Items filtered by date: Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018 - Radio 0211

Μολυσμένα πουλερικά και αυγά βρέθηκαν μετά απο έλεγχο ρουτίνας σε πτηνοτροφείο της NRW. Απο τους ελέγχους προέκυψε ότι τα πτηνα είχαν μολυνθεί απο πτηνοτροφες που περιείχαν PCB. 

Η υπηρεσία για την φύση το περιβάλλον και την προστασία των καταναλωτών κατέσχεσε ολα τα μολυσμένα πουλερικά αλλα και τα αυγά και τα κατέστρεψε πριν αυτά διοχετευθούν στην αγορά. Επίσης κατέστρεψε και την μολυσμένη τροφή των πτηνών. 

Να σημειώσουμε ότι το PCB ειναι μια τοξική ουσία η οποία ειναι πολυ δύσκολο να απορροφηθεί απο τον οργανισμο μας αλλα και απο την ιδια την φύση.

Στην κάτω Σαξωνια αποσυρθηκαν προληπτικά κάποιοι τόνοι από μολυσμένη τροφή και έκλεισαν 27 πτηνοτροφία. Στο Recklinghausen στήθηκε ενα κέντρο ελέγχου το οποιο συντονίζει όλους τους έκτακτους ελέγχους της NRW. Το αρμόδιο υπουργείο και η εκπρόσωπος του δήλωσε πως οι έλεγχοι θα συνεχιστούν εντατικά τις επόμενες ημέρες σε όλο το κρατίδιο ετσι ώστε να μην φτάσει στο πιάτο του καταναλωτή, τροφή η οποία θα μπορούσε να ειναι μολυσμένη και να προκαλέσει βλάβες στην υγεία.

 

 

 

 

 

 

Την Τετάρτη το πρωί συνελήφθει στην Έσση, αστυνομικός «μαϊμού» και κρατείται. Ο επίδοξος δράστης απο το Siegen, εξαπατούσε ηλικιωμένους ανθρωπους και τους αποσπουσε χρήματα και χρυσαφικά μεγάλης αξίας. Στην κατοχή του βρέθηκαν διαφορα τιμαλφή. Η αστυνομία αναζητά και συνεργούς διότι η εξαπάτηση των ηλικιωμενων ξεκινούσε τηλεφωνικά και μετέπειτα το υποψήφιο θύμα παρεδιδε χρήματα ή διαφορα αλλα τιμαλφή στον υποτιθέμενο αστυνομικό. 

 

 

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018 18:29

Ό,τι είμαι το οφείλω σε σένα μαμά

Σ’ ευχαριστώ που μ’ έμαθες ν’ αγαπώ χωρίς περιορισμούς. Ακόμη κι αυτούς που δεν το άξιζαν, αλλά σίγουρα το χρειάζονταν. Περισσότερο ίσως απ’ τους υπόλοιπους. Να νοιάζομαι για τους γύρω μου, να εκτιμώ αυτούς που βρίσκονται στη ζωή μου, αλλά και ν’ απομακρύνομαι με αυτοπεποίθηση και το κεφάλι ψηλά, από αυτούς που μου προκαλούν μονάχα δυστυχία.

 

Σ’ ευχαριστώ που δε μ’ ανάγκασες ποτέ να ακολουθήσω το σωστό για σένα μονοπάτι. Που μ’ άφησες να δημιουργήσω το δικό μου και να το ακολουθήσω με όλο μου το είναι, ακόμη κι αν κάποιοι απ’ τους δρόμους του,  οδηγούσαν μονάχα σε αδιέξοδο. Που μ’ άφησες να κάνω λάθη και να βυθιστώ στις συνέπειές τους, μόνο και μόνο για να ’σαι εκεί κατά την άνοδό μου προς την επιφάνεια. Ενθαρρύνοντάς με, με τις γεμάτες δυναμισμό λέξεις σου και τα ευγενικά, οικεία μάτια σου.

Ξέρω πως πόνεσες για να με μάθεις ν’ αγαπάω. Θυσίασες τα πάντα κι άφησες πίσω σου κάθε είδους εγωισμό. Τίποτα δε σ’ ένοιαζε παρά μόνο η ευτυχία μας. Εμένα και των υπολοίπων. Σ’ ευχαριστώ λοιπόν για την αξιοθαύμαστη υπομονή σου. Γιατί ξέρω πως υπήρξαν στιγμές που σχεδόν δεν άντεξες. Παράπονα, κλάματα, γελοίες απαιτήσεις. Δεν έχει σημασία. Και θέλω να ξέρεις πως μου έδωσες απλόχερα λίγη απ’ αυτή την υπομονή που κουβαλάς. Κι ας μην ξεχνάμε το κουράγιο σου. Μου χάρισες και λίγο απ’ αυτό. Μην ανησυχείς. Τα προσέχω με ό,τι έχω και δεν έχω. Δε θα αφήσω το χρόνο να τα ξεθωριάσει, τη μνήμη μου να τα ξεχάσει και κανένα να με αναγκάσει να τα παραβλέψω. Να τα παραμελήσω.

