Items filtered by date: Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018 - Radio 0211

Η Μπεάτε Τσέπε, μοναδική επιζήσασα μιας νεοναζιστικής ομάδας που διέπραξε δέκα φόνους με ρατσιστικό κίνητρο, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από ομοσπονδιακό δικαστήριο της Γερμανίας, αφού κρίθηκε ένοχη για δέκα ανθρωποκτονίες.

Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το δικαστήριο του Μονάχου έκρινε την 43χρονη Τσέπε ένοχη για συμμετοχή στην οργάνωση Εθνικό Σοσιαλιστικό Υπόγειο Ρεύμα (NSU), τα μέλη της οποίας σκότωσαν οκτώ Τούρκους μετανάστες, έναν Έλληνα και μία Γερμανίδα αστυνομικό από το 2000 ως το 2007.

Η Τσέπε έχει αρνηθεί τη συμμετοχή της στους φόνους μαζί με δύο άνδρες, τον Ούβε Μπένχαρντ και τον Ούβε Μούντλος, οι οποίοι αυτοκτόνησαν το 2011 όταν η αστυνομία εντόπισε κατά λάθος την οργάνωση. Ωστόσο έχει δηλώσει, μέσω του δικηγόρου της, ότι νιώθει ηθικά υπεύθυνη επειδή δεν τους σταμάτησε.

Πόση σημασία μπορεί να έχει ένα όνομα; Μάλλον μεγάλη, αν είσαι Γερμανός πολιτικός ή τεχνοκράτης και ψάχνεις να βρεις πώς θα ονομάσεις αυτά τα νέα φρουρούμενα στρατόπεδα προσφύγων, στα σύνορά σου με την Αυστρία.
 
Πρέπει να τους δώσεις ένα όνομα σύντομο, εύληπτο και, το κυριότερο, ουδέτερο και απαλλαγμένο από τον ζόφο του ναζιστικού παρελθόντος.
 
«Πείτε τα όπως θέλετε, αλλά προς Θεού όχι στρατόπεδα!». Με τον τίτλο αυτό, πάνω από μια φωτογραφία που δείχνει την είσοδο του Νταχάου (στη Βαυαρία), το Politico εξηγεί το πρόβλημα: αναζητώντας ένα όνομα για τα νέα κέντρα κράτησης αιτούντων άσυλο στο έδαφός της, η Γερμανία σκόνταψε, μοιραία, στη χιτλερική θηριωδία.
 
Καθώς η καγκελάριος Μέρκελ και ο σκληρός Βαυαρός υπουργός της των Εσωτερικών Χορστ Ζεεχόφερ του CSU, συγκρούονταν φραστικά για την λεγόμενη «δευτερεύουσα μετανάστευση», πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν στα νότια σύνορα με την Αυστρία έχοντας καταθέσει αίτηση ασύλου σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα (δηλ. κυρίως στην Ιταλία), στο παρασκήνιο είχε ξεσπάσει ένας άλλος πόλεμος, αυτή τη φορά για τις λέξεις - ανάμεσα στους απρόσωπους τεχνοκράτες που πάσχιζαν να βρουν ένα όνομα για τα στρατόπεδα προσφύγων βάσει του πολιτικού συμβιβασμού που συμφωνήθηκε τελικά (για να μην καταρρεύσει η γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού).
 
Το ακανθώδες ζήτημα; Να βρουν ένα όνομα για αυτά τα νέα στρατόπεδα προσφύγων της Γερμανίας, αποφεύγοντας όμως, πάση θυσία, την ίδια τη λέξη στρατόπεδο (lager στα γερμανικά), που ξυπνάει αναπόφευκτα την φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης (Konzentrationslager) και του Ολοκαυτώματος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
 
Μέρος της ιδιοφυΐας της γερμανικής γλώσσας είναι το ευρύ πεδίο που προσφέρει για τη δημιουργία καινούργιων, σύνθετων λέξεων από τον συνδυασμό δύο υπαρχουσών σε έναν νεολογισμό. Σκεφτείτε λέξεις όπως schadenfreude (σσ. η κακόβουλη χαρά που νιώθει κάποιος για τη δυστυχία του άλλου), dummkopf (ο ηλίθιος, από τις λέξεις ανόητο κεφάλι) ή fahrvergnügen (η απόλαυση της οδήγησης).
 
Φταίει ο Β'Παγκόσμιος Πόλεμος
 
Αλλά στον κόσμο της διεθνούς πολιτικής, αυτό το χαριτωμένο παιχνίδι με τις λέξεις χάνει γρήγορα το χιούμορ του. Όπως και για άλλα πολλά στη σύγχρονη Γερμανία, φταίει ο πόλεμος, γράφει το Politico.

