Items filtered by date: Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018 - Radio 0211

Υπάρχει μια παλιά φράση που δεν θα τη βρεις στα Γκρίκλις των γραπτών σας μηνυμάτων. Η φράση «σε τελευταία ανάλυση». Εννοεί αυτό που απομένει στο τέλος κάθε προσπάθειάς μας, επιτυχημένης ή μη. Είναι το καταστάλαγμα, όταν σβήσουν τα φώτα και βρεθούμε μόνοι απέναντι στον εαυτό μας. Στην οδύσσεια της ζωής σου που ξεκινάς, αυτό που σε τελευταία ανάλυση έχει σημασία είναι η αξιοπρέπειά σου και μόνον αυτή. Μην το ξεχάσεις ποτέ.Paulo

Αν θέλεις σεβασμό μην χαραμίζεις την αξιοπρέπεια σου

Με κοιτάς με μισό μάτι και ρωτάς: Μπορεί ο φτωχός, ο άνεργος, ο απογοητευμένος, ο αποκλεισμένος να είναι αξιοπρεπής; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά «ναι». Στις δύσκολες στιγμές σου, να θυμάσαι ότι η αξιοπρέπεια είναι το τελευταίο πουκάμισο που έχεις στην ντουλάπα σου. Όσο το έχεις, παραμένεις ντυμένη· αν το χάσεις κι αυτό, τότε απομένεις τελείως γυμνή.

Ζητώ να εξαγοράσω αξιοπρέπεια…
σαν εκείνη των ελεφάντων…
που απομακρύνονται για να πεθάνουν
Οδυσσέας Ελύτης

father-daughterΜε ξαναρωτάς: Μπορεί ο εξοργισμένος, ο στριμωγμένος στη γωνία, να προτάξει την αξιοπρέπεια και την ευγένεια στον θυμό του; Ξέρω ότι η γενιά σου έχει συσσωρεύσει πολύ θυμό για τα κατορθώματα της δικής μου γενιάς, όμως μάθε κι εσύ κάτι: Μόνο ο δημιουργικός θυμός του θύματος τιμωρεί πραγματικά τον ένοχο. Οι ανεξέλεγκτες εκρήξεις εννιά στις δέκα φορές οδηγούν στην αυτοκαταστροφή.

Ο πλούτος σου

Ο κανονικός άνθρωπος προσπαθεί πάντα να βελτιώσει τις υλικές συνθήκες της ζωής του. Παλεύει για να βρει μια δουλειά, στη συνέχεια να είναι υψηλότερα αμειβόμενη, παλεύει για ένα καλύτερο σπίτι, για ένα μεγαλύτερο αυτοκίνητο, για ένα ωραιότερο πακέτο διακοπών. Αυτά δεν είναι ούτε αφύσικα ούτε κατακριτέα. Αρκεί να συνοδεύονται από μια αντίστοιχη προσπάθεια βελτίωσης του νου και της ψυχής. Όλο το μυστικό κρύβεται σ αυτή την αναλογία.

Μέσα στον μακρύ κύκλο της ζωής σου, θα δεις πολλά ακριβά αυτοκίνητα να τσακίζονται, πολλές πισίνες να μετατρέπονται σε λάκκους με βρομόνερα, πολλά μοδάτα ρούχα να γίνονται κουρέλια και ξεσκονόπανα. IV αυτό μην τα θεοποιήσεις όταν θα ναι στις δόξες τους. Έχε μια λελογισμένη εκτίμηση στις πολυτέλειες που προσφέρει η οικονομική άνεση, μην τις μετατρέψεις σε αυτοσκοπό. Να λυπάσαι τους ανθρώπους που γελούν μόνο όταν βγάζουν λεφτά.

talkingΣτον ίδιο μακρύ κύκλο σου θ’ ανακαλύψεις μεγάλες χαρές μέσα σε μικρά πράγματα, διαμαντένιους χαρακτήρες μέσα στο χειρότερο ανθρώπινο σκου-πιδαριό, σοφά μυαλά σε ουρά αγράμματων, αισθήματα γεμάτα πλούτο σε θάλασσα ανέχειας. Μάθε να ξεχωρίζεις τις πραγματικές αξίες και ν’ αφήνεις περιφρονητικά στην άκρη τα ασήμαντα και δευτερεύοντα πράγματα, όσο γυαλιστερά κι αν είναι.

