Για όλους εμάς τους ξενιτεμένους... γράφει η Βαρβάρα Παπαδοπούλου


Για ολους εμας τους οικονομικους ταξιδιωτες της Ευρωπης! Που πλεον αναγκη δεν εχουμε καμμία. Ας τα παρουμε τα πραγματα με την σειρα. Η κριση σιγοβοσκει και σιγοκαίει την Ελλάδα. Άλλοι νωρίς, αλλοι πιο μετα. Δειλά, δειλά αρχιζουν οι ανησυχίες της μέσης ελληνικής οικογένειας. Ιδεες τριβολιζουν το μυαλο. Σκεψεις. Ονειρα. Αμφιβολίες. Να κάνεις το βήμα ή όχι. Πολλοί απο εμάς το κάνουν! Δεν έχει σημασία ποιός το έκανε πρώτος. Η πράξη απο μονη της δηλώνει θάρρος και κότσια. Που πολλοί δεν τα έχουν. Δεν εχει να κάνει η μετανάστευση με το αν αγαπας λιγότερο ή περισσότερο τη μαμά πατρίδα. Ουτε καν λόγος φυσικά για προδοσία απέναντι στα πάτρια εδάφη. Αλλα αυτο ειναι άλλο θέμα, να αναλυθεί μια επομενη φορα.
Πήραμε την απόφαση λοιπον ,πακεταραμε τα τζαμπραζια μας , φορτώσαμε τις βαλιτσες μας, με ονειρα κ αγχη .
Φτανοντας το λοιπον στην μαγευτικη , ηλιολουστη μα κυρίως επιδοματοπλουσιοπάροχη Γερμανία , όλα με μιας τα προβλήματα μας λύθηκαν .Πλέον, σύμφωνα με φίλους και γνωστους τι ανάγκη εχετε εσεις?
Μα καμία σαφως!
Δεν τιθεται καν θεμα! Οποιος πατει το ποδι του σε αυτη τη χώρα, αλλα κ όποια αλλη χώρα οντας οικονομικός ταξιδιωτης, οι οικοδεσπότες λαοί του δίνουν ενα τοσο δα μικρό χαπάκι. Σαν αυτα στις ταινίες. Τότες που λετε αποκταμε ιδιότητες και ικανότητες μαγικές. Αρχίζοντας απο τη γλωσσα του τοπου! Που σαν επιφοίτηση την μιλαμε καλύτερα κ απο την μητρικη. Χωρις να στραμπουλαμε την γλωσσιτσα μας απο τα χ , σ γ.
Οχι ουτε να το σκεφτεστε!
Και εδω θελω κιολας να σταθω! Στην γλωσσα! Το αλφα και το ωμεγα για ολο το νημα που κινεί τη ζωη μας στον ξένο αυτό τόπο!
Τι τραγελαφικές καταστασεις εχω ζησει η ιδια, λογω παρανοησης. Τι αστειες και ταυτοχρονα θλιβερες ιστοριες, με διηγηθηκαν φιλες!
Απο που να το πιασω!
Ποσες ιστοριες μπορω να διηγηθώ. Για φιλες που λογω αγνοιας της γλωσσας , αντι για οδοντοκρεμα , αγορασαν κολλα για μασελες. Ναι καλα διαβασατε! Κολλα για μασελες! Να προσπαθεις να πλενεις το στοματακι σου κ να κολλα η γλωσσα , τα δοντια κ εσυ να φτυνεις οπου βρεις και να αναρωτιέσαι τι στα κομματια αγορασες. Μην ειναι χαλασμενη κ ληγμενη; Να πλενεις μετα μανιας το στόμα, κατεβαζοντας οτι σιχτιρισμα ξέρεις, μεσα σε θλιψη , φοβο αλλα ταυτόχρονα και γελιο , ποιο ειναι αυτο το καινουριο σου κατορθωμα.
Να αγοραζεις αφρο ξυρισματος αντι για αφρο μαλλιων . Οχι βρε δεν θες να ξυρισεις το κεφαλι σου. Απλα ετυχε , με την ευκαιρια ομως τελείωνε και ο αφρος ξυρισματος του συζύγου δικαιολογεις την νεα γκαφα σου.
Να ψαχνεις δουλεια και να σου προσφερουν δουλεια! Ως Putzfrau! Να ασπριζεις! Να κοκκινιζεις! Να εισαι ετοιμη να τσιριξεις! Εγω? Για ποια με περάσατε μωρε! Σας έδωσα τετοιο δικαίωμα; Μέχρι να σε εξηγήσουν οτι πρόκειται απλά για καθαρίστρια, εχεις θάψει ηδη πέντε Γερμανους και τη μισή ανήθικη αυτη χώρα, που νόμιζε ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί την οικονομική σου ανάγκη.