 
Kαι εξηγεί: «Οι Ναζιστές ήταν ενθουσιώδεις γλωσσοπλάστες, και η προπαγάνδα τους αναμόρφωσε τη γερμανική με τρόπους που εξακολουθούν να είναι αισθητοί ακόμα και σήμερα. Ένα ολόκληρο επιστημονικό πεδίο περιστρέφεται γύρω από την απάλειψη ή και τηνσυζήτηση για τους όρους και τις φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τους ναζιστές και εξακολουθούν να υφίστανται στην καθομιλουμένη.
 
Πράγματι, όταν ανήλθαν στην εξουσία, την δεκαετία του 1930, οι Ναζιστές του Αδόλφου Χίτλερ εισήγαγαν μια σειρά από νέους επίσημους όρους, που αρχικά έμοιαζαν μέρος μιας αβλαβούς γραφειοκρατικής φρασεολογίας: Geheimstaatspolizei (Μυστική κρατική αστυνομία, το αρκτικόλεξο της τρομερής Gestapo), Schutzstaffel (Oμάδα προστασίας, τα εξίσου βάρβαρα SS), και βεβαίως Konzentrationslager (στρατόπεδο συγκέντρωσης), για να αναφέρουμε μόνο μερικά εξέχοντα παραδείγματα.
 
Και είναι η φρικτή κληρονομιά αυτής της τελευταίας λέξης, την οποία πάσχισαν, για πολύ ευνόητους λόγους, να αποφύγουν οι γραφειοκράτες της σημερινής γερμανικής κυβέρνησης. Αν και η φράση «στρατόπεδο συγκέντρωσης» (concentration camp στα αγγλικά) χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα από τους Βρετανούς αποικιοκράτες της βασίλισσας Βικτωρίας (σσ. για εγκλεισμό προσφύγων και αιχμαλώτων στη διάρκεια του πολέμου των Μπόερ κατά των Ολλανδών αποίκων στη Νότια Αφρική, στα τέλη του 19ου αιώνα), σήμερα έχει συνδεθεί αποκλειστικά με την ναζιστική θηριωδία και το Ολοκαύτωμα.
 
Επομένως, κάθε χρήση της λέξης Lager («με τη σημασία του στρατοπέδου, και όχι της μπύρας», αστειεύεται το Politico), όπως στην περίπτωση του Flüchtlingslager («στρατόπεδο προσφύγων») θα ξυπνούσε φρικτές μνήμες από το μεγαλύτερο έγκλημα του 20ού αιώνα (πόσω μάλλον όταν μιλάμε για στρατόπεδα προσφύγων επί γερμανικού εδάφους).
 
Καυστική σάτιρα
 
Αυτός ο κρατικός προβληματισμός γύρω από το όνομα για τα στρατόπεδα προσφύγων έδωσε λαβή για πικρό χιούμορ, αλλά και για πιο σοβαρό σχολιασμό στη Γερμανία.
 
Ο Γιάν Μπέμερμαν, δημοφιλής τηλεοπτικός κωμικός, έκανε καυστική σάτιρα λέγοντας ότι οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης εξετάζουν μια σειρά δυνατοτήτων, όπως: Freiheitsgefängnis (φυλακή ελευθερίας), Sozialhaftcenter (κέντρο κοινωνικής κράτησης) και Gute Laune Lager (στρατόπεδο της χαράς).
 
Στο απόγειο της προσφυγικής/μεταναστευτικής κρίσης το 2015, προτιμήθηκαν οι αγγλικές λέξεις «hotspots» ή «camps», και πάντως κανείς στη Γερμανία δεν μίλησε για στρατόπεδα. Τώρα δοκιμάζονται κάποιοι νέοι ευφημισμοί, όπως Transitzonen (ζώνες ή κέντρα διέλευσης), Anlandeplattform (εξέδρες ή πλατφόρμες αποβίβασης, για τα στρατόπεδα που ενδέχεται να δημιουργηθούν με ευρωπαϊκά χρήματα σε χώρες που δεν ανήκουν στην ΕΕ) και Exprescentren (κέντρα εξπρές).
 
Μια άλλη πρόταση που ακούστηκε ήταν Kontrollierte Zentren (κέντρα ελέγχου), αλλά και αυτή απορρίφθηκε - διότι στα γερμανικά, η συντομογραφία KZ είναι συνώνυμη με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
 
«Παρόλα αυτά, η λέξη Lager δεν είναι χωρίς τους υπερασπιστές της», καταλήγει το Politico.
 
