Items filtered by date: Σάββατο, 02 Δεκεμβρίου 2017 - Radio 0211

Σε δύο γερμανικά αεροδρόμια βρίσκονται από την περασμένη Τετάρτη οι πρώτοι Έλληνες αστυνομικοί, προκειμένου να συνδράμουν τους Γερμανούς συναδέλφους τους στον έλεγχο των επιβατών από την Ελλάδα.

Ειδικότερα, έχουν αναπτυχθεί δύο Έλληνες αστυνομικοί στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης και δύο σε αυτό του Μονάχου.

Υπενθυμίζεται ότι στις 11 Οκτωβρίου ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ αποφάσισε να επαναφέρει τους ελέγχους από τις 12 Νοεμβρίου, επικαλούμενος το σχετικό εδάφιο της συμφωνίας Σένγκεν. Το μέτρο περιορίστηκε εκεί όπου εντοπίστηκαν πολλές παράνομες είσοδοι, δηλαδή στα χερσαία σύνορα Γερμανίας - Αυστρίας και στις πτήσεις από Ελλάδα με προορισμό γερμανικά αεροδρόμια.

Οπως έγραψε πρόσφατα ο γερμανικός Τύπος, μετά το κλείσιμο της βαλκανικής οδού τον Φεβρουάριο του 2016, όλο και περισσότεροι επιχειρούν να πετάξουν στη Γερμανία με πλαστά διαβατήρια. Τέτοιου είδους έγγραφα μπορεί κανείς να προμηθευτεί στην Ομόνοια, στην πλατεία Βικτωρίας και άλλα σημεία έναντι 900 έως 1.500 ευρώ.

Νωρίτερα, μιλώντας στην ΕΡΤ, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας, δήλωσε σχετικά με τους εξονυχιστικούς ελέγχους των Γερμανών σε Έλληνες επιβάτες εκτός ζώνης Σένγκεν: 

«Η Γερμανία και ορισμένες άλλες χώρες θέλουν να επεκτείνουν τους εσωτερικούς ελέγχους στα τρία χρόνια. Από την πρώτη ημέρα που εφαρμόστηκαν αυτοί οι έλεγχοι, έστειλα στη Γερμανία την κυρία Τσιριγώτη για να δει από κοντά τι γίνεται με αυτούς τους ελέγχους. Γερμανικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι έχουν πάει από την Ελλάδα στη Γερμανία 1.000 άτομα με πλαστά έγγραφα. Οταν λένε πλαστά έγγραφα, αναφέρονται σε έγγραφα που βγήκαν με άδεια ασύλου. Υπάρχει μια προσπάθεια κάποιων για εκμετάλλευση του θέματος. Πρόκειται για θέμα εντυπώσεων. Οι Γερμανοί επίσημα μιλούν για 850 άτομα. Στείλαμε εκπροσώπους μας στα γερμανικά αεροδρόμια. Δεν είναι κάτι που το δεχόμαστε καρτερικά. Οι Γερμανοί έχουν υποσχεθεί ότι θα μειώσουν σιγά-σιγά τα μέτρα αυτά. Υπήρξαν περιστατικά τρομοκρατίας σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και έχει καλλιεργηθεί μια συντηρητική αντίληψη για το μεταναστευτικό. Εμείς συνεργαζόμαστε με υπηρεσίες ευρωπαϊκών χωρών, προκειμένου να αποτρέψουμε τρομοκρατικές απειλές».

Τριακόσιες έξι περιπτώσεις παράνομων αφίξεων στη Γερμανία από την Ελλάδα εντοπίστηκαν από τις 12 Νοεμβρίου και στο πλαίσιο των συνοριακών ελέγχων.

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών από προχθές Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου, έχουν εγκατασταθεί δύο Έλληνες αστυνομικοί στο αεροδρόμιο του Μονάχου και άλλοι δυο σε αυτό της Φρανκφούρτης. Όπως διευκρινίζει οι Έλληνες αστυνομικοί έχουν ρόλο παρατηρητή, όπως προφανώς και οι Γερμανοί αστυνομικοί σύνδεσμοι που έχουν τοποθετηθεί σε ελληνικά αεροδρόμια και συγκεκριμένα σε εκείνα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Σε γραπτή της απάντηση προς τη Deutsche Welle η εκπρόσωπος επισημαίνει ότι στόχος της αποστολής -που είναι απόρροια γερμανικής πρωτοβουλίας- είναι να αποκτήσουν οι Έλληνες αστυνομικοί «άμεση εικόνα από την πρακτική υλοποίηση των συνοριακών ελέγχων στη Γερμανία. Κατόπιν επιθυμίας της ελληνικής πλευράς η αποστολή περιορίζεται χρονικά καταρχήν μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου του 2017». Στο σημείο αυτό η εκπρόσωπος επαναλαμβάνει ότι οι Έλληνες αστυνομικοί έχουν αμιγώς συμβουλευτικό ρόλο και δεν πραγματοποιούν δικούς τους ελέγχους.