Πρόσεξε: Δεν προτείνω να περιφρονείς τα χρήματα. Δεν σε συμβουλεύω ν’ αφοσιωθείς αποκλειστικά σε μεταφυσικές ανησυχίες ή σε βαθιά φιλοσοφικά ερωτήματα. Πρέπει να ζεις μέσα στον κόσμο, σαν φυσιολογικός άνθρωπος. Μια μονο-θεματική ζωή όμως, αφιερωμένη αποκλειστικά στην απόκτηση και την κατανάλωση του πλούτου, είναι ζωή αδιέξοδη και αποξηραμένη.

Γράψε στην ψυχή και στο μυαλό σου τις λέξεις αυτοεκτίμηση και αυτοσεβασμός. Κάνε τις δυο αυτές λέξεις οδηγό στις επιλογές σου. Θα σκέφτεσαι: Αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω θα με κάνει να νιώσω περήφανη για τον εαυτό μου ή να ντραπώ για μένα; Η περηφάνια για τον εαυτό μας δεν είναι κάτι θεωρητικό, έχει πρακτικό αποτέλεσμα. Κανένας με χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν κατάφερε σοβαρά πράγματα στη ζωή του.

daughter-fatherΟι δυνατότητες και τα μέτρα κάθε ανθρώπου για τη ζωή είναι διαφορετικά. Ο αητός περνάει τη ζωή του ατενίζοντας τον κόσμο από τα ύψη. Η μύγα ζει τριγυρίζοντας στις ακαθαρσίες που είναι σπαρμένες στα χωράφια. Να θαυμάζεις τον αητό, να μην περιφρονείς τη μύγα. Αλλά δεν υπάρχει πιο αποκαρδιωτικό θέαμα από έναν αητό που καταντάει να τσαλαβουτάει στα σκατά των γαϊδάρων. Τέτοια πτώση μην την επιτρέψεις στον εαυτό σου με καμιά δικαιολογία. Είναι ασυγχώρητη.

Published in Απόψεις

Νοέμβριος, βράδυ, κρύο και βροχή. Γιατί δεν έχει ξαστεριά, γιατί δεν έχει πανσέληνο; Κάτι τέτοια βράδια τα αστέρια θα έπρεπε να μας κρατάνε συντροφιά. Οι τέσσερις τοίχοι δεν είναι καλή παρέα, γιατί τα σπίτια δεν έγιναν για να ζει ένα μόνο άτομο. Γι’ αυτό σου λέω, έλα! Για μια νύχτα μόνο κι αφού δε σου έδωσα ποτέ τα κλειδιά μου, έλα να με περιμένεις στα σκαλιά της πολυκατοικίας. Ένα απ’ τα βράδια που γυρνάω εξαντλημένη σπίτι να σε βρω να με καρτερείς.

 

Γυρνάω σπίτι κι είναι άδειο, το καταλαβαίνεις; Πού είσαι, πού στο διάολο είσαι; Πού είμαι εγώ, πού είναι το κοριτσάκι που ένα βράδυ γνώρισες κι αγάπησες τυχαία; Τότε μου φώναζες, δεν μπορούσες να διαχειριστείς τον αντιδραστικό μου χαρακτήρα. Και τώρα οι φίλοι ωρύονται πως έχω γίνει σαν κι εσένα.