«Υπήρχαν Lager πολύ πριν από τη ναζιστική περίοδο και η λέξη αυτή μπορεί να έχει θετική σημασία», έγραψε ο Ματίας Χάϊνε, αρθρογράφος στην Die Welt, αναφέροντας παραδείγματα όπως το Ferienlager (στρατόπεδο διακοπών, δηλ. κατασκήνωση).
 
«Η υποβάθμιση της σημασίας της [λέξης Lager] ώστε να συνδεθεί αποκλειστικά με το KZ και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι δυσφημιστική, και δεν αποδεικνύει τίποτα. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα υπέρ και κατά των αυστηρότερων ελέγχων στα σύνορα, αλλά η λέξη Lager δεν είναι ένα από αυτά», έγραψε ο Χάϊνε.
Ο Χριστιανοκοινωνιστής γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χόρστ Ζεεχόφερ, παρουσίασε από το Βερολίνο το σχέδιο για το μεταναστευτικό το οποίο πριν ακόμα δημοσιευτεί, είχε οδηγήσει τον γερμανικό κυβερνητικό συνασπισμό στα πρόθυρα της κατάρρευσης. 

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο γερμανός υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι περιμένει «πάρα πολύ δύσκολες» διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα και την Ιταλία.

Τα 63 άρθρα του σχεδίου αναφέρονται σε μια δέσμη εθνικών μέτρων και σε μέτρα τα οποία θα πρέπει να συμφωνηθούν με τους ευρωπαίους εταίρους. Σκοπός του σχεδίου είναι ο περιορισμός της παράτυπης μετανάστευσης και η καλύτερη διαχείριση του προσφυγικού, τόνισε ο υπ. Εσωτερικών στη συνέντευξη Τύπου. 

Αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία του εγχειρήματος, είναι η επίτευξη συμφωνιών με κράτη-μέλη της ΕΕ, από τα οποία έρχονται πρόσφυγες στη Γερμανία, οι οποίοι έχουν αιτηθεί άσυλο σε αυτές τις χώρες. Βάσει του Κανονισμού του Δουβλίνου, η Γερμανία έχει το δικαίωμα να επαναπροωθεί τους πρόσφυγες. Ο Κανονισμός δεν λειτουργεί πλέον, και για αυτό ο κ. Ζεεχόφερ επιδιώκει τώρα να πετύχει την επαναπροώθηση με διμερείς συμφωνίες - προπαντός με την Ιταλία και την Ελλάδα απ' όπου έρχονται οι περισσότεροι αιτούντες άσυλο. Σύμφωνα με πληροφορίες της Deutsche Welle, τεχνικά κλιμάκια του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών βρίσκονται από σήμερα στην Αθήνα για συνομιλίες με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. 

 

 

Άρθρα του σχεδίου που αφορούν την Ελλάδα

Το επίμαχο σημείο των συνομιλιών με την ελληνική κυβέρνηση αφορά το άρθρο 21 του σχεδίου: «Απαίτηση για συνεπή εφαρμογή του Κανονισμού του Δουβλίνου από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και εντατικοποίηση των συνομιλιών με στόχο την αύξηση του αριθμού επαναπροωθήσεων στα αρμόδια κράτη μέλη. Σε διαφορετική περίπτωση θα ληφθούν εθνικά μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας στις επαναπροωθήσεις με βάση το Δουβλίνο, ειδικά στην περίπτωση παράνομης επιστροφής στη Γερμανία». 

Το δεύτερο μέρος αυτού του άρθρου αποτέλεσε το μήλο της έριδος της αντιπαράθεσης του κ. Ζεεχόφερ με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ επειδή εισηγείται μονομερή μέτρα της Γερμανίας χωρίς συνεννόηση με τους ευρωπαίους εταίρους. Παρ' ό,τι ο κυβερνητικός συνασπισμός συμφώνησε να μην υπάρξουν μονομερή μέτρα ο κ. Ζεεχόφερ διατήρησε αυτή την πρόβλεψη στο σχέδιο του. Η εξήγηση του στη συνέντευξη Τύπου ήταν ότι πρόκειται για δικές του προτάσεις και όχι για απόφαση της κυβέρνησης. Από τα συμφραζόμενα των δηλώσεών του προκύπτει πάντως πως κατά αυτό τον τρόπο σκοπεύει να ασκήσει πίεση στις διαπραγματεύσεις.

Το άρθρο 22 του σχεδίου αναφέρεται στην παροχή στήριξης στα Hot Spot σε Ελλάδα και Ιταλία με προσωπικό των κρατών μελών της ΕΕ όπως και στη «διεύρυνση» του σχεδίου για «Hot Spot/Ελεγχόμενες δομές» στο πνεύμα των συμπερασμάτων της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 28 Ιουνίου 2018. 