Επιμένει στα στοιχεία το υπ. Εσωτερικών

Πάντως η εντατικοποίηση των ελέγχων στα γερμανικά αεροδρόμια σε πτήσεις από την Ελλάδα συνεχίζει να αποδίδει. Σύμφωνα με νεότερα προσωρινά στοιχεία που έθεσε το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών στη διάθεση της Deutsche Welle, από τις 12 Νοεμβρίου οπότε και τέθηκε σε ισχύ η παράταση των συνοριακών ελέγχων εντοπίστηκαν σε γερμανικά αεροδρόμια καθώς και στα αεροδρόμια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης άλλες 360 περιπτώσεις ανθρώπων που ταξίδευαν ή επιχείρησαν να ταξιδέψουν χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα.

Κληθείσα να σχολιάσει τις δηλώσεις Τόσκα ο οποίος ουσιαστικά αμφισβήτησε τα στοιχεία που δημοσιοποίησε την περασμένη εβδομάδα το υπ. Εσωτερικών στο Βερολίνο, η εκπρόσωπος παρέπεμψε εκ νέου στους ίδιους αριθμούς, σύμφωνα με τους οποίους από τις αρχές του χρόνου μέχρι και το Νοέμβριο καταγράφηκαν σε γερμανικά αεροδρόμια περισσότερες από 1.000 παράνομες αφίξεις από την Ελλάδα.

Μια κροτίδα, χωρίς κάποιου είδους πυροκροτητή, ήταν τελικά το περιεχόμενο του ύποπτου πακέτου το οποίο έφτασε νωρίς το απόγευμα σε φαρμακείο στο κέντρο του Πότσνταμ και οδήγησε σε εκκένωση της υπαίθριας χριστουγεννιάτικης αγοράς και της περιοχής, σε ακτίνα 500 μέτρων από το σημείο.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών του Βρανδεμβούργου Καρλ-Χάιντς Σρέτερ, το πακέτο περιείχε ακόμη βίδες -όχι καρφιά, όπως είχε μεταδοθεί νωρίτερα- σκόνη και μια μπαταρία, πάντως τίποτα που θα μπορούσε να προκαλέσει έκρηξη.

18796229

Η αστυνομία, με την συνδρομή ειδικά εκπαιδευμένων σκυλιών, εξέτασε όλη την περιοχή και αργά το βράδυ ανακοίνωσε ότι σταματά τις έρευνες, καθώς δεν έχει βρει οτιδήποτε ύποπτο. Η αγορά αναμένεται να λειτουργήσει κανονικά από το πρωί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters

Πλησιάζει η παγκόσμια ημέρα του μετανάστη και θέλω τόσο πολύ να γράψω κάτι. Κάτι αληθινό. Κατι πραγματικό. Όχι απλές αράδες, αυτές με στατιστικά. Θέλω να δώσω να καταλάβουν πραγματικα ποσό δύσκολη είναι η ξενιτιά.
Θέλει δύναμη η ξενιτια. Θέλει κότσια. Θέλει υπομονή. Θέλει επίμονη.
Όχι η ξενιτιά δεν ταιριάζει σε όλους.Δεν μπορούν όλοι να αντέξουν αυτό το βάρος. Αυτή την πληγή του ξεριζωμού.
Γιορτάζουμε σήμερα, εμείς όλα τα ξένακια. Όλοι εμείς που καταφέραμε όχι μόνο να πάρουμε την απόφαση να φύγουμε, αλλα κυρίως που είχαμε τη δύναμη , το κουράγιο να το πραγματοποιήσουμε.
Δεν ξέρω αν γιορτάζω και αν χαίρομαι πραγματικά. Πάντως νιώθω περήφανη. Περήφανη που μέσα σε όλες τις δυσκολίες άντεξα. Άντεξε το σώμα, άντεξε η ψυχή. Άντεξε η καρδιά. Άντεξε το μυαλό. Γιατί καθένα από αυτά έχει τις δικές του ανάγκες. Τις δικές επιθυμίες. Και συ προσπάθησες και προσπαθείς όλα να τα συνταιριάξεις.Να τα ισορροπήσεις.
Ακροβάτες όλοι εμείς. Άλλα να ζητά η καρδιά και άλλα να προστάζει το μυαλό. Η φωνή της λογικής που μπορεί να ξεχωρίσει το πρακτικό, ενάντια στην καρδιά και την ψυχή που άλλα νοσταλγούν και άλλα επιθυμούν. Ακροβάτες μια ζωή. Ανάμεσα σε δυο κόσμους, σε δυο καταστάσεις, σε δύο τόπους. Που όσο και να πονά η καρδια , το μυαλό ξεχωρίζει ποιό είναι το αντικειμενικά καλό για σένα.
Μία ζωή θα ακροβατώ σε αυτό που επιθυμώ και σε αυτό που μπορώ να έχω. Τα θέλω ενάντια στα πρέπει.
Αυτο κάνω από την πρώτη μέρα πριν κάποια χρόνια που ήρθα Γερμάνια .Τι ενιωσα; Πώς αντεδρασα; Αυτές τις πρώτες σκέψεις θα σας γράψω. Θα ξεγυμνώσω την ψυχή μου.
Όχι μόνο γιατί γιορτάζω. Όχι μόνο γιατί πονάω. Αλλά και ως απάντηση σε όλους αυτούς που μας θεωρούν προδότες! Να γνωρίζουν οτι προδώσαμε μόνο τους εαυτούς μας κανέναν αλλο.

