Items filtered by date: Παρασκευή, 02 Νοεμβρίου 2018 - Radio 0211

Είσαι ερωτευμένος, έχεις δίπλα σου τον άνθρωπό σου, τον αγαπάς και σ’ αγαπάει. Σε κάποιο σημείο ο έρωτας χάνεται ή απλά έρχεται η ζωή κι οι δρόμοι σας αναγκάζονται να χωριστούν. Το θέμα είναι πως πλέον αυτό το άτομο παύει να ‘ναι ο σύντροφός σου, το ταίρι σου, το άλλο σου μισό. Τώρα που ο δεσμός σας έσπασε, το άτομο αυτό τι είναι για εσένα;

 

Πολλές φορές μετά από ένα χωρισμό, κι ειδικά αν είχαμε έντονα συναισθήματα για αυτόν τον άνθρωπο, δεν ξέρουμε πώς θα πρέπει να αντιδράσουμε, τι να κάνουμε και τι να μην κάνουμε. Κι αυτή η αμηχανία μας είναι απόλυτα φυσιολογική. Μπορεί να κόψεις κάθε επαφή, να κρατήσεις μία τυπική επικοινωνία σε γιορτές και γενέθλια ή από αδυναμία να ελέγξεις τα συναισθήματά σου να τα καλύψεις με επιφανειακό μίσος. Κι όλα αυτά κάπως δικαιολογούνται, όχι όμως και το να κρατήσεις καθημερινή επαφή και να αποφασίσετε να γίνετε καλά φιλαράκια.

Ας το δούμε λογικά, ξεκινώντας με κάποιους πολύ γενικούς ορισμούς. Φίλος είναι το άτομο με το οποίο μοιράζεσαι εμπειρίες, προβλήματα, σκέψεις, σημαντικές αποφάσεις της ζωής σου κλπ νιώθοντάς τον οικογένειά σου. Σύντροφος είναι το άτομο το οποίο το γνωρίζεις σε κάποια φάση της ζωής σου, έχετε ερωτική χημεία και δημιουργείτε μια σχέση στην οποία μοιράζεστε φόβους, ανησυχίες μα κυρίως αμοιβαίο ερωτικό ενδιαφέρον.

Τώρα, ειλικρινά, πιστεύετε πως σε όποια κι απ’ τις δύο πλευρές κι αν βρισκόμασταν θα μπορούσαμε να περάσουμε έτσι απλά στην άλλη; Δε μοιάζει εύκολο το άτομο που κάποτε ήσουν τρελά ερωτευμένος μαζί του, που είχατε μια ολοκληρωμένη και σεξουαλικά ενεργή σχέση, όταν χωρίσετε να γίνει το άτομο με το οποίο θα πηγαίνετε χαλαρά για καφέ και θα μιλάτε για όλα, μέσα σ’ αυτά φυσικά και για τα γκομενικά σας.

Ακόμα κι αν έχετε χωρίσει με ήρεμο τρόπο, αν ήταν απόφαση και των δύο δηλαδή, ακόμα και τότε όλο αυτό το συναίσθημα που κάποτε γεννήθηκε μεταξύ σας, δεν μπορεί να μετατραπεί σε φιλία. Φυσικά δεν παύεις να τον αγαπάς και να τον εκτιμάς ως άνθρωπο, ούτως ή άλλως για να τον επέλεξες για σύντροφό σου σημαίνει πως κάτι καλό είχες δει μέσα του. Αυτή η εκτίμηση, όμως, δεν αναιρεί τον ερωτικό πόθο, που έστω κάποτε υπήρξε.

Ένα στοιχειώδες ενδιαφέρον, ένα αληθινό «τι κάνεις;» μία στις τόσες δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, ίσα-ίσα που επιβάλλεται αν θέλουμε να τιμάμε το παρελθόν και τις επιλογές μας. Όταν όμως ο ένας απ’ τους δύο δεν είναι έτοιμος να προχωρήσει μπροστά και θέλει με κάποιο τρόπο οπωσδήποτε να κρατήσει τον άλλο στη ζωή του θα προτείνει να μείνουν φίλοι. Κατά πόσο είναι αυτή η αληθινή πρόθεσή του και πώς θα βοηθήσει στο να προχωρήσει;

Μετά από ένα χωρισμό κι οι δύο χρειάζονται χώρο και χρόνο για να βρουν ξανά τις ισορροπίες και τον εαυτό τους, να ξεχάσουν ό,τι τους έκανε κακό, να θυμηθούν όσα κακώς ξέχασαν και να επουλώσουν τις πληγές που τους άνοιξε αυτή η ιστορία. Κι η επαφή με τους πρώην η αλήθεια είναι πως δε φημίζεται για την επούλωση των παλιών τραυμάτων, μάλλον περισσότερο ρίχνει αλάτι σε αυτά κι έτσι δεν παύουν να πονάνε.