Στο δε άρθρο 23 ανακοινώνεται γερμανική πρωτοβουλία για την επεξεργασία ενός «τυποποιημένου μοντέλου» Hot Spot/Ελεγχόμενων δομών που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί «σε περίπτωση ανάγκης σε άλλες περιοχές», δηλαδή εκτός Ευρώπης. 

Το άρθρο 24 εισηγείται τη «βελτίωση των συνθηκών στέγασης» στα ελληνικά νησιά και την «παρεμπόδιση μεταφορών στην ηπειρωτική χώρα» με την «ενεργοποίηση βοηθειών της ΕΕ». Το άρθρο 25 αναφέρεται στη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, (επισήμως κοινή δήλωση), για την επαναπροώθηση προσφύγων που έχουν έρθει από τη γείτονα χώρα στα ελληνικά νησιά. Ο Ζεεχόφερ ζητά τη συνεπή εφαρμογή αυτής της κοινής δήλωσης όπως και της επιμέρους ρύθμισης, πως για κάθε άτομο που θα επαναπροωθείται από την Ελλάδα η ΕΕ θα υποδέχεται ένα Σύρο πρόσφυγα από την Τουρκία. 

Παρ' όλα αυτά, ο κ. Ζεεχόφερ δήλωσε ότι διαπίστωσε «με έκπληξη» ότι στις χώρες στις οποίες έχει απευθυνθεί υπάρχει διάθεση για συνομιλίες. 

«Ως την προηγούμενη εβδομάδα νόμιζα ότι δεν υπάρχει καμία διάθεση», είπε ο κ. Ζεεχόφερ, «αλλά και αυτές έχουν συμφέροντα και επιδιώκουν τώρα να βρουν έναν κοινό παρονομαστή με τα δικά μας συμφέροντα». 

Το ζητούμενο τώρα είναι να βρεθούν συμβιβασμοί στη βάση μιας «εξισορρόπησης συμφερόντων», «έτσι ώστε να μπορούν να τις υπερασπίζονται στις χώρες τους οι πολιτικά υπεύθυνοι έχοντας καθαρή συνείδηση». Αυτό αφορά τόσο τη γερμανική κυβέρνηση, όσο και κυβερνήσεις στην Ιταλία και την Ελλάδα. Ο χρονικός ορίζοντας για την επίτευξη λύσεων είναι τέλη Ιουλίου.

 

Ο Χέρμπερτ Τραμπ που ζει στο Κάλσταντ την περιοχή της Ρηνανίας - Παλατινάτου αρνήθηκε να σχολιάσει οτιδήποτε σχετικό με τη συγγένειά του με τον αμερικανό πρόεδρο στους «New York Times». Το ίδιο και η Ιλσε Τραμπ. Η Ούρσουλα Τραμπ που έχει φούρνο στο διπλανό χωριό ήταν απρόθυμη αρχικά και αυτή να μιλήσει, για να δηλώσει εν τέλει ξεφυσώντας: «Δεν μπορείς να επιλέξεις τους συγγενείς σου. Μπορείς;».
 
Ο περί ου ο λόγος, δισεκατομμυριούχος Ντόναλντ Τραμπ και πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, πέραν του ότι είναι ο ισχυρότερος άνδρας του πλανήτη, είναι ταυτόχρονα ο έβδομος εξάδελφος του συζύγου της Ούρσουλα Τραμπ. Για το χωριό Κάλσταντ των 1.200 κατοίκων είναι απλά ο Ντόναλντ.
 
Εκεί γεννήθηκαν οι παππούδες του αμερικανού προέδρου, Φρίντριχ και Ελίζαμπεθ Τραμπ, γειτονόπουλα που μεγάλωσαν στον ίδιο δρόμο και παντρεύτηκαν προτού μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ. Ο Φρίντριχ δούλευε ως μπαρμπέρης στη Νέα Υόρκη, έκανε στη συνέχεια το δικό του εστιατόριο, ενώ λέγεται ότι άνοιξε και έναν οίκο ανοχής. Οπως ο εγγονός του, έτσι και ο Φρίντριχ απείχε από το αλκοόλ και δεν έκανε στρατιωτικό. Σε αντίθεση όμως με τον αμερικανό νυν πρόεδρο ο Φρίντριχ υπερηφανευόταν για το ότι πλήρωνε φόρους για τις αποταμιεύσεις που είχε κάνει, 80.000 μάρκα δηλαδή, σημερινής αξίας περίπου ενός εκατομμυρίου δολαρίων.
 
Ούτε να τον ακούν
 
 Η σχέση του Τραμπ με το Κάλσταντ δεν είναι και η καλύτερη. Στο χωριό δεν υπάρχει η παραμικρή πινακίδα να δείχνει το φτωχικό σπίτι των παππούδων του, ενώ οι τουριστικοί πράκτορες της περιοχής αποφεύγουν να αναφέρουν τον τόπο καταγωγής του αμερικανού προέδρου.
 