Με έκανες σαν τα μούτρα σου ρε και σηκώθηκες κι έφυγες. Δε βγαίνω πια ως το πρωί, δε φλερτάρω, δεν τα πετάω όλα έξω. Κρίνω τους ανθρώπους απ’ το τι έχουν κάνει στη ζωή τους, βάζω μέτρο σε όλα, έχω γίνει η κολλητή της λογικής. Ποια, εγώ! Που τότε δεν άκουγα κανέναν για την πάρτη σου και τώρα με νικάν οι τέσσερις τοίχοι ενός σπιτιού. Ενός σπιτιού καινούριου, που βλέπει στη θάλασσα κι έχει μεγάλη κουζίνα.

Αλλά δεν σου είπα τα νέα! Εσύ δεν είσαι εκεί όταν κοιτάω τη θέα απ’ το μπαλκόνι και σταμάτησα πια να μαγειρεύω γιατί δεν έχω κανέναν να με κοροϊδεύει πως καίω τα φαγητά. Λένε πως μαγειρεύω τέλεια κι εγώ τα τέλεια τα βαριέμαι εύκολα.

Έτσι σταμάτησα να μαγειρεύω, όπως σταμάτησα να σε ζηλεύω, να σε θέλω, να σε σκέφτομαι, όπως σταμάτησα να βλέπω παλιές μας φωτογραφίες. Μα σήμερα κάτι με έπιασε και θέλω να σε δω και δεν ξέρω γιατί δεν έχω ήδη ξεκινήσει.

Μάλλον θα είναι που έγινα εγωίστρια κι ορκίστηκα να μη σου επιβεβαιώσω ξανά πόσο σε αγάπησα. Αν σε αγαπάω πια; Δικός μου ο λογαριασμός και τα ρέστα σε αυτές που τώρα πουλάς λουλούδια κι αγάπες. Δε θα λυγίσω, δίπλα σου έμαθα να είμαι δυνατή. Δεν πρόκειται να σηκώσω το ακουστικό, ούτε με απόκρυψη γιατί δεν την αξίζεις τη χαρά. Αλλά θέλω ακόμη να σε δω, γιατί δεν εμφανίζεσαι;

Γιατί δεν είσαι εσύ αυτός που χτυπάει την πόρτα την ώρα του μαθήματος κι είναι κάποιος άσχετος που κάτι ψάχνει. Γιατί δε με ψάχνεις; Γιατί δε γίνεται ένα απ’ τα βράδια που γυρίζω σπίτι, να σε βρω στα σκαλιά της πολυκατοικίας;

Μη χαίρεσαι, δε θέλω επανασυνδέσεις. Σιχάθηκα να ανατρέχω στο παρελθόν. Να με περιμένεις θέλω, μία φορά να με περιμένεις κι εσύ. Η εικόνα της αναμονής σου να μου ξεπληρώσει τις ημέρες, τις νύχτες, τα καλοκαίρια και τους χειμώνες που εγώ σε περίμενα.

Έναν τσακωμό ζητάω, τη βαρέθηκα την ηρεμία τους. Θέλω έναν τσακωμό απ’ τους δικούς μας. Με φωνές, κλάματα, βρισίδια και προσβολές. Όχι, όχι δε θέλω να καταλήξουμε στο κρεβάτι. Θέλω να έρθεις, να σε κοιτάξω στα μάτια και να σε ρωτήσω το γιατί. Πώς κάνεις τόσα σε έναν άνθρωπο που φώναζες ότι αγαπούσες; Θέλω όταν θα κλείσεις την πόρτα μου τα χαράματα, να κλείσεις μαζί και τα γιατί μου.

«Όταν χωρίζουν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται κάπου μακριά γίνεται μια καταστροφή… Είναι τρομακτική η ενέργεια που απελευθερώνεται όταν διακόπτεις την αγάπη…». Έτσι άκουσα κάπου κι έχουν δίκιο. Σήμερα λοιπόν δεν έχει πανσέληνο, κάνει κρύο και βρέχει. Ούτε σήμερα θα έρθεις και καλά θα κάνεις γιατί άμα θα έρθεις σε διώξω και πριν σε διώξω θα σε πληγώσω όσο εσύ εμένα κι εγώ με εσένα απέχουμε παρασάγγας, το απέδειξε άλλωστε κι η ιστορία.

