Για να μην βρεθούμε ξένοι στον τόπο μας, αν δεν είναι ακομα αργά...

Γράφει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Κος Χρυσόστομος Στεφανιδάκης 


Λέγεται και γράφεται από πολλούς ειδικούς , οτι η Ελλάδα μας, το ελληνικό έθνος μας περνάει τις τελευταίες δεκαετίες μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιστορίας του. Άνθρωποι που ασχολούνται με τα πολιτικοκοινωνικά προβλήματα της εποχής μας, μιλούν για την πνευματική και φυλετική αφομοίωσή μας από τις νέες συνθήκες ζωης που διαμορφώνονται.
Πράγματι η ελευθερη διακίνηση ιδεών, αγαθών και προσώπων μεταξύ κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ελευθερία που έχουν οι πολίτες να εγκαθίστανται στη χώρα της προτιμήσεως τους και να αναπτύσσουν επαγγελματικές δραστηριότητες, τα καραβάνια προσφύγων και των λαθρομεταναστών που κατα χιλιάδες καταφθάνουν στην χώρα μας, δημιουργούν πλεον νέα δεδομένα για όλους μας και ιδιαιτέρως για τις επερχόμενες γενεές των Ελλήνων.
Οι Έλληνες ως έθνος, εχουμε κοινή καταγωγή (ομαίμον), κοινή γλώσσα (ομόγλωσσον) και κοινή θρησκεία (ομόθρησκον). Στο σύνολο ειμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Εχουμε επισης κοινά ήθη και έθιμα. Διαφέρουμε από πολλούς λαούς που αποτελούν έθνη, γιατί αυτά δεν μιλάνε την ιδια γλώσσα, ουτε εχουν κοινή παράδοση και κοινή καταγωγή και βεβαια ουτε καν κοινή θρησκεία.
Κατά την περιόδο της τουρκοκρατίας το Γένος των Ελλήνων δεν είχε κρατική οντότητα. Δεν υπήρχε Ελληνικό κράτος, όπως απαιτεί η έννοια του κράτους, που να διέπεται από νόμους και ρυθμίσεις που ορίζουν τις λειτουργίες και τις σχέσεις μεταξύ των πολιτών. Υπήρχε όμως το έθνος των Ελλήνων. Καταβαλλόταν προσπάθεια από όλους τους παράγοντες να διαφωτισθούν οι Έλληνες για την ιστορία τους και την Ορθόδοξη χριστιανική πίστη τους. Γι αυτό κατά την επανάσταση του 1821 καλούνταν όλοι οι απανταχού της γης Έλληνες να ξεσηκωθούν «για Του Χριστού την Πίστη την Αγία και της πατρίδος την ελευθερίαν».
Εκτός από την Εθνική μας ταυτότητα, εμείς οι Έλληνες έχουμε και πνευματική κληρονομιά. Έχουμε ανυπολογίστου αξίας μνημεία λόγου και τέχνης, εθνικές και Ορθόδοξες χριστιανικές παραδόσεις, ήθη και έθιμα. Έχουμε αυτό τον μεγάλο θησαυρό της γνήσιας Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης , με όλο το βάρος και την σημασία που προσδίδει η λέξη και που λέει πολλά για όλους τους Ορθόδοξους Έλληνες. Μας τα έχουν κληροδοτήσει οι πρόγονοί μας ως πολιτισμική παρακαταθήκη. Αυτά συγκροτούν σε σημαντικό βαθμό την εθνική και θρησκευτική φυσιογνωμία μας.
Γι αυτήν την πλούσια, ανυπολογίστου και αμυθήτου αξίας κληρονομιά θα μπορούσε κανείς να επαναλάβει για όλους εμάς τους Νεοέλληνες τους λόγους του μεγάλου Αποστόλου των εθνών Παύλου προς τον μαθητή του Τιμόθεο: «Τιμόθεε, την αλήθεια του Ευαγγελίου, που ως πολύτιμο θησαυρό μας εμπιστεύτηκε ο Κύριος, φύλαξέ την και απέφευγε τους κούφιους και μάταιους λόγους που την βεβηλώνουν και νοθεύουν και τις αντιλογίας της πλάνης, που φέρει ψεύτικα το όνομα της γνώσης». (Ά Τιμ. ς ́ 20).