Μετά την εκλογή του τον Νοέμβριο του 2016 πολλά τοπικά ξενοδοχεία της περιοχής είχαν ακυρώσεις, το ίδιο και οι τοπικοί αμπελώνες όπου πελάτες ματαίωναν τις παραγγελίες κρασιών. Ο δήμαρχος του χωριού θυμάται ότι έλαβε εκατοντάδες email από όλες τις γωνιές της Γερμανίας, με τους αποστολείς να τον καλούν να λάβει αποστάσεις από τον Τραμπ.

 
Η Ούρσουλα Τραμπ θυμάται πως λίγες μέρες μετά την εκλογή του, μια γυναίκα η οποία είχε βρει το τηλέφωνό της στον κατάλογο, την κάλεσε ικετεύοντάς την να μεταφέρει στον Τραμπ να μη χτίσει το Τείχος στα σύνορα ΗΠΑ - Μεξικού. Την ημέρα της ορκωμοσίας του, η ίδια έψησε κεκάκια και για να κάνει πλάκα τα επικάλυψε με την αμερικανική σημαία αλλά και τη φωτογραφία του Τραμπ. Οι συγχωριανοί δεν της το συγχώρησαν και έπαψαν να πηγαίνουν στον φούρνο της.
 
Αμοιβαία αισθήματα
 
Η σχέση μίσους είναι αμφίδρομη. «Οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί» είχε δηλώσει ο Τραμπ αναφερόμενος στο εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας με τις ΗΠΑ, ενώ δεν έχει περάσει καιρός από την εποχή που αρνούνταν τις γερμανικές του ρίζες, λέγοντας ότι η καταγωγή του είναι σουηδική μιας και στη Σουηδία υπάρχει μέρος με την ονομασία Κάρλσταντ. 
 
Πρόκειται για ένα «κατασκευασμένο ψέμα» αναφέρουν ιστορικοί, που λένε ότι ο παππούς του έφυγε για τις ΗΠΑ σε ηλικία 16 ετών το 1885 και επέστρεψε το 1902 πάμπλουτος πια για να παντρευτεί το κορίτσι που έμενε στο απέναντι σπίτι. 
 
Το ζευγάρι επέστρεψε μαζί στις ΗΠΑ, όμως η Ελίζαμπεθ ένιωθε νοσταλγία για την πατρίδα και έτσι αποφάσισαν να επιστρέψουν και πάλι πίσω στη Γερμανία. Καθώς όμως ο Φρίντριχ είχε πλέον αμερικανική υπηκοότητα ενώ δεν είχε πάει στρατό στη Γερμανία, αποφάσισε να στείλει μια σειρά γραμμάτων μεταξύ 1904 και 1905 ζητώντας δικαίωμα παραμονής. 
 
Ο βασιλιάς της Βαυαρίας τού το αρνήθηκε και το ζευγάρι αναγκάστηκε εκ νέου να ξενιτευτεί στην Αμερική. Ακριβώς έναν αιώνα μετά ο εγγονός του αρνείται να δώσει άδεια παραμονής σε εκατομμύρια ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν στις ΗΠΑ...  

 

 
Μια πολύ σοβαρή υπόθεση που θέτει σε κίνδυνο τις ελληνορωσικές σχέσεις, βρίσκεται σε εξέλιξη. Αφορά στην απέλαση δύο ρώσων διπλωματών και στην απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα σε άλλους δύο για παράνομες ενέργειες κατά της εθνικής ασφάλειας.
  
Η Αθήνα φέρεται να κατηγορεί την απόπειρα αλίευσης και διακίνησης πληροφοριών, αλλά και χρηματισμού κρατικών λειτουργών.  
 
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Αθήνα έχει ήδη αποφασίσει και δώσει εντολή για την άμεση απέλαση δύο ατόμων –ο ένας είναι το στέλεχος της ρωσικής πρεσβείας Βίκτορ Γιάκοβλεφ– και την απαγόρευση νέας εισόδου στη χώρα για δύο ακόμα, οι οποίοι εμπλέκονται σε σωρεία ενεργειών, μεταξύ των οποίων πληροφοριακής δραστηριότητας (ο διπλωματικός όρος για την αλίευση και διακίνηση πληροφοριών) εις βάρος της Ελλάδας. Η πρωτοβουλία της Αθήνας δεν αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία», αλλά έρχεται ως απάντηση μετά μια σειρά από συντονισμένες κινήσεις προσπάθειας επέκτασης της ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα. Διπλωματικές πηγές εντάσσουν σε αυτές τη δραστηριότητα διαφόρων κύκλων ρωσικών συμφερόντων, όπως η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Eνωση. Η αντίδραση της Αθήνας αποτελεί, μεταξύ άλλων, ένα μήνυμα προς τη Μόσχα και για όλες αυτές τις δραστηριότητες.