Ξέσπασα για απόψε, πρέπει να σε αφήσω. Η ζωή που έφτιαξε μακριά σου, το κοριτσάκι που κάποτε αγάπησες την περιμένει.

Αν θες κάτι περίμενέ με στα σκαλιά μα να ξέρεις πως μπορεί απόψε να γυρίσω με παρέα. Να ξέρεις πως μπορεί να σε προσπεράσω και φεύγοντας να κοπανήσω την πόρτα. Μπορεί πάλι να κάτσω να σε ακούσω, αλλά τι σημασία έχουν όλα αυτά αφού δε θα έρθεις ούτε απόψε, ούτε κάθε απόψε.

Published in Απόψεις
Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018 21:47

Εσύ έχεις την ευθύνη της ευτυχίας σου

Βάζουμε τα δυνατά μας και σφίγγουμε τα δόντια σε έναν αγώνα που έπαθλο έχει την καλή ζωή, μήπως κατορθώσουμε κάποια στιγμή να ζήσουμε αυτό που λέμε «ευτυχία». Ορίζεται η «ευτυχία», ως το συναίσθημα βαθιάς χαράς και ικανοποίησης. Παρόλο που θεωρείται ζητούμενο, τείνει να παίρνει μια μοναδική όψη και ερμηνεία, που σημαίνει ότι δεν της προσδίδουν όλοι το ίδιο νόημα.

 

Από τους αρχαίους Έλληνες και τους Ινδούς Βουδιστές μέχρι τους φιλοσόφους και τους πολιτικούς, οι στοχαστές έχουν αναζητήσει το νόημα της ευτυχίας. Όλοι μας το ίδιο δεν κάνουμε; Η ευτυχία είναι ένα συνονθύλευμα από στιγμές, δεν είναι μία κατάσταση. Είναι μία στιγμή ευφορίας και δεν είναι μόνιμη, αλλά φευγαλέα καθώς μέχρι να την αντιληφθείς έχει φύγει. Είναι ένα άπιαστο όνειρο μόνο για λίγους

Τη συναντάς με πολλές μορφές. Μπορεί να οριστεί ως η ανταμοιβή που θα προσφέρουμε στον πολύτιμο εαυτό μας, ανάλογα βέβαια με τις ανάγκες που έχει ο καθένας μας. Στη συντροφιά καλών φίλων, στην οικογένειά μας, στον άνθρωπό μας. Ποιο είναι το κλειδί για να προσεγγίσουμε μια ευτυχία; Ίσως είναι η αγάπη. Είναι εντάξει να αφήσουμε τον εαυτό μας να νιώσει την ευτυχία, γιατί είναι φυσικό μας να αγαπάμε. Υπάρχει πιθανότητα και να μη μάθουμε ποτέ πόσο όμορφο είναι αυτό το συναίσθημα. Το κυνήγι της ευτυχίας είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Για τον καθένα, μία συγκεκριμένη διαδρομή που χρειάζεται να ακολουθήσει με σκοπό να την κατακτήσει. Μια λέξη τόσο μικρή με τόσο μεγάλη σημασία.

Υπάρχει πάντα μια μόνιμη απορία σχετικά με την έννοιά της αλλά δε νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω σ’αυτά, ακόμα κι εγώ το ψάχνω. Το μόνο σίγουρο είναι πως μπορεί ο καθένας να την αντιλαμβάνεται εντελώς διαφορετικά. Είναι μια κατάσταση υποκειμενική και προφανώς μοναδική για τον καθένα μας. Αυτό που θα έκανε ευτυχισμένο εσένα πιθανόν εγώ να το προσπεράσω αδιάφορα ή κι αντίστροφα.

