίμα που δεν διαφέρει από το σημερινό. Στα πρώιμα ιστορικά χρόνια, την 5η, 4η ή 3η χιλιετία π.Χ., οι άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν την ίδια αυτή άγρια χλωρίδα». Η περίφημη μεσογειακή διατροφή έχει πολύ μακρινές ρίζες τελικά.

Published in Bella Vita

O μεξικανός σκηνοθέτης Αλεχάνδρο Γκονζάλες Ιναρίτου στην  ομώνυμη ταινία του, επιχείρησε να μας πείσει ότι η ψυχή ζυγίζει 21 γραμμάρια, όσο και το βάρος που χάνει το σώμα αμέσως μετά τον θάνατο. Φαίνεται όμως ότι και οι αρχαίοι Έλληνες είχαν την ίδια αντίληψη. Πίστευαν πως κάθε ψυχή, ανάλογα με τις πράξεις της, αποκτά και διαφορετικό βάρος. Και για να της δώσουν την θέση που της άξιζε στον Κάτω Κόσμο, πρώτα έπρεπε να την ζυγίσουν. Ακριβώς αυτό τον ρόλο έχουν οι ζυγοί ψυχοστασίας που βρέθηκαν στους ταφικούς περιβόλους των πολύχρυσων Μυκηνών, του μυθικού βασιλείου του Αγαμέμνονα.

Λεπτεπίλεπτες και κατασκευασμένες από χρυσό είναι οι ζυγαριές του 16ου αιώνα π.Χ. που σήμερα εκτίθενται  στο Εθνικό Αρχαιολογικό μουσείο και οι οποίες αποκλείεται να χρησιμοποιούνταν για εμπορικούς σκοπούς. Αν παρατηρήσει κάποιος στα μικρά τους δισκάκια είναι χαραγμένες πεταλούδες με χάντρες στα φτερά τους ή λουλούδια με έξι πέταλα και θεωρούνται εξαίρετα δείγματα της υψηλής τεχνικής που είχε αναπτυχθεί στην πόλη που ίδρυσε ο Περσέας και πήρε το όνομά του. Η πεταλούδα στην ελληνική γλώσσα λέγεται ψυχή και συχνά μάλιστα χρησιμοποιείται για να απεικονίσει την ανθρώπινη ψυχή. Οι χρυσές ζυγαριές έμπαιναν στον τάφο του επιφανούς νεκρού για να ζυγίσουν την ψυχή του. Το θέμα είναι πως γινόταν η ψυχοστασία, καθώς η διαδικασία είναι γνωστή ήδη από τους Αιγυπτίους .

Στις τοιχογραφίες των αιγυπτιακών τάφων αλλά και στο Βιβλίο των Νεκρών, φαίνεται αμέσως μετά τον θάνατο η ψυχή κάθε αποθανόντος, να ζυγίζεται παρουσία του βασιλέως των νεκρών. Στην κορυφή της ζυγαριάς δεσπόζει το κεφάλι της θεάς Μάατ που σχετιζόταν με την τάξη και την αλήθεια. Το φτερό, σύμβολο της θεάς, καταλάμβανε τον έναν δίσκο και η καρδιά του νεκρού τον άλλον. Από την άλλη ο θεός της σοφίας και της γραφής Θωθ σημείωνε το αποτέλεσμα που έκρινε και την ευδαιμονία της ψυχής. Στον ελληνικό κόσμο, τουλάχιστον σύμφωνα με τον Όμηρο, πιστεύεται πως οι ζυγοί ψυχοστασίας είχαν και έναν διαφορετικό ρόλο. Στη χρυσή ζυγαριά του Διός τοποθετούνταν τα είδωλα ή οι κήρες – οι θανατικές μοίρες- των ανθρώπων και το αποτέλεσμα έκρινε ποιος θα έχανε τη ζωή του κατά την διάρκεια της μάχης.

Οι χρυσοί ανάγλυφοι δίσκοι που τοποθετούνταν στον τάφο του νεκρού για να μετρήσουν το βάρος της ψυχής, ανάλογα με τις πράξεις του... 

Η ψυχοστασία έχει περάσει και σε τραγωδίες του Αισχύλου, στην οποία η θεά Θέτις και η Ηώς ζύγιζαν τις ζωές των παιδιών τους. Επίσης και στη χριστιανική θρησκεία έχει περάσει η δοξασία της ψυχοστασίας, σύμφωνα με την οποία ο Αρχάγγελος Μιχαήλ κρατά ζυγαριά στην οποία ζυγίζονται οι ψυχές των νεκρών, ενώ ο διάβολος καραδοκεί για το αποτέλεσμα....

Published in Bella Vita