Δεν μεταναστεύουν οι άνθρωποι, τα όνειρά και οι ελπίδες μεταναστεύουν. Οπου πάει η καρδιά ακολουθεί και το σώμα. Αυτήν την απάντηση παίρναν όσοι ρώταγαν γιατί φύγαμε. Πότε δε φαντάστηκα τον εαυτό μου να αποζητά την Ελλάδα. Την είχα δεδομένη. Ποτε δε φαντάστηκα τον εαυτό μου να αποζητά την οικογένεια,τους φίλους, τον ήλιο και τη θάλασσα. Πότε! Τα είχα πάντα απλόχερα.
Μια ουτοπία είναι τελικά το πότε. Μια χίμαιρα το πάντα. Πάντα και πότε .Δυο λέξεις που δε θα ξεστομίσω ξανά με τόση ευκολία.
Να αποζητώ την πόλη μου, που με μεγάλωσε,με αγκάλιασε, με πότισε με την κουλτούρα της.Με έδωσε χαρές, λύπες, αναμνήσεις. Που δυστυχώς δεν περιγράφονται με λέξεις, όσο και να προσπαθείς. Πώς να περιγράψεις μυρωδιές και εικόνες, που έχουν αποτυπωθεί μέσα σου και έχουν γίνει ,ένα μαζί σου.
Είχα λοιπόν να κόψω δυο ομφάλιους λώρους και όχι έναν. Έπρεπε να αποκοπώ βίαια από δύο πράγματα, τη Θεσσαλονίκη μου και την οικογένεια μου.
Βρέθηκα να ετοιμάζω βαλίτσες για νέο προορισμό. Αυτόν της ανάγκης,αυτόν που όσο και να μην επιθυμούσα, γνώριζα ότι θα με έβγαζε από το οικονομικό αδιέξοδο αλλά ταυτόχρονα θα με βύθιζε σε ένα άλλο. Αυτό της νοσταλγίας.
Τι να πρωτοχωρέσεις όμως σε λίγες βαλίτσες. Τα όνειρα και οι ελπίδες βέβαια είχαν ήδη ταξιδέψει. Μαζί μου συνεπιβάτες θα ήταν η πίκρα και ο θυμός. Ανεκπλήρωτα όνειρα, η πικρή γεύση της προδοσίας από ένα απρόσωπο κράτος που δεν με προστάτεψε και μια γλυκιά πατρίδα. Αυτά θα έπαιρνα μαζί μου.Μια πίκρα, ένα τεράστιο θυμό και ένα γιατί.
Δεν θυμάμαι να υπήρξα πιο εριστική στη ζωή μου, πέραν της εβδομάδας πριν την αναχώρηση μου για Γερμανία. Βέβαια όσο το ξανασκέφτομαι, χωρίς συναισθηματική φόρτιση, καταλαβαίνω ότι απογοητευμένη ήμουν και όχι εριστική. Σε αυτήν την απογοήτευση οφειλόταν όλα. Να κοιτάς γύρω σου και να ξέρεις ότι αυτό το κεφάλαιο της ζωής σου έληξε. Οι βαλίτσες ο επίλογος. Τα αεροπορικά εισιτήρια που κρατάς στο χέρι, ο πρόλογος ενός καινούργιου βιβλίου. Ενός βιβλίου που δε θες να γράψεις,να διαβάσεις και στην τελική ναι, ούτε να το ζήσεις.
Η ημέρα της αναχώρησης ήρθε. Παντού δακρυσμένα πρόσωπα.Υποσχέσεις.Αγκαλιές που θες να χωθείς και να μυρίσεις, αυτό το μοναδικό άρωμα της αγάπης και της ασφάλειας. Να το αποτυπώσεις στο είναι σου.Να μην το ξεχάσεις.
Σαν σε όνειρο τα θυμάμαι. Πάντα όμως με την ίδια γεύση. Την γεύση του πόνου. Όσα χρόνια και να περάσουν τελικά,αυτός ο αποχωρισμός το ίδιο μαύρο χρώμα θα έχει...