Σ’ ευχαριστώ και για το ήθος που μου μετέφερες με τα λόγια και τις πράξεις σου. Τις αξίες που μου δίδαξες, την αξιοπρέπεια που σιγουρεύτηκες, πριν από καιρό μάλιστα πως θα με ακολουθούσε σε κάθε μου βήμα προς το μέλλον. Το μέλλον που με περίμενε με ορθάνοιχτες τις πόρτες του να το αγκαλιάσω, να το μετατρέψω σε όλα όσα πάντοτε ονειρευόμουν. Κι αυτό κάνω, να ’σαι σίγουρη. Παρόλο που κάποιες μέρες η ζωή με παίρνει από κάτω, έχω πάντα στο μυαλό μου τη φωνή σου. Να μου λέει πως ό,τι και να γίνει, το μόνο που χρειάζεται για να βρεθώ και πάλι στα πόδια μου, είναι λίγη θέληση κι αποφασιστικότητα.

Ακόμη κι αν το κύμα με χτυπάει από παντού, ανελέητα και χωρίς σταματημό, μ’ έμαθες πως είναι εντάξει να το αφήσω να με παρασύρει για λίγο. Αλλά όχι να με οδηγήσει στον πάτο. Είναι εντάξει να θέλω να ξεφύγω απ’ τη βαβούρα του κόσμου πού και πού, για να βυθιστώ και λίγο στη σιωπή μου. Κι όταν έρθει το τέλος αυτής της σιωπής, να είμαι πανέτοιμη για ό,τι ακολουθεί την ηρεμία και τη γαλήνη της. Γιατί ως γνωστόν, μετά τη σιωπή, έρχεται το χάος. Δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αυτό. Δε θα είχε καν σημασία για τον άνθρωπο, μια σιωπή χωρίς το χάος.

Αφήνω τη συγγνώμη για το τέλος. Το σχεδόν τέλος. Συγγνώμη μαμά, για όλες τις φορές που σε πλήγωσα. Ίσως και χωρίς να το καταλάβω. Θα το αρνηθείς, το ξέρω. Αλλά να ξέρεις κι εσύ, πως μπορώ να διαβάσω τι σκέφτεσαι και τι αισθάνεσαι, μέσα απ’ τα μάτια σου. Αποκαλύπτουν περισσότερα απ’ όσα επιτρέπεις στον εαυτό σου να πιστεύει. Συγγνώμη αν σ’ έκανα να νιώσεις μόνη, παρόλο που βρισκόμουν ακριβώς δίπλα σου. Που σου λείπω, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα για ν’ απαλύνω τον πόνο σου. Που δεν μπορώ να σ’ αγκαλιάζω καθημερινά και κοιτάζοντάς σε στα μάτια να σου λέω πόσο σημαντική είσαι για μένα.

Σ’ ευχαριστώ λοιπόν που μ’ έμαθες ν’ αγαπάω αληθινά. Να δίνω χωρίς να ζητάω αντάλλαγμα και να παίρνω δείχνοντας πάντα την ευγνωμοσύνη μου. Να εκφράζομαι ελεύθερα, να μοιράζομαι τη γνώμη μου και να κυνηγώ τα θέλω μου. Για μένα και για κανέναν άλλο. Να με αγαπώ ολοκληρωτικά, πριν αφήσω κάποιον άλλο να το κάνει για μένα. Να παίρνω σημαντικές αποφάσεις λίγο με το μυαλό και λίγο με την καρδιά. Γιατί αποφάσεις βασισμένες και στα δύο είναι οι πιο αγνές. Σ’ ευχαριστώ που με υποστηρίζεις καθημερινά, που μ’ αγαπάς και θα συνεχίσεις να μ’ αγαπάς με όλο το είναι σου. Χωρίς δισταγμό, περιορισμούς κι αμφιβολίες.

Σου ανήκουν οι αποτυχίες μου κι οι επιτυχίες μου. Όλα όσα έκανα στο παρελθόν κι όλα όσα θ’ ακολουθήσουν στο μέλλον. Αυτό που είμαι, κι αυτό που ίσως γίνω κατά τη διάρκεια της ζωής μου. Γιατί ξέρεις πως οι άνθρωποι δεν παραμένουν ίδιοι. Αλλάζουν με τα χρόνια, με τον καιρό. Κάποιοι προς το καλύτερο και κάποιοι προς το χειρότερο. Σου ανήκει θέλω να ξέρεις ο καλύτερός μου εαυτός. Πολύ απλά γιατί εσύ τον δημιούργησες. Κι ελπίζω να ‘σαι πάντα περήφανη για τα κατορθώματά του. Να κατανοείς τις αποφάσεις του. Και να είσαι αυστηρή, όταν έρχεσαι αντιμέτωπη με τα λάθη του.

*Αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες του κόσμου.

Published in Απόψεις
Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018 18:20

Το χιούμορ σώζει

«Μέρα που δε γελάσαμε είναι χαμένη μέρα». Αυτή η κοσμογυρισμένη φράση πρέπει να μας κάνει ν’ αναρωτηθούμε πόσο στα σοβαρά παίρνουμε την τετριμμένη μας καθημερινότητα. Αν όλα όσα μας συμβαίνουν τα λαμβάνουμε τοις μετρητοίς, ίσως να μην ξαναγελάσουμε ποτέ. Ένα χαμόγελο ενσαρκώνει άψογα την καλή μας διάθεση, αλλά το πόσο συχνά θα προσφέρεται στο πρόσωπό μας εξαρτάται απ’ το πόσο μας πτοούν οι περιστάσεις ή μάλλον απ’ το πόσο τους το επιτρέπουμε.

 

Τι πιο όμορφο απ’ το να γελάμε συχνά και να ευχαριστιόμαστε την κάθε στιγμή. Δεν είναι όλες οι στιγμές, βέβαια, πάντα εύκολες κι όμορφες κι ούτε μπορούμε να έχουμε το ίδιο κέφι όλη την ώρα. Δε σημαίνει, όμως, ότι θα κατσουφιάζουμε και θα μιζεριάζουμε επηρεασμένοι από ανούσια ψιλοπραγματάκια που συμβαίνουν. Μπορεί να μην ξέρουμε τι να φορέσουμε, να μη βρίσκουμε πάρκινγκ, κάποιος να μας πήρε τη θέση. Όλα αυτά μες στην ημέρα μας έναν μπελά μας τον προσθέτουν, αλλά είναι στο χέρι μας το πόσο θα τα αφήσουμε να μας κατσουφιάσουν.

Όσο έχουμε την προθυμία να νιώθουμε καλά, θα βρίσκουμε πάντα τρόπους να τα καταφέρνουμε και να το διασκεδάζουμε, ό,τι κι αν συμβαίνει. Δεν ξέρουμε τι ρούχα να βάλουμε; Δεν πειράζει, συμβουλευόμαστε τη μέθοδο «α μπε μπα μπλομ». Δε βρίσκουμε πάρκινγκ; Δεν πειράζει, ανεβάζουμε ένταση στη μουσική, τριγυρίζουμε με το αμάξι επαναλαμβάνοντας τη φράση «Υπάρχει μία θέση για μένα». Δεν έχει καμία σημασία αν η θέση αυτή βρίσκεται στη Χονολουλού, σημασία έχει ότι υπάρχει, απλώς δε μας βολεύει η τοποθεσία. Βέβαια, ακόμα κι αν επενδύσουμε σε λαχνίσματα για τη φορεσιά μας, αν μας τύχει μουσταρδί με φούξια πουά, οφείλουμε ν’ αναδείξουμε αυτή τη στιλιστική άποψη που μας εμπιστεύτηκε η μοίρα.

Το χιούμορ δίνει στη ζωή μας ανάλαφρη διάθεση. Σ’ όλες τις καταστάσεις θα μπορούσε να βοηθήσει, ανατρέποντας την οπτική στα πάντα. Σ’ όποια άβολη κατάσταση κι αν βρισκόμαστε, αν τη δούμε με χιούμορ γίνονται όλα πιο ήπια και θεατρικά. Αν σ’ έναν καβγά ειπωθεί κάτι αστείο, θα βρεθούμε εν τέλει να γελάμε και να ερχόμαστε ξανά κοντά παρά να βριζόμαστε. Είναι προτιμότερο να κάνουμε χαβαλέ απ’ το να κρατάμε μούτρα για δυο μέρες και να υπεραναλύουμε τον τσακωμό για αιτίες κι ύποπτες προθέσεις. Αν αλλάξουμε οπτική προσέγγισης σ’ αυτό που μας θυμώνει, πάμε παρακάτω στο λεπτό.

Ουσιαστικά, το χιούμορ μας σώζει. Το γέλιο παράγει ορμόνες ζωντάνιας, μας γεμίζει ευχαρίστηση κι είναι το καλύτερο ελιξίριο για να παραμένουμε αισιόδοξοι και πρόσχαροι. Όσο περισσότερο επιμένουμε να κρατάμε χαμογελαστά τα χείλη μας, το χαμόγελο θα φτάνει να γίνεται ηχηρό γέλιο.