Ένα πρόσωπο, μια δουλειά, μια επιτυχία, ένα ταξίδι, ό,τι μπορεί να αποτελεί στόχο σου. Μάθε να ζεις και να κυνηγάς τις στιγμές. Είναι δική σου αποκλειστικά ευθύνη κι είσαι εσύ που ορίζεις τη διάρκειά μιας ευτυχίας. Επίλεξε εκείνη την πορεία της ολοκλήρωσης που γεμίζει εσένα μέσα από μια σειρά σημαντικών αποφάσεων που θα καθορίσεις και πάλι εσύ. Μην περιμένεις τα προβλήματά σου να λυθούν δια μαγείας, έχεις και εσύ ένα μερίδιο ευθύνης.

Δική σου η επιτυχία, δική σου κι η αποτυχία. Μη φορτωθείς την ευθύνη για κανέναν άλλο. Οι άνθρωποι έχουν γίνει πιο μοναχικοί, έχουν αποξενωθεί και δυστυχώς περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους αναζητώντας την ευτυχία σε λάθος δρόμους. Μα ακόμα κι έτσι, μόνο μέσα του μπορεί ο καθένας να τη βρει.

Πίστεψέ πως μπορείς και τότε θα αναπνεύσεις κανονικά. Ο Πυθαγόρας έλεγε: «Μην ψάχνεις την ευτυχία, είναι πάντα μέσα σου». Γιατί η ευτυχία βρίσκεται σε γωνιές, σε μια σταγόνα, σε μια δαγκωνιά από το αγαπημένο σου γλυκό. Σε πράγματα απλά, μα και μεγάλα. Δεν υπάρχει μαγική συνταγή, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που το θέλουν. Η ευτυχία είναι στο δρόμο μας, μέσα μας εδώ, τώρα, σήμερα.

Αύριο το πρωί λοιπόν, βάλε στόχο να περάσεις από την θεωρία στην πράξη. Μόλις σηκωθείς, σκέψου τρεις τουλάχιστον λόγους που σε κάνουν ευτυχισμένο. Φίλτραρε αυτά για τα οποία αξίζει να καταναλώσεις το χρόνο σου και τα υπόλοιπα κράτησέ τα εκτός. Κι όταν βγεις έξω, άλλαξε τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα έστω και λίγο. Μη φοβάσαι, θα σε βρει εκείνη.

Published in Απόψεις

Άγνωστος άντρας περίπου 30 ετων έδειξε τα γεννητικά του όργανα πολλές φορες σε παιδιά ηλικίας περίπου 15-17. Ο δράστης ήταν καθ’οδόν με το ποδήλατο και σε μια των περιπτώσεων σταμάτησε το ποδήλατο ενώ κοιτώντας ενα βίντεο στο κινητό του αυτοικανοποιηθηκε δημόσια. 

Εκτοτε και μετά τις καταγγελίες των παιδιών, τον αναζητά η αστυνομία. 

Ειναι ψηλός γύρω στο 1,85 μ., εχει σκούρα μαλλια με μεσογειακό παρουσιαστικό και την ημέρα εκείνη φορούσε μαύρο παντελόνι και ασπρόμαυρο μπουφάν. Οποιοσδήποτε γνωρίζει κατι παρακαλείται να απευθύνεται στην αστυνομία του Ντισελντορφ στο τηλ: 0211-8700

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018 08:46

Düsseldorf: Fundsachen-Versteigerung im Hauptbahnhof

In den Zügen der Deutschen Bahn bleiben jedes Jahr tausende Sachen liegen.

Mehr als die Hälfte davon kann laut Bahn an die Besitzer zurück gegeben werden.

Der Rest wird versteigert. Heute (10. November) ist es wieder so weit: Von 12 bis 15 Uhr versteigert die Deutsche Bahn im Hauptbahnhof über 120 Fundstücke.

Das sind zum Beispiel Smartphones, Laptops, Kleidung, Taschen und Koffer. Die Sachen müssen direkt bar bezahlt werden – Umtausch ist ausgeschlossen.

Mitbieten kann jeder der mindestens 18 Jahre alt ist.