Εκείνο το άτομο που για κάποιο διάστημα της ζωής σου μοιραζόταν το κρεβάτι σου, τον καναπέ σου, τη ζωή σου, δεν μπορεί να συνεχίζει να μοιράζεται τις ανησυχίες, τα προβλήματα και τις εξόδους σου όπως κάνει ένας φίλος. Κι όταν γνωρίσεις μετά το χωρισμό σας κάποιον που σ’ ενδιαφέρει κι αποφασίσεις να σας δώσεις μία ευκαιρία; Τι θα κάνεις τότε; Θα παίρνεις τηλέφωνο όλους τους κολλητούς, μαζί και τον πρώην, για να βγείτε για καφέ; Θα του τον γνωρίσεις ή θα περιμένεις τις συμβουλές του;

Για άλλους λόγους θες να κρατάς έναν πρώην στη ζωή σου, όχι όμως γιατί τον αισθάνεσαι φίλο σου. Μοιάζει περισσότερο με εγωισμό, δε θες να τον αφήσεις να προχωρήσει ή ίσως μεταφράζεται σε «μπορεί να χωρίσαμε, αλλά τον θέλω πίσω στη ζωή μου». Μα αν μπορούσατε να συνεχίσετε μαζί, δε θα χωρίζατε. Κι αν πάλι εξαρχής είχες καθαρά φιλικά αισθήματα, δε θα γινόσασταν ποτέ ζευγάρι.

Δεν μπορεί κανένας μας από σύντροφος να γίνει φίλος. Δεν ήμασταν φίλοι στο παρελθόν, δε θελήσαμε να μείνουμε εκεί κυνηγώντας κάτι ακόμα σπουδαιότερο (κι ας μη μας έκατσε), γιατί να γίνουμε τώρα; Κι αν πάλι ήσουν φίλος κι έγινες σύντροφος, μάλλον φίλος ουσιαστικά δεν υπήρξες ποτέ.

Μετά από ένα χωρισμό ο μόνος λόγος που επιλέγουμε να μείνουμε με τον πρώην σύντροφό μας φίλοι είναι για να μην τον χάσουμε απ’ τη ζωή μας. Μα απ’ τη στιγμή που πήραμε την απόφαση να ρίξουμε τίτλους τέλους, πρέπει να έχουμε την ωριμότητα να το τηρήσουμε. Μπορούμε να κρατήσουμε μία μικρή επαφή γιατί σεβόμαστε αυτόν τον άνθρωπο και τα συναισθήματα που κάποτε μας ενέπνευσε, μα ακόμα κι αυτό μόνο αν δε μας πληγώνει το να σκαλίζουμε τα παλιά.

Published in Απόψεις
Παρασκευή, 02 Νοεμβρίου 2018 21:51

«Μα τι βρήκες σ’ αυτόν τον άνθρωπο;»

Έχεις μια σχέση επιτέλους, μια σχέση που απολαμβάνεις! Μετά από καιρό βρήκες εκείνον τον άνθρωπο που μπορεί να μην είναι με κοιλιακούς και δύο μέτρα μπόι, αλλά έχει καταφέρει να σε κάνει να νιώθεις πως ζεις ξανά την εφηβεία σου. Και κάπου εκεί, έρχονται κάτι φίλοι και ξεστομίζουν την επική ατάκα: «Μα τι του βρήκες αυτού του ανθρώπου;».

 

Ναι, δυστυχώς, υπάρχουν κι αυτοί οι φίλοι που με τόσο ευκολία λένε την «αλήθεια» τους. Αν τους ρωτήσει κανείς γιατί εκφράστηκαν έτσι, θα πουν πως μίλησαν με ειλικρίνεια. Αυτή η λέξη –η ειλικρίνεια– λειτουργεί για τους ζηλιάρηδες κάτι σαν επικάλυψη. Καλύπτουν τη ζήλια μέσα απ’ το πέπλο της ειλικρίνειας, το θράσος μέσα στο θάρρος να λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτό που δεν έχουν δει, όμως, είναι τη μιζέρια που κρύβεται μέσα στην ψυχή τους.

Ή μήπως την βλέπουν και δεν την αντέχουν; Πώς να αντέχουν να ‘ναι μόνοι τους; Γιατί μετά απ’ την τόσο αυστηρή διαλογή έμειναν στον άσσο. Και δεν επεξεργάστηκαν καθόλου την ψυχή τους, δεν έψαξαν να δουν τι δεν πήγε καλά. Το πιο εύκολο είναι να κοιτάνε τι κάνουν οι άλλοι για να κρίνουν, να πουν την «αλήθεια» τους και την άποψή τους.