Έχουν αγκάθια οι αναμνήσεις και πονάνε.
Οι βαλίτσες έτοιμες, έχουν φορτωθεί στο αυτοκίνητο και με περιμένουν. Είμαι στο σπίτι μόνη πλέον. Κοιτώ γύρω μου. Θέλω. Δεν ξέρω τι θέλω.Να κλάψω. Να ουρλιάξω. Να φωνάξω της αδικίας. Μπαίνω ξανά σε όλα τα δωμάτια.Κοιτάζω φωτογραφίες ευτυχισμένων στιγμών.Γάμος , βαφτίσια, γενέθλια. Παίρνω ανάσες. Θέλω να ρουφήξω όλη την αγάπη που έζησα εδώ μέσα, να την πάρω μαζί μου.
-Θα είναι μαζί σου! λέει η φωνή της λογικής!
Ναι! Ίσως και να είναι, αλλά εγώ δεν θα είμαι πλέον το ίδιο άτομο.
Φτάσαμε Γερμανία ενα ζεστό απόγευμα συντροφιά με τη μητέρα μου.Που ήρθε μαζί να με βοηθήσει τον πρώτο καιρό. Ο καιρός όμως πέρασε και πέταξε. Έπρεπε να φύγει, να γυρίσει Ελλάδα. Δυστυχώς δεν μπορούσα να τη συνοδεύσω στο αεροδρόμιο. Η σκληρή πραγματικότητα άρχιζε να παίρνει σάρκα και οστά. Δεν είχα πλέον κάποιον να πάρει τα παιδιά από το σχολείο. Ήμουν μόνη από γονείς.
Όσο καιρό κάθισε Γερμανία, δεν μιλήσαμε ποτέ, για την μέρα που θα έπρεπε να φύγει. Να επιστρέψει Ελλάδα. Το νιώθαμε και το ξέραμε πως μια τέτοια συζήτηση θα έξυνε πληγές, θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου και θα μας έπνιγαν.
Η πόρτα ανοίγει και οι σκέψεις που δεν γινόταν λόγος τόσο καιρό ήρθε. Μας κλείνει το μάτι περιπαικτικά, μας κοροϊδεύει.
Κοιταζόμαστε στα μάτια και έχουμε τόσα να πούμε. Δεν τελειώσαμε ακόμα κραυγάζουν σιωπηλά οι ψυχές μας.
Μία βουβαμάρα που θέλει να ελευθερωθεί.
Νιώθω σαν αερικό, σαν έξω από το σώμα μου, σαν σε όνειρο. Με κοιτά στα μάτια και βλέπει την ψυχή μου. Διαβάζει το είναι μου. Το ξέρω, το μπορεί είναι η μαμά μου.
Ακινησία. Πάγωμα.
-Βιαστείτε! Θα χάσουμε το αεροπλάνο ακούω μια φωνή.
Συνέρχομαι. Φιλιόμαστε. Ξερά. Παγωμένα. Κατεβαίνει τις σκάλες. Φεύγει.
Όχι ουρλιάζει η ψυχή μου. Τόσο δυνατά που σπάω.Περίμενε μαμά. Δε σε χόρτασα ακόμα. Όχι!
Λέξη από αυτά δε βγήκε. Όμως όλα τα ένιωσε. Όλα τα κατάλαβε.
-Μη στεναχωριέσαι κορίτσι μου.Λίγοι μήνες είναι. Θα περάσουν. Θα ανταμώθουμε...
-Μήνες;; Εγώ δεν αντέχω μέρα μακρυά σας... αποκρίνομαι πάλι χωρίς λέξεις.
Ανεβαίνει. Με αγκαλιάζει σφιχτά! Αυτές τις αγκαλιές που μόνο οι γονείς μπορούν.
Σώματα ενωμένα. Καρδιές χτυπούν σαν μία και ψυχές κομμάτια.
Καλώς ήρθατε στην Γερμανία...
Για όλους εσάς εκεί έξω. Χρόνια μας πολλά ξενάκια..
Και αν πάρω δέκα ξενιτιές , δεν φτιάχνω μια πατρίδα....

Published in Απόψεις