Published in Deutschland

Düsseldorf soll drei Stadtstrände bekommen – und nun will ein Gastronom noch eine schwimmende Insel hinzufügen.

Die Pläne sind spektakulär. Die FDP warnt vor zu viel Gastronomie am Rheinufer.

Viele Jahre wurde über einen Stadtstrand geredet – jetzt gibt es plötzlich viele konkrete Pläne. Neben den drei Standorten am Rheinufer, die ein Gastronom von der Stadt pachtet,

kündigt Weisse-Flotte-Chef Michael Küffner überraschend ein Strand-Schiff an. Der erfahrene Schiffsbetreiber und Gastronom will fünf Millionen Euro in die „schwimmende Insel“ investieren.

Sie soll zu Fahrten über den Rhein aufbrechen, aber auch unterhalb der Kasematten anlegen. Die Weisse Flotte hat dafür bereits einen neuen Steiger eingerichtet.

Küffner hofft darauf, dass das Schiff in zwei Jahren fertig ist. Er habe bereits Gespräche mit einer Reederei geführt. „Das ist nicht nur eine Träumerei, sondern fest geplant“,

sagt er. Auf dem 1000 Quadratmeter großen Deck können Besucher sitzen und Getränke einnehmen, als besonderen Hingucker gibt es ein knietiefes Wasserbecken im Heck.

Küffner würde sich einen sauberen Elektro-Antrieb wünschen . Allerdings seien die Mehrkosten im Vergleich zu einem Diesel-Motor immens. Küffner hofft auf einen Sponsor.

 

Gastronomieberater Markus Eirund, der die Trends in Düsseldorf verfolgt,  ist von der Idee überzeugt. „So ein Schiff wird funktionieren“, meint er. Vor allem die Lage an der Altstadt sei optimal. Eirund fühlt sich erinnert an den Nachfolger des Monkey’s Island: Helge Achenbach und Gastronom Rainer Wengenroth hatten vor zehn Jahren ebenfalls ein Strand-Schiff gebaut, als der Stadtstrand an der Hafenspitze weggefallen war. Das Schiff erwies sich allerdings damals als zu breit und wurde in Düsseldorf nicht genehmigt. Es musste nach Köln ausweichen.

Published in Deutschland

Αν κάνουμε μία μίνι έρευνα στους παππούδες μας ή ακόμα και στους γονείς μας σχετικά με τις σχέσεις που είχαν στη ζωή τους θ’ ακούσουμε ιστορίες που απέχουν κατά πολύ από τη σημερινή πραγματικότητα, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό ή καλό. Η γιαγιά θα συγκινηθεί μιλώντας για τον μεγάλο της έρωτα που γνώρισε από μικρή ή για κάποιο προξενιό που της έκαναν οι γονείς της – ίσως και να βουρκώσει όταν θυμηθεί το πρώτο της καρδιοχτύπι που οι γονείς δεν ενέκρικαν και τελικά την έφαγε το παράπονό της. Ο παππούς πολύ πιθανό θα περηφανευτεί για τη δική του ιστορία αγάπης ή για το πώς γνώρισε τους γονείς της γιαγιάς ή ακόμα πιο επεισοδιακά πώς κατάφερε να την κλέψει. Στους γονείς μας οι περισσότεροι έρωτες είχαν μια μυρωδιά από σχολικά και φοιτητικά χρόνια, σαν να διαβάζεις ρετρό περιοδικό.

 

Το συμπέρασμα σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις είναι το ίδιο, καθώς όσο πιο παλιά ταξιδέψεις στον χρόνο, τόσο περισσότερο βλέπεις ότι ο αριθμός των σχέσεων που είχαν οι άνθρωποι στη ζωή τους ήταν κάτιτις μικρότερος. Αυτός ο αριθμός βέβαια δεν πολυσυνάδει με το σήμερα, καθώς είναι ελάχιστοι εκείνοι με μικρό αριθμό σχέσεων κι από κάποιους χαρακτηρίζονται ως και γραφικοί. Καθώς όμως, μεγαλώνει αυτός ο αριθμός των σχέσεων, μεγαλώνει και ο αριθμός των πρώην. Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο αγκάθι για πάρα πολλές σχέσεις.