«Μα τι του βρήκες;». Τέσσερις λέξεις κι άπειρη κακία. «Αυτό που δε βρήκες εσύ μέχρι τώρα στη ζωή σου» είναι η απάντηση, κι ανοίγουμε τον ασκό του Αιόλου. Δεν είναι, όμως, να θυμώνει κανείς με τους ανθρώπους που στέκουν δίπλα μας κι εκφράζονται έτσι. Δυστυχώς, έχουν περιορισμένη δυνατότητα στην ενσυναίσθηση κι η ζήλια μέσα τους έχει γίνει δεύτερη φύση τους. Τους απομακρύνουμε διακριτικά, τους δείχνουμε το δρόμο της εξόδου και το πέρασμα σε μια άλλη κατάσταση. Γίνονται παραδείγματα προς αποφυγή, μιας και προς μίμηση δεν είναι.

Η ζωή κι οι σχέσεις της έχουν ένα αναφαίρετο και πολύτιμο συστατικό: αυτό της επιλογής. Επιλέγω, διαλέγω, αποφασίζω, είναι ο δρόμος μου, ο άνθρωπός μου, είναι κομμάτι δικό μου. Έτσι, λοιπόν, ποιος είναι αυτός και με ποια αρμοδιότητα μπορεί να αποφασίσει αν μας ταιριάζει και τι μας ταιριάζει; Ποιος είναι αυτός που θα κρίνει την όποια επιλογή μας και θα μας κάνει τις όποιες συστάσεις; Ξέχασα, χρησιμοποιεί τον απίστευτα χιλιοειπωμένο όρο: «Για το καλό σου το λέω, γιατί σε αγαπάω». Αν είναι έτσι η αγάπη, πασπαλισμένη με τόση πικρόχολη ζήλια, ας ευχηθούμε να μας αγαπάνε λιγότερο.

Σίγουρα η εξωτερική εμφάνιση ή τα προσωπικά γούστα δεν μπορούν να είναι στοιχεία αντικειμενικής κρίσης. Στα μάτια του ερωτευμένου το πλάσμα του είναι μοναδικό. Γιατί, δηλαδή, να έρθει ο καλοθελητής να το χαλάσει και να το πικράνει όλο αυτό;

Στις μέρες μας η μοναξιά είναι μια παγιωμένη κατάσταση, ζευγάρια εφήμερα, περιστασιακά, με μικρή διάρκεια ζωής. Όταν, λοιπόν, εμφανιστούν οι ερωτευμένοι, τότε γίνονται αντικείμενα σχολιασμού. Αν ταιριάζουν, αν έχουν το ίδιο στιλ, στάτους και τόσες άλλες απροσάρμοστες παρατηρήσεις που απέχουν κατά πολύ απ’ την πραγματικότητα.

«Ίσως ο Θεός να θέλει να γνωρίσεις πολλούς λάθος ανθρώπους πριν γνωρίσεις τον σωστό, έτσι ώστε όταν αυτό συμβεί, να είσαι ευγνώμων»  -Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις των σχέσεων, είτε τις φιλικές είτε τις ερωτικές. Στις φιλικές αναγνωρίζουμε ως ακατάλληλο τον άνθρωπο εκείνο που εύκολα κρίνει και μιλάει με καυστικό τρόπο για τις όποιες επιλογές μας.

Γι’ αυτό, λοιπόν, όταν κάποιος ή κάποια μας κάνει την ερώτηση «Μα τι του/της βρήκες;», η απάντηση είναι μία: Αυτό που δε βρήκες εσύ σε κανέναν και καμία.

Published in Απόψεις

Πόσους φίλους έχετε; Μη βιαστείτε να απαντήσετε, πάρτε το χρόνο σας. Πόσοι ήταν εκεί στην πρώτη σας ερωτική απογοήτευση; Στον πρώτο χωρισμό; Τώρα ας το δυσκολέψουμε λίγο παραπάνω. Πόσοι ήταν εκεί στην πρώτη σας επιτυχία; Στη δεύτερη; Στην τρίτη; Αφού, λοιπόν, η λίστα μας μειώθηκε κατά πολύ, πιστεύω, μπορούμε να συνεχίσουμε.

 

Δεν έχει τόση μεγάλη σημασία το «πόσοι» στάθηκαν δίπλα σου, αλλά το «ποιοι» ήταν εκεί. Όσο μεγαλώνει ο αριθμός των ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στη ζωή μας, τόσο αυξάνονται τα συναισθήματα και το ενδιαφέρον μας γι’ αυτούς τους ελάχιστους που μένουν εκεί μόνιμα ή και για εκείνους που προστίθενται γενναία και μας ταρακουνούν με τον σπουδαίο χαρακτήρα τους απ’ τις σταθερές μας.