Δικαιολογημένα αείμνηστος διακεκριμένος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών σημείωνε προ ετών : «Από πολλές πλευρές ακούγονται παράπονα...κατά της πνευματικής ηγεσίας της Ελλάδας ότι αδρανεί και σιωπά χωρίς να αντιδρά στην κατακρήμνιση των Εθνικών Ιδανικών, την κακοποίηση της γλώσσας, την διαστροφή της ιστορίας, τον εξευτελισμό της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης και της Εκκλησίας, την κατάπτωση της παιδείας, τον αποπροσανατολισμό της νεολαίας....Καθηγητές να μάχονται όχι κατά των εχθρών της Πατρίδας μας και αυτών που αμφισβητούν τα εθνικά μας εδάφη, τα οποία καθαγίασαν τα αίματα των γονέων και αδελφών μας, αλλά κατά των τόνων και πνευμάτων των λέξεων λες και αυτό θα αποτελέσει την λύση των δεινών που μας βρήκαν...!».
Υπάρχει όμως δυνατότητα να αποφύγουμε τον μεγάλο κίνδυνο της φυλετικής και πνευματικής μας νοθεύσεως.
Από την Παλαιά Διαθήκη πληροφορούμαστε τον τροπο με τον οποίο ο Ιουδαϊσμός, τόσο κατά τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία του (587-538 π.Χ.) όσο και κατά τους μετέπειτα χρόνους, αντιμετώπιζε τον κίνδυνο της φυλετικής και πνευματικής αφομοίωσής του. Δεν έβρισκε άλλο καρποφόρο μέσο εναντίον αυτών των εξωτερικών εχθρών εκτός από την θρησκεία του, η οποία διέφερε από τις θρησκείες των άλλων λαών. Από τις πρώτες ενέργειές του μετά την επιστροφή από την βαβυλώνια αιχμαλωσία τους ήταν η ανοικοδόμηση του Ναού τους. Γιατι ήταν σημείο αναφοράς και κρίκος ενότητας του λαού. Ως ορατό σημείο μπορούσε να συγκεντρώσει και να συσπειρώσει όλους όσους αποτελούσαν την ιουδαϊκή κοινότητα. Κατόπιν άρχιζαν να τηρούνται και τα εξωτερικά σημεία που ο Νόμος και οι παραδόσεις τους καθόριζαν όπως, το Σάββατο, η περιτομή, οι γιορτές, οι θυσίες κτλ. Με αυτόν τον τρόπο κατόρθωσε ο Ιουδαϊσμός να αποφύγει το τεράστιο αφομοιωτικό ρεύμα των χρόνων εκείνων και να σώσει την εθνική υπόσταση του και τη θρησκεία του.
Η ιστορία λοιπόν, μας υποδεικνύει τι πρέπει να έχουμε υπ’όψιν μας και εμείς οι Νεοέλληνες. Η εκτίμηση και η ανάδειξη της πνευματικής κληρονομιάς των πατέρων μας είναι το ασφαλέστερο μέσο της συγκρατήσεως και της διασώσεως της φυλετικής υπόστασής μας στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές που περνάει η χώρα μας.
Με την βοήθεια Του Αγίου Θεού και όλων των Αγίων που καθαγίασαν αυτόν τον τόπο. Με την συνεχή επαγρύπνησή μας να προσπαθήσουμε να μείνουμε αμετακίνητοι όλοι μας στην Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό! Να μείνουμε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και Έλληνες, με τον πολιτισμό, με τις Εθνικοθρησκευτικές μας Παραδόσεις. Τότε θα μειωθούν οι ξένες επιδράσεις στη ζωή μας και θα περιορισθεί ο κίνδυνος της φυλετικής μας νοθεύσεως.

GRlife.de

Ημερολόγιο

« October 2018 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31