Items filtered by date: Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018 - Radio 0211

Είναι φορές που η σιωπή τελικά, φωνάζει! Πόσο αντιφατικό ακούγεται αυτό…

Και όμως είναι αλήθεια, μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες!

Θυμάμαι κάποιες στιγμές σιωπηλές, που ναι μεν δεν μου μιλούσες, αλλά εγώ σε άκουγα. Ήταν σαν να μιλούσαν οι σκέψεις σου και οι λέξεις να έφταναν στα αυτιά μου, ηχηρά!

Σιωπή...

Είναι οι στιγμές εκείνες που σιώπησες, γιατί δεν ήξερες πως να αντιδράσεις… Σκεφτόσουν την επόμενη κίνηση σου και μέχρι τελικά να αποφασίσεις την τελική ενέργεια σου, απλά σιωπούσες.

Είναι ακόμα οι στιγμές εκείνες, που μου θύμωσες πολύ! Κάποια βράδια που μετά από έντονες διαφωνίες και λογομαχίες, αν και το αίμα είχε ανέβει στο κεφάλι, εσύ φέρθηκες ώριμα… Προτίμησες να σιωπήσεις, παρά να πεις λόγια που θα με πίκραιναν και που φυσικά θα μετάνιωνες στη συνέχεια, αν τα ξεστόμιζες!

Αυτές οι στιγμές χαρακτηρίζονταν από απόλυτη ησυχία!

Ξέρεις κάτι όμως? Αυτές οι σιωπές έχουν μια θλίψη μέσα τους ή ένα σχετικό θυμό… μια πικρία, μια αγανάκτηση, ένα παράπονο.

Δεν μου αρέσει αυτή η σιωπή… Με τρομάζει, με φοβίζει, με κάνει να δημιουργώ σενάρια με το νου μου και να νιώθω πως σε χάνω.

Εγώ αναζητώ άλλου είδους σιωπή.

Εκείνη που δεν θορυβεί για να μην χαλάσει τη μαγική μας στιγμή. Είναι η σιγή εκείνη που υπάρχει, όταν με αγγίζεις ερωτικά, με ακουμπάς τρυφερά και με φιλάς παθιασμένα.

Αυτή τη σιωπή, τη χαρακτηρίζω ερωτεύσιμη! Ζούμε το δικό μας παραμύθι, όπου είμαστε εγώ και εσύ, κανένας άλλος και δεν μιλάμε,για να μην ξυπνήσουμε από το παραμυθένιο όνειρό μας!

Σιωπές που κρύβουν όνειρα για ένα κοινό μέλλον και δεν εκφράζονται για να μη χαλάσουν το σύγχρονο παρόν.

Βλέμματα που παίρνουν φωτιά, αγγίγματα όλο υποσχέσεις, αγκαλιασμένοι σφιχτά κάτω από το φως του φεγγαριού, με τη μουσική να παίζει χαμηλά και εμείς να κρατιόμαστε χέρι- χέρι.

Θα σε ρωτήσω τι σκέφτεσαι… Ίσως και να προβληματιστώ που είσαι τόσο σιωπηλός και τελικά θα πάρω το θάρρος να σου πω «Μίλησε μου!»

Και εσύ θα απαντήσεις «Τώρα δεν σκέφτομαι...»

Είναι τότε που ξέρω ότι έχεις αφεθεί ψυχή τε και σώματι… Και το χαμόγελο μου είναι πιο πλατύ από ποτέ, τα μάτια μου λάμπουν και μάντεψε… η αιτία είσαι ΕΣΥ!

Μου αρκεί! Δεν θέλω λόγια τώρα! Διαβάζω το βλέμμα σου και βλέπω την πραότητα στο πρόσωπο σου.

Φαίνεσαι και εσύ ευτυχισμένος. Τίποτα άλλο για απόψε… Απλώς κράτα με σφιχτά στην αγκαλιά σου, γιατί όπως λέει και η Ελένη Τσαλιγοπούλου «και μετά δεν μιλάμε πολύ, γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή!»

Όνειρα γλυκά, γεμάτα αγάπη και τρυφερότητα!

Published in Απόψεις

Στις μέρες μας συναντάμε ολοένα και περισσότερα μπερδέματα στις σχέσεις, είτε πρόκειται για φιλικές είτε για ερωτικές είτε ακόμα και για συγγενικές. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ όμως γιατί; Πάντα υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος, αλλά για να μη σας χαλάσω τη διάθεση και θυμηθείτε καταστάσεις που θέλετε να ξεχάσετε και μετά να τα ποτάκια και να τα τσιγάρα, θα το πάρουμε λίγο στην ... πλάκα.

1. Λεφτά, λεφτά, λεφτά!

Η κατάρα της εποχής μας δεν είναι άλλη από τα λεφτά. Πάντα το πρώτο μας πρόβλημα και πάντα η μοναδική μας σκέψη. Οι «γκόμενες» ψάχνουν για άντρες που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, οι «γαμπροί» έχουν μετατραπεί σε προικοθήρες, αλλά κι οι συγγενείς απο την άλλη, στα οικογενειακά τραπέζια της Κυριακής, κοιτάζουν να δουν ποιος φοράει το ακριβότερο μπλουζάκι. Αυτό δεν είναι σχέσεις... Το Χρηματιστήριο είναι!

2. Έλλειψη εργασίας– Έλλειψη δραστηριότητας.

Ειδικοί λένε πως όταν ένας άνθρωπος δεν εργάζεται για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ο εγκέφαλος του αδρανοποιείται. Κάποιος λοιπόν που μένει για πολύ καιρό εκτός του επαγγελματικού χώρου, έχει σαν συνέπεια να μην εξελίσσεται και κοινωνικά. Και κάπως έτσι ο υπολογιστής γίνεται ο μοναδκός μας φίλος! Μα να θυμάστε... δεν μπορεί να μας μιλήσει.

3. Καταναλωτικοι Τερατούληδες! 

Όλη μέρα κι όλη νύχτα δεν σκέφτομαστε κάτι άλλο πέρα από το πώς θα αγοράσουμε! Ήθελα να 'ξερα τι θα τα κάνουμε όλα αυτά τα ρούχα και τα παπούτσια. Πού θα τα βάλουμε; Πω, πω! Αχόρταγα πλάσματα που έχουμε γίνει και δεν έχουμε πλέον καθόλου μυαλό για να σκεφτούμε να κάνουμε ένα δώρο στους γύρω μας, έτσι ρε παιδί μου, μια έκπληξη, για να μη χαθεί η μαγεία! ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ! Μονοτονία !

Αναγνώστες μου, πήρατε μια γεύση; Ταυτιστήκατε; Έλατε τώρα, σε μένα μιλάτε, σας κατάλαβα! Άλλου είναι η ουσία όμως...  Μήπως να ξεκινήσουμε όλοι μαζί το ψάξιμο;

Published in Απόψεις