Όλοι, λίγο-πολύ, έχουμε πληγωθεί από έναν τέτοιο δικό μας άνθρωπο, που τον βαφτίσαμε πρώτα φίλο, ύστερα κολλητό και τέλος αδερφό μας. Πονάει, το ξέρεις από πρώτο χέρι αυτό, μα συνεχίζεις να προσπαθείς και να χτίζεις σχέσεις με ανθρώπους που θεωρείς ότι το αξίζουν. Γι’ αυτό κι είσαι μεγάλος μάγκας κι εισπράττεις αρχικά τον θαυμασμό μου κι έπειτα αξίζεις μια φίλια που θα καταφέρεις να της δώσεις όλη την αγάπη που κρύβεις μέσα σου -και να πάρεις, όμως, ε;

Γιατί το να χάσεις την εμπιστοσύνη σου στις ανθρώπινες σχέσεις είναι πανεύκολο με τόσα «για πάντα» απομιμήσεις που κυκλοφορούν. Το να συνεχίσεις, όμως, να αφήνεσαι και να δένεσαι με ανθρώπους που αρχικά δεν είσαι σίγουρος αν θα σε αντιμετωπίσουν με τον ίδιο τρόπο, είναι η πραγματική πρόκληση και τόλμη.

Αν, λοιπόν, στάθηκες αρκετά γενναίος για να κρατήσεις μερικούς ανθρώπους ντυμένους με το επίθετο του «φίλου» στη ζωή σου, τότε οφείλεις να διατηρήσεις τη φιλία σας ακέραιη στο πέρασμα του χρόνου. Γιατί όπως κάθε σχέση, έτσι κι η δική σας χρειάζεται χρόνο, διαρκή προσπάθεια κι ανανέωση. Νοιάξιμο, αλλαγές και καινούργια πράγματα είναι, λοιπόν, τα κλειδιά για να κρατήσεις, αλλά ακόμα καλύτερα και να εξελίξεις αυτό το δέσιμο με τους ανθρώπους που τόσο αγαπάς και θες στη ζωή σου, όπως δηλώνεις.

Μην τα περιμένεις πάντα όλα απ’ τους άλλους. Πάρ’ το πάνω σου και κανόνισε εσύ κάτι διαφορετικό για την έξοδό σας. Πήγαινε με τους κολλητούς σου σε εκείνο το γαμάτο μέρος που ανακάλυψες τυχαία στο Instagram τις προάλλες και πρόσθετε γενικά φρέσκες εμπειρίες στη συνύπαρξή σας.

Ενδιαφέρου πραγματικά γι’ αυτούς κι όσα έζησαν πριν μπεις στη ζωή τους. Κάν’ τους ερωτήσεις, πολλές ερωτήσεις, για τον εαυτό τους, την οικογένειά τους και τους στόχους που έχουν για το μέλλον. Αν θέλουν οικογένεια, αν πιστεύουν στο Θεό και τι τους κρατά ξύπνιους τα βράδια. Μόνο με βαθιές συζητήσεις μαθαίνεις τους ανθρώπους κι έρχεσαι ουσιαστικά κοντά.

Μιλήσετε για κάτι πέρα απ’ τα τηλεοπτικά ριάλιτι και τη χαζή επικαιρότητα και σταματήστε να σπαταλάτε τον κοινό χρόνο σας ο καθένας στο κινητό του. Πείτε κάτι πιο βαθύ κι ουσιαστικό, κάτι που θα σας βάλει σε σκέψεις. Έτσι θα τους γνωρίσεις, θα τους αγαπήσεις και θα τους θαυμάσεις, λίγο παραπάνω.

Ίσως θα μπορούσες να τους κάνεις μια έκπληξη, ένα μικρό δωράκι, το αγαπημένο τους γλυκό, κάτι τέλος πάντων για να τους δείξεις πόσο τους σκέφτεσαι και τους προσέχεις. Το καλύτερο, όμως, όλων είναι να μη φοβηθείς να εξωτερικεύσεις τα αισθήματά σου για αυτούς. Δεν έχουν μόνο οι έρωτες ανάγκη από αγκαλιές. Να τους λες πως τους αγαπάς πού και πού, κι εκείνοι θέλουν να το ακούσουν, αλλά κυρίως να τους το δείχνεις με τις πράξεις και τη συμπεριφορά σου.

Έτσι θα μείνεις κι εσύ στην καρδιά τους ως κάτι σπουδαίο, ως κάτι που αξίζει να επενδύουν καθημερινά κι εκείνοι. Μη φοβηθείς να τα δώσεις όλα, μην κρατηθείς πίσω εξαιτίας ενός κακού παρελθόντος και μερικών δήθεν φίλων.

Άντε τώρα να κάνεις μια σφιχτή αγκαλιά στα φιλαράκια σου, ή μάλλον δυο -μία και για εμάς που δεν μπορούμε, πλέον.

Published in Απόψεις