Δεν μπορούμε, φυσικά, να είμαστε όλη την ώρα τόσο απολαυστικά χαρωποί, αλλά αν δεν είμαστε κιόλας σημαίνει πως απλά ξεχάσαμε λίγο τη σημασία της ζωής. Η ζωή δεν είναι καθόλου μικρή, όπως λέμε. Τη μικραίνουμε όσο την υπολογίζουμε σε χρονική διάρκεια, αλλά φαίνεται μεγάλη αξιολογώντας τη σπουδαιότητά της. Αν βρισκόμαστε σε εύθυμη διάθεση θα κυλάει ωραία και το χιούμορ θα είναι ο καλύτερος φίλος δίπλα μας που θα φροντίζει πάντα για το χαμόγελό μας.

Κι εμείς, με τη σειρά μας, θα φροντίζουμε το χαμόγελο των αγαπημένων μας αλλά και των υπόλοιπων. Όσα χαμόγελα μπορούμε να φροντίσουμε ας το κάνουμε. Δε θα διακρίνουμε πού θα ευχηθούμε ευτυχία. Όλος ο κόσμος ας έχει χαρά κι όσο μπορούμε να υπενθυμίζουμε ο ένας στον άλλον να μη χάνουμε το κέφι μας θα είναι μεγάλη η προσφορά μας.

Σίγουρα στη ζωή συμβαίνουν και δύσκολα που είναι αδύνατον να τα δούμε ανάλαφρα. Κι όμως, είναι στιγμές που δεν έχουμε κι άλλη επιλογή απ’ το να αποδεχτούμε το γεγονός παραδομένοι πλέον στη μοίρα, γελώντας μαζί της κι αυτοσαρκαζόμενοι για τα συμβάντα που μας προκαλεί. Καλύτερα να γελάμε με τα χάλια μας παρά να παραπονιόμαστε, υπερτιμώντας μια κατάσταση.

Είναι φορές, λοιπόν, που φαίνεται σαν να μη μας έχει απομείνει τίποτε άλλο. Κι όταν δε μας απομένει τίποτα, δε χάνουμε κάτι ν’ αστειευτούμε και να δώσουμε μια παιχνιδιάρικη χροιά στο μουτζουρωμένο κάδρο του πεπρωμένου. Μέσα στις μπλεγμένες γραμμές που αφήνει η κηρομπογιά, εμείς να μάθουμε να διακρίνουμε την αρχή του μπλεξίματος, να ξεμπερδεύουμε την ελπίδα μας απ’ την γκρίνια της αυτολύπησης κι ας βαστάξουμε ψηλά τη ζωγραφιά φωνάζοντας ότι: «ναι, είναι όμορφη η ζωή ακόμα κι ως μουτζούρα!».

Το να έχουμε χιούμορ δε σημαίνει πως είμαστε ανάλαφροι κι επιφανειακοί ως προσωπικότητες, ούτε αναίσθητοι ως άνθρωποι. Είναι μια ολόκληρη ιδεολογία που θεωρεί ότι η ζωή είναι μια χιλιοπαιγμένη παράσταση, ένα θεατρικό έργο κι εμείς ως ηθοποιοί καλούμαστε να δώσουμε ρεσιτάλ ερμηνείας. Ας αφήσουμε τις σοβαροφανείς αντιδράσεις. Κι αν το σενάριο δεν είναι πάντα στο χέρι μας, η υποκριτική μας ικανότητα είναι μόνο δική μας ευθύνη ώστε να αποδώσουμε τα μέγιστα.

Έχουμε την επιλογή είτε να είμαστε κατσούφηδες για πάντα είτε να γίνουμε αστείρευτη πηγή γέλιου, δημιουργώντας μια διάθεση αιώνιου αστεϊσμού.

Published in Απόψεις

Στην Α59 στο ύψος της εξόδου Spich, τραυματίστηκαν, σήμερα Τετάρτη περίπου στη 13:30, δύο άνθρωποι πολυ σοβαρά μετά απο τροχαίο.

Στην αρχή τράκαρε με φόρα ένα φορτηγό σε ενα αλλο σταματημένο φορτηγό λόγω μποτιλιαρίσματος. Στην συνέχεια από την αντίθετη κατεύθυνση και λόγω αυτού του ατυχήματος τράκαραν δύο επιβατικά μεταξύ τους και οι οδηγοί τους τραυματίστηκαν σοβαρά. 

Αυτη την ώρα ειναι κλειστή σε δυο λωρίδες κυκλοφορίας η Α59, ενώ το μποτιλιάρισμα ειναι μεγάλο και στις δυο κατευθύνσεις.