Η ‘’Μπουάτ’’ του Μονάχου μυρίζει γιασεμί , γαρδένια και βασιλικό…. Γράφει η Σοφία Τραχιώτη

Πως πέρασαν 4 χρόνια; Το τέταρτο Πάσχα στο Μόναχο μακριάαπό τον κήπο με τις βιολέτες, το βασιλικό, τα κελαηδίσματα των πουλιών, το γλέντι στην πιλοτή του σπιτιού. Αλήθεια, πόσες φορές είχα δει τον «Ιησού από την Ναζαρέτ»; Κάθε φορά η ίδια συγκίνηση…  Το πασχαλιάτικο τραπέζι έχει διαφορετικά μέλη. Οι παππούδες έφυγαν στα ουράνια, οι γονείς με άσπρα μαλλιά, εγώ με τις πρώτες ρυτίδες. Η Ανάσταση στις 10 και το γλέντι όχι πια στο γνωστό στέκι. 

 

Περιμένω πως και πως την Τετάρτη του Πάσχα να συναντηθούμε όλοιμαζί στην αίθουσα των Άγιων Πάντων. Εκεί ο παπά- Γιώργης έκανε ένα μικρό όνειρο πραγματικότητα. «Μπουάτ» λέγεται…. Όχι της «Απανεμιάς»… Είναι η «Μπουάτ» του Γιάννη, του Άγγελου, της Μαρίας, της Ηρούς,του Λευτέρη,του Μινά ή μάλλον είναι η δική μας «Μπουάτ»Η Μαρίζα Κωχ είχε πει «Η μπουάτ για μένα ορίζει μια εποχή που έχει μικρά καρεκλάκια και μεγάλο στριμωξίδι. Ένας προβολέας  πάνω στη σκηνή, καμία ωραιοποίηση, γυμνή αλήθεια. Οι μπουάτ υπήρξαν η γυμνή αλήθεια της μουσικής μας». Ακριβώς έτσι είναι και αυτή η μπουάτ. Όχι μεταξωτά φορέματα αλλά ανάλαφρα μαλλιά, αγνά χαμόγελα… Είναι κουραστικό να ακούς τις μουσικές σου σε ταβέρνες τρωγοπίνοντας και ο τραγουδιστής να προσπαθεί να ακουστεί η φωνή του πιο δυνατά από το μαχαιροπίρουνο και το μάσημα της τροφής. Η «Μπουάτ» χρειάζεται  φωνή, κιθάρα και πιάνο. Δεν είναι εμπορική, δεν χρειάζεται διαφήμιση. Εκείνος που θέλει να γίνει μέλος της παρέας δεν κλείνει τραπέζι  σε κάποιον ιδιοκτήτη μαγαζιού. Παίρνει την Ηρώ και την επόμενη φορά είναι μαζί μας.  Είναι μαζί μας και ταξιδεύει στις μουσικές του Σαββόπουλου, του Λοΐζου, του Μαυρουδή, του Χατζή ή όπου αλλού θέλει αφού αυτή τη φορά έχει αυτός την επιλογή να διαλέξει τα δικά του αγαπημένα μουσικά κομμάτια από καλλιτέχνες του νέου κύματος και όχι μόνο. Χατζηνάσιο,Κελαηδόνη,Κατσιμιχαίοι, Θηβαίος, Κραουνάκης,ΚαζούληςΜποφίλιουΝέγκαΜάλαμαςομορφαίνουν τα βράδια μας. 

 

Το «κουτί» κλείνει σε 2-3 ώρες όπως τότε. Ακριβώς! Κουτί αυτό σήμαινε άλλωστε («boîte»). Η διασκέδαση δεν κοστίζει ακριβά γιατί αυτό ήταν άλλωστε.

Η «Μπουάτ» δεν είναι επικήδειος αλλά η πιο ζωντανή έκφανση του ελληνικού τραγουδιού. Είναι αισιοδοξία, χαρά, γέλιο, ανάταση ψυχής. Είναι η δική μου μουσική ψυχοθεραπεία. Το κέντημα των συναισθημάτων από την αρχή μέχρι το τέλος της μπορεί να σε αφήσει τόσο ολοκληρωμένο που θα κάνειςκράτηση για την επομένηπαράσταση

 

Καλή Ανάσταση σε όλους τους Έλληνες και κάθε κρυμμένη σας επιθυμία να πάψει να χορεύει το «βαλς των χαμένων ονείρων»

Ημερολόγιο

« December 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31