Παρ’ όλα αυτά, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η Ελλάδα, όπως διαχρονικά έπραττε, εξακολουθεί να επιθυμεί τη διατήρηση καλών σχέσεων με τη Ρωσία, να προωθεί τη φιλία των δύο λαών, τη συνεργασία των κυβερνήσεών τους και την φορέων της κοινωνίας των πολιτών εκατέρωθεν. Ωστόσο, όπως έλεγαν, αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει στη βάση της ισοτιμίας και με προϋπόθεση τον αμοιβαίο σεβασμό στην κυριαρχία και την ανεξαρτησία των δύο χωρών μας.

 

Υπόθεση Σκριπάλ

 
Τονίζουν ακόμη ότι η Αθήνα ήταν πάντα ιδιαίτερα προσεκτική στον τρόπο διαχείρισης των ελληνορωσικών σχέσεων, φέρνοντας το παράδειγμα της υπόθεσης Σκριπάλ. Τότε, η Ελλάδα απέφυγε να ακολουθήσει το παράδειγμα των υπολοίπων δυτικών κρατών που απέλασαν Ρώσους διπλωμάτες, κάτι που είχε χαιρετιστεί από τη ρωσική πολιτική ηγεσία. Επίσης, κατά τις ίδιες διπλωματικές πηγές, παρά την προσπάθεια της Αθήνας να διατηρήσει τις σχέσεις με τη Μόσχα σε ένα καλό επίπεδο, το τελευταίο χρονικό διάστημα, διάφοροι «μηχανισμοί» που συνδέονται με τα ρωσικά συμφέροντα στην Ελλάδα προσπαθούν να αναμειχθούν στα εσωτερικά της χώρας.


Πρόσθεταν ότι διά της παροχής υλικών και χρηματικών κινήτρων επιχειρούν να επηρεάσουν δήμους και μητροπολίτες, αλλά και να αποκτήσουν επιρροή στο Αγιον Ορος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απρόσκοπτη άσκηση κυριαρχίας επί της ελληνικής επικράτειας από το ελληνικό κράτος. Ακόμη κατεγράφη απόπειρα εξαγοράς κρατικών λειτουργών, η οποία, κατά τις ίδιες πληροφορίες, απέτυχε.

 
Σύμφωνα με υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές, οι συγκεκριμένες ενέργειες υπονομεύουν τη φιλία των δύο λαών και την εικόνα της Ρωσίας στην Ελλάδα, καθώς εντάσσονται στο πλαίσιο συστηματικής προσπάθειας παραβίασης της κυριαρχίας της χώρας και του Διεθνούς Δικαίου. Επί τούτου, αναφέρεται ως παράδειγμα η προσπάθεια παρέμβασης σε ιδιαίτερα ευαίσθητα εθνικά ζητήματα και συμφέροντα της Ελλάδας στα Βαλκάνια, ειδικότερα στο θέμα της ονοματολογικής διαφοράς με την πΓΔΜ.
 
 
Τι απαντά το ρωσικό ΥΠΕΞ
 
 
Σύμφωνα με το Reuters το οποίο επικαλείται το ρωσικό πρακτορείο IFAX, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε την Τετάρτη ότι η Μόσχα θα απαντήσει στις απελάσεις των ρώσων διπλωματών από την Αθήνα με τον ίδιο τρόπο.
 
Παράλληλα σύμφωνα με το πρακτορείο RIA ρώσος βουλευτής δήλωσε ότι η Ρωσία θα προχωρήσει στην απέλαση δύο ελλήνων διπλωματών.
 
 
Όπως αναφέρει το Reuters, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής άμεσος σχολιασμός για το θέμα από τις ελληνικές αρχές.
 

Διπλωματική πηγή στο Reuters: «Από τις 6 Ιουλίου το αίτημα της Αθήνας για τις απελάσεις»

Η Αθήνα είχε πληροφορήσει τη Ρωσία από τις 6 Ιουλίου ότι επρόκειτο να απελάσει Ρώσους διπλωμάτες από τη χώρα για την παράνομη δραστηριότητά τους στα συλλαλητήρια ενάντια της συμφωνίας Ελλάδας - ΠΓΔΜ για το ονοματολογικό, αποκαλύπτει διπλωματική πηγή στο Reuters.  