Μπαινεις σε μαγαζί με έπιπλα, αφου έχεις αγοράσει διαφορά σκέφτεσαι οτι ενα πουφ , θα ταίριαζε πολυ στο δωμάτιο. Με ολο το θάρρος ζητας και ενα πουφ!Ο υπάλληλος σε κοιτα με υφος αγελάδας! Επαναλαμβάνεις, μπας και δε σε ακουσε καλα! Εσυ συνεχιζεις να το λες! Πουφ θα ηθελα! Τιποτα αυτος! Μέχρι που εκνευριζεσαι! Για να καταλάβεις πολυ αργότερα, οτι καρδια μου εναν οικο ανοχης ζηταγες. Τοσο απλα.
Ναι αυτην την αναγκη δεν εχουμε πλεον εμεις! Ολα τα μπορουμε! Κουτσα, στραβα μεσα απο παθήματα μαθαινουμε να μπουσουλαμε.
Να μοιραζεις εντυπα σε πολυκατοικιες και να χτυπας το κουδούνι του κυριου Licht! Αχ και ο ατιμος δε σε ανοιγε! Μονο το φως ανοιγε , την πορτα του οχι. Σε μια αλλη πολυκατοικια εμεναν πολλοι συγγενεις! Οι Wohnt Keiner! Τέσσερις οικογενειες ηταν, αλλα καμμια δεν ανοιξε την πορτα! Προφανως λειπαν ολοι μαζι σε καποια εκδηλωση.
Το αλλο δε , σας το πα; Ξερετε ποσες πολεις με το ιδιο ονομα εχει η Γερμανια, αμετρητες! Κοινοτυποι ανθρωποι , το ομολογω! Και ποιος ηταν αυτος ο Ausfahrt, που τον τιμουνε τοσο πολυ , δεν εμαθα , παρα πολυ αργότερα.
Να αναρωτιέσαι πως το απεναντι μαγαζι απο το σπίτι σου , κρατιεται οικονομικα, οταν δεν ειδες ψυχη να μπαινει! Και πως να δεις αγαπη μου , γραφειο κηδειων ειναι.
Να σε ρωτά η ταμίας του σούπερ μάρκετ αν χρειάζεσαι σακούλα και εσύ να απαντάς πως όχι. Μετά να φορτώνεσαι με αέρα την πραμάτεια σου μην καταλαβουν κιολας , οτι δεν κατάλαβες τι σε ρώτησαν! Πως στα κομματια θα τα παω ολα στο σπίτι τώρα. Να σε ρωτάει η ταμίας αν Alles in Ordnung? Και εσυ να απαντας οχι. Να αρχιζει ενα λογυδριο , προσπαθώντας να καταλάβει τι συμβαινει. Εσυ να φυσας και να ξεφυσας, θελοντας να χωθεις δυο μετρα κατω απο τη γη.
Τοσο ευκολη η προσαρμογη μας. Τοσο ανάγκη δεν εχουμε εμεις! Αλλα το κεφάλι ψηλα! Θα τα καταφέρουμε! Τι κι αν κάναμε δυο τρεις τεσσερις... γκαφες.
Θυμασαι ποσο καιρο επλενες τα ρουχα με μαλακτικό, μεχρι να καταλαβεις γιατι δεν βγαινουν οι λεκεδες απο τα ρουχα του παιδιου. Ποσο γελαγες μετα, ασχετα αν φυσαγες και ξεφυσαγες τοτε.
Μεσα σε ολα αυτα ομως η αγάπη δεν σταματά! Να πηγαινει ο σύζυγός στο σουπερμάρκετ και να σε σκέφτεται. Να σε φέρνει μια πέτρινη καρδια με γραμματα πάνω!

Λεξη δεν καταλαβαινεις, παρα μόνο τη λεξούλα Liebe.Ποσο χαρούμενη είσαι που σε σκεφτηκε! Θα περάσει καιρός μέχρι να μάθεις, οτι σε έφερε απλά ενα διακοσμητικο τάφου που γραφει θα σε θυμόμαστε με αγάπη.
Με αυτή την αγάπη λοιπον θα απαντήσω και εγώ σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι λύσαμε ολα τα προβλήματα μας!
Αν δεν εχεις βιώσει μάτια μου ξενιτιά, δεν μπορείς να εκφέρεις γνώμη καλο μου. Δε σε επιτρέπεται.
Αν δεν εχεις φορέσει τα παπούτσια μου. Αν δεν εχεις διασχίσει το μονοπάτι μου, μην προσπαθεις να το παιξεις ξερολας, για τη δικη μου ζωη. Παντα με αγάπη. Εσυ που φαινεται να ξερεις καλύτερα απο μενα, πως τα περνάω εδω στα ξενα..
Αφιερωμένο σε ολους εσάς εκεί έξω. Ξέρετε εσεις..,

Ημερολόγιο

« December 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31