Ορκίζομαι να σ'αγαπω...Γράφει η Πηνελόπη Μανίκα

Ορκίζομαι να σ αγαπώ για πάντα..... Πόσες φορές δεν ακουσες ή δεν ειπες αυτές τα λόγια! Λόγια τρανα που νομίζουν αυτοί που τα λένε, πως αν τα πούνε λύθηκαν όλα τα προβλήματα που φέρνει η ζωή σ ένα ζευγάρι. Μερικές φορές τι απρόσεκτοι που είμαστε. Μιλάμε με τόσο κομπασμό χωρίς να βουτήξουμε τη γλώσσα στο μυαλό μας.

Γιατί προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους με μεγαλοστομίες; Αυτό ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω. Θα μου πεις,πως θα βεβαιωθεί ο άλλος για τα αισθήματα σου; Ευχαρίστως να πω την γνώμη μου. Να τα δείξεις. Δεν χρειάζεται να ορκιζεσαι. Μείνε μαζί του σε μια δύσκολη στιγμή. Πιστεύω πως είναι η καλύτερη απόδειξη γι αυτό που νιώθεις. Πες μια γλυκιά κουβέντα όταν είναι πτοημενος,χαμογέλασε του. Μην ταχείς τον ουρανό με τ άστρα. Μην υποσχεσαι πράγματα που δεν μπορείς να δώσεις.

Είναι λίγο δύσκολο να φέρεις στην αγκαλιά του ένα αστέρι. Μπορεί όμως να γίνει το δικό σου αστέρι. Να του φερεσαι σα να είναι το κέντρο του κόσμου σου,η ουσία της ύπαρξης σου.
Πιάσε του το χέρι σε μια κακοτοπιά. Χωρίς μεγάλα λόγια, σιωπηλά, αλλά με όλη την αγάπη και τη στοργή που κρύβεις μέσα σου γι αυτόν. Εκείνη η σιωπηλή υποστήρηξη θα βροντοφωναξει το "σ αγαπώ" που εσύ το ειπες ταζοντας αφελώς λαγούς με πετραχήλια.Κι όταν έρχονται τα δύσκολα δεν ξέρεις από που να φύγεις. Τότε πάνε οι όρκοι και οι υποσχέσεις που έδωσες στα εύκολα. Στη χαρά τρώμε και πίνουμε και στη λύπη να του δίνουμε. Αυτό κάνεις. Και πετάς μετά ένα "δεν ταιριαζαμε τι να κάνουμε, αυτά έχει η ζωή".

Ποιος το είπε αυτό; Δεν τα έχει η ζωή, εσύ τα κάνεις. Γιατί δεν έχεις τα κοτσια να στρωθεις κάτω, να σηκώσεις τα μανίκια και να παλέψεις. Να παλέψεις γι αυτό το ρημαδι σ αγαπώ που τόσο εύκολα ξεστόμισες. Να παλέψεις για τον άνθρωπο που σου εμπιστεύθηκε το μέλλον και τα όνειρα του. Και χωρίς ντροπή του γυρίζεις την πλάτη και φεύγεις ποδοπατώντας σαν ξερό χορτάρι την καρδιά του.
Γέμισε ο κόσμος τρομαγμένος ψυχές γιατί βρέθηκαν στόματα που είπαν όμορφες, μεγάλες αλλά ψεύτικες κουβέντες. Μεγάλα λόγια από στόμα μικρών ανθρώπων. Που φοβούνται να πονεσουν για τον άλλο. Που πιστεύουν πως αυτοί δε φταίνε σε τίποτα και δεν είναι υποχρεωμένοι να ιδρωσουν για να αποκτήσουν τον έρωτα. Γιατί νομίζουν πως η ζωή είναι Αρλεκιν και τελειώνει με τον μεγάλο όρκο " θα σ αγαπώ για πάντα ". Ομως η ζωή αρχίζει ακριβώς από εκεί και κάθε μέρα χτίζεις βότσαλο με βότσαλο, πέτρα με πέτρα τα τείχη για να κλείσεις και να ασφαλίσεις εκείνη την αγάπη που της ορκίστηκες αιώνια ζωή.
Πότε με δάκρυ,πότε με γέλιο και καμμία φορά και με κανένα μπινελικι στεριώνεις την αγάπη.

Και αφού δοκιμαστεις και βγεις νικητής, τότε μπορείς να καμαρωσεις για τον εαυτό σου. Και ξέρεις γιατί; Επειδή δεν καθησες στην άκρη βλέποντας τον άλλο να προσπαθεί αγκομαχωντας να στήσει την κοινή ζωή σας. Επειδή του έπιασες το χέρι και σηκωσατε μαζί κάθε βάρος μικρό ή μεγάλο που σας χτύπησε. Και επειδή φτάσατε με πολύ κόπο, αλλά με υπομονή και αγάπη να αγγιζεστε με το βλέμμα και να χαμογελατε. Να ακούτε ένα τραγούδι και να αναζητάτε ο ένας το χέρι του αλλουνου. Να κοιμαστε αγκαλιά και να ονειρευεστε ο ένας τον άλλον. Ναι. Τώρα μπορείς να χαρείς για τον εαυτό σου γιατί το " εγώ "το έκανες " εμείς ". Και το εμείς γκρεμίζει βουνά ενώ το εγώ κάθεται μόνο του σε ψηλό πύργο και βλέπει τον άλλον που τυρανιεται χωρίς να δίνει σημασία.

Το εμείς κάνει τα όνειρα πραγματικότητα όσο μπορεί, ενώ το εγώ τα πετάει σαν αποφάγια.
Το εμείς δεν χρειάζεται όρκους και υποσχέσεις. Κατακτάει τη ζωή μέρα με τη μέρα χωρίς τυμπανοκρουσιες αλλά με περηφάνια και περισσή γενναιότητα.
Εμείς! Τι όμορφη λέξη. Κι ας κρύβει πόνο αγωνία και κόπο. Κρύβει και αγάπη, κουράγιο και ευτυχία.
Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής η ζωή δεν είναι Αρλεκιν. Μακάρι να ήταν. Ισως τότε να έφταναν οι όρκοι και οι υποσχέσεις.
Ισως πάλι όχι. Ποιος μπορεί να ξέρει;........

Ημερολόγιο

« December 2017 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31