«Είχαμε προειδοποιήσει τις ρωσικές αρχές εδώ και καιρό για τη δράση των συγκεκριμένων τεσσάρων διπλωματών και πολιτών. Την Παρασκευή το κάναμε επίσημο, δίνοντάς τους ένα λογικό χρονικό διάστημα προκειμένου να φύγουν από τη χώρα», δήλωσε η συγκεκριμένη πηγή στο Reuters. 

Ενόψει της σημερινής Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ έβαλε εκ νέου κατά της Γερμανίας, επιρρίπτοντας στο Βερολίνο ανεπαρκείς αμυντικές δαπάνες. Κατά πόσο ευσταθεί αυτό όμως;
 
 
Στη διάσκεψη του γερμανικού υπουργικού συμβουλίου στο Ανάκτορο Μέζεμπεργκ, 70 χλμ βορείως του Βερολίνου, στις αρχές της περασμένη άνοιξης, έδωσε το «παρών» και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος γνωρίζει πάρα πολύ καλά τις ανεπάρκειες των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων, που υπέστησαν σοβαρές περικοπές μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. 
 
Πάντως, πέρα από τις προειδοποιήσεις που απηύθυνε όταν επισκέφθηκε το Βερολίνο τον Ιούνιο, ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ έκανε και επαινετικές δηλώσεις. Μεταξύ άλλων επισήμανε ότι η Μπουντεσβέρ ηγείται μιας διεθνούς ένωσης στην προσπάθεια για την προστασία των ανατολικών κρατών του ΝΑΤΟ και έχει καθοριστική συμβολή στις επεμβάσεις σε Αφγανιστάν, Κόσοβο και Μεσόγειο. 
 
Ο Γενς Στόλτενμπεργκ εξήρε τη δέσμευση της Γερμανίας στην Βορειοατλαντική Συμμαχία, ωστόσο σε ό,τι αφορά τις αμυντικές δαπάνες κατέστησε σαφές ότι περιμένει περισσότερα από τη Γερμανία, όπως υπογράμμισε ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ σήμερα και αύριο (11 και 12 Ιουλίου) στις Βρυξέλλες. 
 
Διαρκής άνοδος των στρατιωτικών δαπανών της Γερμανίας 
Η παραίνεση του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ έχει ως βάση τον στόχο που είχαν θέσει τα μέλη του οργανισμού στη Σύνοδο Κορυφής τους το 2014 στην Ουαλία: έως το 2024 κάθε χώρα-μέλος να δαπανά το 2% του ΑΕΠ τους για αμυντικές δαπάνες. 
 
 
Ο στόχος αυτός αποτέλεσε και αντίδραση στην προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, με το ΝΑΤΟ να αποφασίζει να ενισχύσει το ανατολικό του μέτωπο, κάτι που απαιτούσε αύξηση των πόρων και περισσότερα στρατεύματα. Από τότε οι στρατιωτικές δαπάνες της Γερμανία σημειώνουν διαρκή αύξηση – σύμφωνα με στοιχεία της γερμανικής κυβέρνησης οι δαπάνες αυξήθηκαν κατά 17% μεταξύ 2013 και 2017. 
 
Φέτος οι αμυντικές δαπάνες της Γερμανίας ανέρχονται σε 39 δις ευρώ και του χρόνου θα σημειώσουν νέο «άλμα» στα 43 δις. Πρόκειται για τη δεύτερη σε μέγεθος κατηγορία δαπανών στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Βαθμιαία αναμένεται να καλυφθούν και οι σημαντικές εξοπλιστικές ελλείψεις που παρουσιάζουν σήμερα οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις. 
 
Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλει, η Γερμανία βρίσκεται ακόμη μακριά από τον στόχο του 2% (1,24% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες). Αυτό οφείλεται βεβαίως και στο μέγεθος του ΑΕΠ της Γερμανίας, το οποίο μεγεθύνεται κατά περίπου 2% κάθε χρόνο. 
 
Εάν η γερμανική κυβέρνηση θέλει να πετύχει τον στόχο του ΝΑΤΟ έως το 2024, θα πρέπει να σχεδόν να διπλασιάσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό. Πρόκειται για έναν άφθαστο στόχο, ειδικά σε καιρούς που επιχειρείται η σταδιακή αποκλιμάκωση του κρατικού χρέους. 
 
Η Γερμανία δεν είναι όμως η μόνη χώρα που δυσκολεύεται να πιάσει τον νατοϊκό στόχο. Αυτόν πέτυχαν το 2017 άλλωστε μόλις έξι εκ των 29 κρατών-μελών της συμμαχίας: οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Εσθονία, η Πολωνία και η Ρουμανία, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη SIPRI.
 