Δεν είναι λίγοι αυτοί δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι υπήρχε και ζωή πριν από αυτούς και πως είναι αναμενόμενο κι απολύτως σεβαστό ο σύντροφός τους να έχει και παρελθόν, όπως έχουν κι οι ίδιοι. Εκτός από φυσικό μάλιστα αυτό το παρελθόν είναι κι υπόθεση εντελώς προσωπική. Αυτοί συνήθως βιώνουν έναν μόνιμο Γολγοθά και παλεύουν με τα φαντάσματα του παρελθόντος – ενός παρελθόντος που δεν είναι καν δικό τους. Είναι μόνιμα καχύποπτοι, τρέμουν να κάνουν εικόνα το έτερο ήμισυ με κάποιο άλλο πρόσωπο και πολλές φορές φτιάχνουν σενάρια στο μυαλό τους που τους προκαλούν μόνο σύγχυση και καβγάδες – αν κι εδώ που τα λέμε, ποιος ο λόγος να κάτσεις να φαντασιωθείς το σύντροφό σου με άλλο παρτενέρ; Τι σόι μαζοχιστικό βίτσιο είναι αυτό;

Αλί και τρισαλί αν τύχει καταλάθος -η κι όντως εντελώς καταλάθος- να πέσει στα χέρια τους καμιά φώτο του νυν με κάποιον πρώην! Χαλασμός Κυρίου μαζέψτε τα γυαλικά! Μπορεί άνετα να σταθεί η αιτία για να χτυπήσει η πίεση κόκκινο και να πέσουν σε βαριά κατάθλιψη. Η καταδίωξη αυτή του παρελθόντος είναι σίγουρα μια αρρωστημένη κατάσταση και πολύ δηλητηριώδης για τη σχέση, φέρει νοσηρότητα, νοσηρότητα που αργά ή γρήγορα θα φέρει σοβαρά προβλήματα.

Το παρελθόν και τα άτομα που ανήκουν σε αυτό δεν έχουν καμία θέση στη σχέση που ανήκει σε χρόνο ενεστώτα. Οι ανασφάλειες και οι φοβίες του παρελθόντος δε χωράνε σε μια υγιή και ευτυχισμένη δυάδα. Άλλωστε δεν αντιμετωπίζουν κανένα από τα φαντάσματα του παρελθόντος οι σχέσεις που στέκουν σε γερά θεμέλια καθώς δεν παλεύουν με σκέψεις. Απολαμβάνουν αυτό που τους συμβαίνει χωρίς να τους απασχολεί το τι υπήρχε πριν από αυτούς. Για να ανήκει στο παρελθόν, κάποιος λόγος θα υπήρχε που βρίσκεται  εκεί. Εσείς είστε το παρόν εστιάστε σ’ αυτό κι αφήστε τους πρώην εκεί που πρέπει να ‘ναι – στο χρονοντούλαπο.

Οι καταστάσεις που ζει ο καθένας και οι άνθρωποι που έρχονται -κι ενίοτε παρέρχονται- έχουν να δώσουν, να πάρουν και να γίνουν μαθήματα. Μην απαιτείς να αποκοπεί ο σύντροφός σου από αυτό, γιατί είναι κομμάτι του εαυτού του. Φρόντισε με την αγάπη σου και τον χαρακτήρα σου να χτίσεις τη μεγαλύτερη ασπίδα προς όσα ανωρίμως -κι ανασφαλώς- θεωρείς σαν εξωτερικές απειλές. Αν τυχόν κι οι απειλές επιστρέψουν, υπάρχει η σημαντική πιθανότητα να τους έχετε ανοίξει μαζί την πόρτα.

Published in Απόψεις