 
«Πρωταθλητής» στις αμυντικές δαπάνες οι ΗΠΑ 
Στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκονται οι ΗΠΑ, η χώρα με τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες παγκοσμίως. Μέρος των δαπανών αυτών επενδύουν οι ΗΠΑ στην προστασία των Ευρωπαίων συμμάχων τους, κάτι που εξυπηρετεί σαφώς και τα δικά τους συμφέροντα στο πεδίο της πολιτικής ασφαλείας. Αυτά τα κονδύλια δεν περικόπηκαν ούτε από τον πρόεδρο Τραμπ. 
 
Το αίτημα για αύξηση αμυντικών δαπανών εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ δεν είναι καινούριο. Ο Αμερικανός πρόεδρος το διατυπώνει ωστόσο με ασυνήθιστα επιτακτικό τρόπο, συνδυάζοντας μάλιστα δύο αιχμές κατά της Γερμανίας: από τη μία ότι διαθέτει υπερβολικά υψηλό εμπορικό πλεόνασμα ενώ ταυτόχρονα οι αμυντικές της δαπάνες είναι πολύ χαμηλές. 
 
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει τονίσει ότι η Γερμανία «χρωστά στο ΝΑΤΟ τεράστια ποσά» και επιρρίπτει στη γερμανική κυβέρνηση ότι υποσκάπτει την ασφάλεια του ΝΑΤΟ και δίνει κακό παράδειγμα στις υπόλοιπες χώρες μέλη.
 
Το Βερολίνο αντικρούει τις αιχμές του Αμερικανού προέδρου, τονίζοντας ότι «όλοι οι σύμμαχοι έχουν αυξήσει τον αμυντικό τους προϋπολογισμό, μερικοί μάλιστα αισθητά. Κι εμείς το πράξαμε αυτό», διεμήνυσε η καγκελάριος Μέρκελ σε δηλώσεις της ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, υπογραμμίζοντας τη σπουδαία συμβολή της Γερμανίας στο ΝΑΤΟ, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στο αμιγώς χρηματοδοτικό κομμάτι.
 
Η γερμανίδα υπουργός Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αναγνωρίζει την ίδια ώρα τον στόχο του 2% του ΑΕΠ, ωστόσο ξεκαθάρισε ότι ως το 2024 οι αμυντικές δαπάνες της Γερμανίας δεν θα υπερβούν το 1,5%.
 
«Το 1,5% δεν είναι 2%», σχολιάζει μεν ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ωστόσο τονίζει τη σημασία της συνοχής του οργανισμού. Αυτή αναμένεται να τεθεί σε σκληρή δοκιμασία με τους διαξιφισμούς περί οικονομικής συνεισφοράς που προβλέπεται να σημειωθούν στη Σύνοδο Κορυφής.
 
Νίνα Βερσκχόιζερ / Άρης Καλτιριμτζής

Η Άγγελα Μέρκελ κατέφυγε στην παιδική της ηλικία στην πρώην Ανατολική Γερμανία, τονίζοντας τι η Γερμανία είναι ανεξάρτητη στις πολιτικές της επιλογές, προκειμένου να απαντήσει στις επικρίσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι το Βερολίνο"ελέγχεται πλήρως από τη Ρωσία". 

Τρεις ώρες μετά αφού ο Τραμπ κατηγόρησε τη Γερμανία ότι εξαρτάται από τη Ρωσία για να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες και ότι δεν αυξάνει τις αμυντικές της δαπάνες, η Μέρκελ δήλωσε στους δημοσιογράφους κατά την άφιξή της στη σύνοδο του ΝΑΤΟ: "Έχω προσωπική εμπειρία από το πώς ένα μέρος της Γερμανίας ελεγχόταν από τη Σοβιετική Ένωση".

"Είμαι πολύ χαρούμενη που σήμερα είμαστε ενωμένοι στην ελευθερία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Για αυτό τον λόγο μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι στις πολιτικές μας και ότι λαμβάνουμε ανεξάρτητες αποφάσεις. Αυτό είναι πολύ καλό, κυρίως για τους πολίτες στην ανατολική Γερμανία", τόνισε. Παράλληλα η Μέρκελ υπερασπίστηκε και τη συνεισφορά της χώρας της στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. 

"Η Γερμανία κάνει πολλά για το ΝΑΤΟ", δήλωσε. "Η Γερμανία παρέχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό (στο ΝΑΤΟ), το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών μας ικανοτήτων προσφέρεται στο ΝΑΤΟ και μέχρι σήμερα έχουμε μια ισχυρή δέσμευση στο Αφγανιστάν. Με αυτό τον τρόπο υπερασπιζόμαστε και τα συμφέροντα των ΗΠΑ", τόνισε η καγκελάριος.